Ουίλιαμ Σαίξπηρ: Σονέτο 85

Γλωσσοδεμένη η μούσα μου σεμνά σωπαίνει,
ενώ η ωδή σου καμαρώνει με σωρόν
τα πλούσια ξόμπλια, με χρυσή πένα γραμμένη,
φράση ακριβή, εργόχειρο όλων των Μουσών.

Καλός στη σκέψη εγώ, καλοί στα λόγια οι άλλοι,
σαν τον αγράμματο αναγνώστη ολοένα
λέω αμήν σε κάθε ύμνον που προβάλλει
πνεύμα ικανό, ανάγλυφη όψη, φίνα πένα.

Ακούω τον ύμνο σου και λέω: σωστά ειπωμένα,
έτσι είναι και παινέματα προσθέτω κι άλλα
που ‘χω στον νου μου, αλλά η αγάπη μου για σένα,
στα λόγια αν μένει πίσω, πάει μπροστά καβάλα.

Άλλους γι’ αεράτα λόγια εχτίμα ποιητές,
εμένα γι’ άηχες σκέψεις, κάτι λεν αυτές.