Φάρος του Πνεύματος

Μία μέρα ο Διογένης έτρωγε ένα πιάτο φακές καθισμένος στο κατώφλι ενός τυχαίου σπιτιού. Δεν υπήρχε σε όλη την Ελλάδα πιο φθηνό φαγητό από μία σούπα με φακές. Μ’ άλλα λόγια, αν έτρωγες φακές σήμαινε ότι βρισκόσουν σε κατάσταση απόλυτης ανέχειας. Πέρασε ένα απεσταλμένος του άρχοντα και του είπε: «Α! Διογένη, Αν μάθαινες να μην είσαι ανυπότακτος κι αν κολάκευες λιγάκι τον άρχοντα, δε θα ήσουν αναγκασμένος να τρως συνέχεια φακές.» Ο Διογένης σταμάτησε να τρώει, σήκωσε το βλέμμα και κοιτάζοντας στα μάτια τον πλούσιο συνομιλητή του αποκρίθηκε: «Α, φουκαρά αδελφέ μου! Αν μάθαινες να τρως λίγες φακές, δεν θα ήσουν αναγκασμένος να υπακούς και να κολακεύεις συνεχώς τον άρχοντα.» Πηγή:  orthodoxhporeiakaizwh

Μια ιστορία με πρωταγωνιστές τον ίδιο τον Διογένη και μια εντυπωσιακή, πανέμορφη και διάσημη πόρνη, την Λαΐδα από την Κόρινθο. Ακόμα και γνωστοί ιστορικοί έχουν γράψει για εκείνη την πόρνη. Ο Ρωμαίος ποιητής, Προπέρτιος είχε γράψει πως «όλη η Ελλάδα έλιωνε από πόθο μπροστά στην πόρτα της». Είχε όμορφες ξανθές μπούκλες, λεπτό και καλλίγραμμο σώμα, με δύο στήθη «σαν κυδώνια». Η Λαΐδα έζησε την περίοδο του Πελοποννησιακού Πολέμου, από το 431 π.Χ. μέχρι το 404 π.Χ. Η φήμη της ήταν τέτοια που την πλησίαζαν άνδρες από κάθε γωνιά της Ελλάδας. Εκείνη το εκμεταλλεύτηκε ζητώντας υπέρογκα ποσά για να κοιμηθεί μαζί τους. Λέγεται, μάλιστα, πως τα ποσά αυτά σε σημερινά χρήματα ξεπερνούσαν κατά πολύ τις 2.000 ευρώ για μια νύχτα! Στα πόδια της είχε όποιον άνδρα ήθελε, ωστόσο, η διάσημη εταίρα ενοχλήθηκε από την… πρωτοφανή αδιαφορία που έδειχνε για εκείνη ο Διογένης όταν τα καλοκαίρια πήγαινε στην Κόρινθο. Έτσι σκέφτηκε να κάνει κάτι που θα τον εξέθετε. Μία ημέρα τον πλησίασε και του είπε π...

Ο Μένιππος, κυνικός φιλόσοφος, ήταν Φοίνικας στην καταγωγή, δούλος, όπως λέει ο Αχαϊκός στα Ηθικά. Ο Διοκλής αναφέρει επιπλέον ότι ο αφέντης του καταγόταν από τον Πόντο και ονομαζόταν Βάτων. Επειδή όμως η φιλαργυρία τον ώθησε στην επαιτεία, κατάφερε να γίνει Θηβαίος.  Δεν έχει να επιδείξει τίποτε σπουδαίο. Τα βιβλία του είναι γεμάτα κοροϊδία και μοιάζουν με του Μελέαγρου που ήταν σύγχρονός του.  Ο Έρμιππος λέει γι’ αυτόν πως ήταν ημεροδανειστής (δάνειζε χρήματα για μία ημέρα με τόκο) και έτσι επονομαζόταν. Δάνειζε και κρατούσε ενέχυρα με ναυτικό τόκο (αυτά τα επιτόκια έφταναν το 33,3%), ώστε κατάφερε να μαζέψει πάρα πολλά χρήματα. Τελικά έπεσε θύμα επιβουλών, έχασε τα πάντα και εξαιτίας της λύπης του αυτοκτόνησε με θηλιά.  Μερικοί λένε ότι τα βιβλία που του αποδίδονται δεν είναι δικά του, αλλά του Διονύσιου και του Ζώπυρου από την Κολοφώνα, οι οποίοι τα έγραψαν χάριν παιδιάς και του τα έδωσαν, επειδή είχε τη δυνατότητα να τα πουλήσει εύκολα.  Τα βιβλία το...

