Θεόφραστος - Χαρακτήρες: 20. Ο αηδής

Η αηδία, αν θέλουμε να την ορίσουμε, είναι συνάντηση που προξενεί δυσαρέσκεια, χωρίς ζημιά. Ο αηδής είναι τέτοιου είδους άνθρωπος. (1)

1. Η αηδία είναι όρος που έχει ευρεία εφαρμογή. Στην κυριολεξία σημαίνει τη συμπεριφορά που αφήνει στον άλλο μία δυσάρεστη γεύση στο στόμα. Ο αηδής παίρνει την ακριβή του σημασία από τα κάθε φορά συμφραζόμενα. Εδώ θα λέγαμε ότι είναι ο αδιάκριτος, ανάγωγος και ενοχλητικός άνθρωπος. 

Μπορεί να μπει και να ξυπνήσει κάποιον που κοιμήθηκε πριν λίγο, για να του μιλήσει. Εμποδίζει ανθρώπους που ετοιμάζονται να αποπλεύσουν.

Όταν έρχονται κάποιοι να τον δουν, τους ζητάει να τον περιμένουν, μέχρι να επιστρέψει από τον περίπατό του. Παίρνει το παιδί (φίλου του) από την παραμάνα, του μασάει αυτός το φαΐ (2) και το ταΐζει, του μιλάει παιδιακίστικα και το αποκαλεί “τερατάκι εσύ του παππού”. 

2. Πράγμα που ήταν δουλειά της παραμάνας. 

Στο φαΐ διηγείται ότι πήρε ελλέβορο ως εμετικό και καθαρτικό και ότι η χολή τα περιττώματά του ήταν πιο μαύρη από τη σούπα που βρίσκεται στο τραπέζι.

Είναι ικανός μπροστά στους φίλους του να ρωτήσει τη μητέρα του: “Πες μου, μαμά, τι έγινε την ημέρα που σ’ έπιασαν οι πόνοι και με γέννησες;”

Μετά απαντάει ο ίδιος και λέει ότι είναι ευχάριστο και θλιβερό ταυτόχρονα, αλλά, αν δεν υπάρχουν και τα δύο, δεν μπορεί να γεννηθεί ο άνθρωπος.

Επίσης λέει ότι έχει στο σπίτι του δροσερό νερό από στέρνα και κήπο με λάχανα πολλά και τρυφερά και μάγειρο που παρασκευάζει υπέροχα φαγητά κι ακόμα ότι το σπίτι του είναι πανδοχείο, γιατί είναι πάντα γεμάτο, και οι φίλοι του είναι τρύπια πιθάρια, γιατί ότι κι αν τους προσφέρει δεν μπορεί να τους χορτάσει.

Όταν φιλοξενεί κάποιον, επαινεί τον κόλακα (3), που τον παρουσιάζει, κι όταν προσκαλεί τους καλεσμένους να πιούν, λέει ότι έχουν προετοιμαστεί όλα για να ευχαριστηθούν και ότι ο δούλος θα πάει αμέσως, αν διατάξουν, να φέρει από τον πορνοβοσκό την αυλητρίδα (4), “για να ακούσουμε όλοι τον αυλό της και να ευφρανθούμε”. 

3. Οι πλούσιοι Αθηναίοι είχαν παρασίτους ή γελωτοποιοιούς, οι οποίοι παρευρίσκονταν στα συμπόσια για να διασκεδάζουν τους συνδαιτυμόνες.

4. Ένας αξιοπρεπέστατος οικοδεσπότης θα είχε ήδη παραγγείλει και παρουσιάσει την αυλητρίδα και δεν θα έλεγε ότι η κοπέλα θα ήταν διαθέσιμη στους καλεσμένους, μόνο αν αυτοί του το ζητούσαν. Η μνεία του πορνοβοσκού πρέπει επίσης να θεωρηθεί κακόγουστη. 

Θεόφραστος, Άπαντα, Τόμος 8, Εκδόσεις Κάκτος, Θεόφραστος Χαρακτήρες, Εκδόσεις Ζήτρος, Θεόφραστος Χαρακτήρες - Αρίστων ο Κείος Για την αλαζονεία - Σάτυρος Περί Χαρακτήρων, Εκδόσεις Εξάντας