Ουίλιαμ Σαίξπηρ: Σονέτο 10

Ντροπή, μην πεις πως αγαπάς, αφού είσαι συ
τόσο απρονόητος για τον ίδιο σου εαυτό.
Παραδέξου το, αν θες, πως σ’ αγαπάν πολλοί,
μα πως δεν αγαπάς κανέναν, φανερό.

Τι σ’ έχει πιάσει τέτοιο ολέθριο μίσος που ως
και ν’ αυτοχαλαστείς γυρεύεις, να ξεφτίσεις
τον ώριο αυτό ναό, που πόθος σου καυτός
έπρεπε να ‘ναι πώς να τονε συντηρήσεις

Άλλαξε γνώμη για ν’ αλλάξω ιδέα, πάει να μένει
πιο ωραία η έχτρα από την αγάπη τη σεμνή;
Γίνου όπως η όψη σου η καλή, η χαριτωμένη,
και δείξε στον εαυτό σου διάθεση αγαθή.

Κάμε ένα αντίτυπο σου, αν μ’ αγαπάς, να ζει
τ’ Ωραίο στο δικό σου πάντοτε και συ.