Ουίλιαμ Σαίξπηρ: Σονέτο 87

Χαίρε, ακριβός πολύ είσαι για να σ’ έχω εγώ, 
μάλιστα αφού καλά γνωρίζεις την τιμή σου, 
φιρμάνι της αξίας σου σ’ έχει αμολητό, 
τα ομόλογά μου έληξαν της καλλονής σου. 

Και πώς να σε κρατήσω αν δεν το θέλεις συ;
Και για τον πλούτο σου αυτόν εγώ τι σου προσφέρω;
Μου λείπει εμένα λόγος για τη χάρη αυτή 
κι έτσι γυρίζει η ιδέα μου δίχως ενδιαφέρο.

Την έδωσες χωρίς να ξέρεις την αξία σου, 
σε ποιον την έδωσες δεν έχεις νιώσει ακόμη, 
κι έτσι η τρανή σου η χάρη εγίνη απαρεσιά σου, 
και γύρισε στα ίδια με αλλαγμένη γνώμη.

Ήμουν, καθώς σ’ ένα όνειρο που σε απατά, 
στον ύπνο βασιλιάς, στο ξύπνο τίποτα.