Χριστόφορος Λιοντάκης: Μικρός πολύ και ντροπαλός


Διάφανο χνούδι στο πηγούνι
με μια φάλτσα ξυραφιά στην άκρη.
Βολεύει τα χέρια του όπως όπως
και το τρυπημένο δέρμα
λάμπει μέσα από τα μανίκια.
Ένα κατοστάρικο ζητά
και το βλέμμα των περαστικών παγώνει.
Το ακουμπώ δειλά στην παλάμη
κι αποτολμώ: Τι θα το κάνεις;
Να πάρω ένα κουλούρι, πεινάω.
Και κοινοτυπίες και μονοσύλλαβα.
Μικρός πολύ και ντρέπεται
την πείνα του θανάτου να ονομάσει.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα 100 βιβλία που πρέπει να έχεις διαβάσει πριν πεθάνεις - 48. «Η Αισθηματική Αγωγή» - Γκουστάβ Φλωμπέρ

Μέγας Βασίλειος - Προς τους νέους: Πως να ωφελούνται από τα Ελληνικά γράμματα, Η Μέρος

Η ταυτότητα της ημέρας

Η ταυτότητα της ημέρας - Δευτέρα 3 Αυγούστου 2020

Η ταυτότητα της ημέρας

Αλμπέρ Καμύ - Η πανούκλα, Απόσπασμα

Χριστόφορος Λιοντάκης: Στην όχθη της λογικής