Κράτης ο Κυνικός Φιλόσοφος Ο Κράτης ήταν γιος του Ασκώνδα και καταγόταν από τη Θήβα. Άλλες πηγές αναφέρουν ότι υπήρξε μαθητής του Διογένη και άλλες (Ιππόβοτος) του Βρύσωνα του Αχαιού (μαθητής του Πυθαγόρα που τον αναφέρει ο Ιάμβλιχος). Επονομαζόταν Θυρεπανοίκτης, επειδή έμπαινε σε όλα τα σπίτια και έδινε συμβουλές. Δικό του είναι και το εξής: Όσα έμαθα και μελέτησα και διδάχτηκα από τις Μούσες, αυτά έχω. Ο πλούτος και τα υλικά αγαθά γίνονται καπνός. Από τη φιλοσοφία λέει ότι κέρδισε: ένα δοχείο λούπινα και το να μη νοιάζομαι για τίποτε. Σ’ αυτόν αποδίδεται κι αυτό: Τον έρωτα τον σταματάει η πείνα, ειδεμή, ο χρόνος. Αν δεν ισχύσει τίποτε απ’ αυτά, τότε η θηλιά. Άκμαζε κατά την 113η Ολυμπιάδα( 328 324 π.Χ.). Ο Αντισθένης στις Διαδοχές λέει για αυτόν ότι στράφηκε προς την κυνική φιλοσοφία, όταν είδε τον Τήλεφο στην ομώνυμη τραγωδία να κρατάει ένα μικρό καλάθι και να είναι γενικά αξιολύπητος. Πούλησε τότε την περιουσία του - ήταν γόνος πλουσίων - συγκέντρωσε περίπου 2...

Μερικοί λένε πως ο Ονησίκριτος ήταν Αιγινίτης, όμως ο Δημήτριος ο Μάγνης αναφέρει πως καταγόταν από την Αστυπάλαια. Ήταν και αυτός ένας από τους μαθητές του Διογένη που ξεχώρισαν. Φαίνεται πως του είχε συμβεί κάτι ανάλογο μ’ αυτό που συνέβη στον Ξενοφώντα. Ο Ξενοφών συνόδευσε τον Κύρο στην εκστρατεία, ενώ αυτός τον Αλέξανδρο. Ο Ξενοφών έγραψε την “Κύρου παιδεία”, αυτός έγραψε για το πώς ξεχώρισε ο Αλέξανδρος. Ο ένας δηλαδή έκανε το εγκώμιο του Κύρου, ο άλλος του Αλέξανδρου. Υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ τους και στον τρόπο που εκφράζονται, μόνο που ο Ονησίκριτος υστερεί κάπως, αφού μιμείται το πρωτότυπο. Μαθητής του Διογένη ήταν επίσης και ο Μένανδρος, ο επικαλούμενος Δρυμός, που θαύμαζε τον Όμηρο, και ο Ηγησιας από τη Σινώπη, ο επονομαζόμενος Κλοιός, και ο Φιλίσκος ο Αιγινήτης.  Πηγή: Διογένης Λαέρτιος, Άπαντα (Βίοι Φιλοσόφων, Βιβλίο ΣΤ), Εκδόσεις Κάκτος, Τόμος 3

Ο Μόνιμος καταγόταν από τις Συρακούσες, ήταν μαθητής του Διογένη και οικέτης (=  ήταν δούλος, που όμως είχε γεννηθεί από γονείς δούλους επίσης, στο σπίτι στο οποίο ζούσε. Η θέση του ήταν πολύ καλύτερη από τη θέση των αγορασμένων δούλων και οι εργασίες στις οποίες απασχολούνταν δεν βρίσκονταν σχεδόν ποτέ εκτός του σπιτιού) στο σπίτι ενός Κορινθίου τραπεζίτη, όπως λέει ο Σωσικράτης. Αυτόν τον επισκεπτόταν συχνά ο Ξενιάδης, που είχε αγοράσει τον Διογένη, και του διηγιόταν πόσο σπουδαίος ήταν εκείνος, στα λόγια και στα έργα. Αυτό έκανε τον Μόνιμο ν’ αρχίσει να θαυμάζει τον Διογένη. Άρχισε τότε να παριστάνει τον τρελό και να πετά τα κέρματα και τα χρήματα από την τράπεζα (το τραπέζι του τραπεζίτη), μέχρι που ο αφέντης του τον έδιωξε. Από τότε αφοσιώθηκε στον Διογένη. Συχνά παρακολουθούσε και τις διαλέξεις του κυνικού Κράτη και ασπαζόταν τέτοιου είδους αντιλήψεις. Βλέποντάς τον ο αφέντης του σιγουρευόταν όλο και περισσότερο ότι είναι τρελός. Έγινε άντρας σπουδαίος, ώστε και ο κωμι...

Ο Αντισθένης ήταν γιος του Αντισθένη και καταγόταν από την Αθήνα. Έλεγαν όμως πως δεν ήταν γνήσιος Αθηναίος, γι’ αυτό σε κάποιον που τον κατηγόρησε είπε: “Και η μητέρα των θεών κατάγεται από τη Φρυγία (Κυβέλη)”. Υπήρχε η άποψη πως η μητέρα του ήταν Θράκισσα. Πράγμα που έδωσε αφορμή στον Σωκράτη, όταν ο Αντισθένης διέπρεψε στη μάχη της Τανάγρας (μάχη μάλλον του 427 π.Χ. που αναφέρεται από τον Θουκυδίδη), να πει ότι δεν υπήρχε περίπτωση από δύο Αθηναίους να γεννηθεί ένας τόσο γενναίος. Ο ίδιος ο Αντισθένης θέλοντας να γελοιοποιήσει τους Αθηναίους που καυχιόταν για το ότι είναι ντόπιοι, έλεγε πως δεν είναι καθόλου ευγενέστερη από τα σαλιγκάρια και τις ακρίδες. Αρχικά μαθήτευσε κοντά στο ρήτορα Γοργία, στον οποίον οφείλεται και το ρητορικό ύφος των διαλόγων του η κυρίως της “Αλήθειας” και των “Προτρεπτικών”. Ο Έρμιππος αναφέρει ότι σκόπευε στη διάρκεια των Ισθμίων να αναφερθεί στα ελαττώματα και στα προτερήματα Αθηναίων Θηβαίων και Λακεδαιμονίων,  τελικά όμως δεν το έκανε βλέποντ...

Ο Αντισθένης λέει ότι είναι προτιμότερο να πέσεις σε κόρακες παρά σε κόλακες, διότι οι πρώτοι τρων το σώμα πεθαμένου, ενώ οι δεύτεροι λυμαίνονται την ψυχή ζωντανού. Ο Αντισθένης έλεγε ότι, όπως ακριβώς οι εταίρες εύχονται να έχουν οι εραστές όλα τα αγαθά εκτός από νου και φρόνηση, έτσι εύχονται και οι κόλακες για τους ανθρώπους με τους οποίους συναναστρέφονται. Πηγή: Στοβαίος, Εκλογαί Αποφθέγματα Υποθήκαι,Βιβλίο Τρίτο, Κεφάλαιο 14, Τόμος 8, Εκδόσεις Κάκτος