Σαρλ Μπωντλαίρ - Το τέλος της μέρας


Κάτω από το χλωμό φως, τρέχει,
Χορεύει κι ασυλλόγιστα περιστρέφεται 
Η Ζωή, ασύστολη και βουερή.
Τη στιγμή που στον ορίζοντα

Ανεβαίνει η νύχτα ηδονική,
Όλα τα κατευνάζει, ακόμα και την πείνα,
Όλα τα σβήνει, ακόμη και τη ντροπή,
Ο Ποιητής μονολογεί: “Επιτέλους!

Το πνεύμα μου σαν τους σπονδύλους
Καλεί τον αναπαμό θερμά
Με την καρδιά γεμάτη όνειρα πένθιμα,

Πηγαίνω ανάσκελα να κατακλιθώ
Μες στην αυλαία σας να κυλισθώ,
Ω δροσιστικά σκοτάδια!”

Σαρλ Μπωντλαίρ
Τα άνθη του κακού

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μιχάλης Γκανάς - Η Ελλάδα που λες...

Στρατής Μυριβήλης: Η μυστική παπαρούνα - Απόσπασμα

Δάντης Αλιγκέρι - Αποφθέγματα

Η ταυτότητα της ημέρας

Η ταυτότητα της ημέρας

Διδώ Σωτηρίου - Εδώ στη Σμύρνη θα μπορούσα να κάνω όνειρα, όσα όνειρα ήθελα...

Μενέλαος Λουντέμης - Είμαι καλά