Η ιστορία του κτιρίου του Εθνικού Θεάτρου
Φωτό: Αρχείο Ε.Θ.
Η πρώτη σκηνή του Οργανισμού του Εθνικού Θεάτρου, χτίστηκε ανάμεσα στο 1895-1901 από τον αρχιτέκτονα Ερνέστο Τσίλλερ και με πρωτοβουλία ανέγερσης από το βασιλιά Γεώργιο τον Α΄. Το ιστορικό νεοκλασικό κτίριο στην οδό Αγίου Κωνσταντίνου λειτούργησε ως «Βασιλικό Θέατρο» από το 1901 (άνοιξε τις πύλες του για το κοινό στις 24 Νοεμβρίου 1901) ως το 1908, οπότε και έκλεισε λόγω χρεοκοπίας. Το κτίριο ανακαινίστηκε το 1930-31, υπό την εποπτεία του σκηνογράφου Κλεόβουλου Κλώνη. Από το 1932 μέχρι σήμερα η σκηνή λειτουργεί ως η Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.
Ο Γερμανός αρχιτέκτονας του κτιρίου Ερνέστος Τσίλλερ, σχεδίασε την πρόσοψη έχοντας ως πρότυπο τη βιβλιοθήκη του Αδριανού. Το κεντρικό της τμήμα είναι εξαιρετικά πλούσιο σε διακοσμητικά στοιχεία, με κιονοστοιχία κορινθιακού ρυθμού ενώ τα δύο πλευρικά τμήματα αποτελούν μία τυπική νεοκλασική σύνθεση. Οι αρχικές εσωτερικές εγκαταστάσεις σκηνής, φωτισμού και θέρμανσης ήταν οι πιο προηγμένες εκείνης της εποχής, σχεδιασμένες από Βιεννέζους μηχανικούς και κατασκευασμένες σε εργοστάσια του Πειραιά.
Στο οικόπεδο του Νικολάου Θων στην Αγ. Κωνσταντίνου, εν έτει 1887 αναλαμβάνει ο Ε. Τσίλερ να σχεδιάσει το Βασιλικό Θέατρο. Η ανέγερση ξεκινά το 1891, αλλά 4 χρόνια μετά διακόπτεται. Τα χρήματά του διοχετεύονται στη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896. Μετά την επανέναρξη των εργασιών, ο Τσίλερ αποστασιοποιείται. Δεν δέχεται να κάνει σκόντο στα αρχικά σχέδιά του. Τελικά το κτίριο, χωρίς τον Τσίλερ, σχεδόν μισό σε μέγεθος από τα σχέδιά του, ολοκληρώνεται το 1901.
Στις 24 Νοεμβρίου 1901 το Βασιλικό Θέατρο ανοίγει τις πύλες του στο κοινό, με μονόλογο από το έργο του Δημήτρη Βερναρδάκη Μαρία Δοξαπατρή και δύο ελληνικές μονόπρακτες κωμωδίες: Δημήτρη Κορομηλά "Ο θάνατος του Περικλέους" και Χαράλαμπου Άννινου "Ζητείται υπηρέτης".
Το Εθνικό Θέατρο, αποτελεί ένα ζωντανό θεατρικό μουσείο με βιβλιοθήκη, εξαιρετικά πλούσιο φωτογραφικό αρχείο, ηχογραφήσεις, μακέτες, σκηνογραφικά σχέδια και τεράστιο βεστιάριο (20.000 κοστούμια).
Η πρόσοψη αποτελείται από διακοσμητικά στοιχεία, με τυπική νεοκλασική σύνθεση με φανερή επιρροή από τα κτήρια της Αναγέννησης.
Μετά την τελευταία ανακαίνιση που ολοκληρώθηκε το 2008, το Εθνικό Θέατρο γυρνά νέα σελίδα στην ιστορία του, μ’ ένα οικοδόμημα που συνδέει το παρελθόν και ανοίγει διάπλατα και τις πόρτες του μέλλοντος. Καθώς οι νέες σκηνές παρέχουν συνθήκες υψηλών τεχνικών προδιαγραφών για απαιτητικές παραστάσεις.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου