Όσκαρ Ουάιλντ - Υπόφερα κάτω από συνθήκες ανείπωτα ταπεινωτικές, το βλέμμα και την ειρωνεία των ανθρώπων
Άλλοι δυστυχισμένοι άνθρωποι, αν και στερούνται την ομορφιά του κόσμου όταν τους ρίχνουν στη φυλακή, είναι τουλάχιστον προφυλαγμένοι, κατά κάποιο τρόπο, απ' τις θανάσιμες πετριές και τα φοβερά βέλη των ανθρώπων. Μπορούν να κρυφτούν μέσα στην σκοτεινιά του κελιού τους και να κάνουν την καταισχύνη τους ένα είδος ιερού. Η κοινωνία, έχοντας επιβάλλει τη θέλησή της, τραβάει το δρόμο της και τους αφήνει να υποφέρουν ανενόχλητοι. Μ' εμένα τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Οι λύπες, η μια πίσω απ' την άλλη, ήρθαν και χτύπησαν τις πόρτες της φυλακής μου. Τους άνοιξαν τις πόρτες διάπλατα και τις άφησαν να μπουν. Σπάνια ή καθόλου αντέχουν να με δουν οι φίλοι μου, ενώ οι εχθροί μου είχαν πάντα ελεύθερη είσοδο. Δυο φορές, κατά τη δημόσια εμφάνισή μου στο Δικαστήριο των Πτωχεύσεων, κι άλλες δυο κατά τη μεταφορά μου από τη μια φυλακή στην άλλη, υπόφερα κάτω από συνθήκες ανείπωτα ταπεινωτικές, το βλέμμα και την ειρωνεία των ανθρώπων. Ο αγγελιοφόρος του θανάτου μου έφερε τα θλιβερά μαντάτα και συνέχισε το δρόμο του, αφήνοντάς με μέσα στη μοναξιά, αποκομμένο από καθετί που θα μπορούσε να με τονώσει και να μ’ ανακουφίσει, αναγκασμένο να σηκώνω το αβάσταχτο φορτίο της θλίψης και των τύψεων που η ανάμνηση της μητέρας μου έριχνε ακόμη στους ώμους μου.
Όσκαρ Ουάιλντ
De profundis (Εκ βαθέων)

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου