Φάρος του Πνεύματος

  Η Μικρή μας Πόλη (πρωτότυπος τίτλος: Our Town) είναι τρίπρακτο θεατρικό έργο του 1938 του Βορειοαμερικανού συγγραφέα Θόρντον Ουάιλντερ. Τοποθετημένο στη φανταστική Αμερικανική μικρή πόλη Γκρόβερς Κόρνερς μιλάει για την ιστορία των κατοίκων μιας συνηθισμένης πόλης των αρχών του εικοστού αιώνα, όπως απεικονίζεται στην καθημερινή ζωή τους. Παρουσιάζονται σκηνές από την ιστορία της πόλης μεταξύ των ετών 1901 και 1913. To έργο παίζεται σχεδόν χωρίς σκηνικά. Σε όλο το έργο ο Ουάιλντερ χρησιμοποιεί μεταθεατρικές τεχνικές, όπως η αφήγηση από ένα διευθυντή σκηνής. Πρώτη παράσταση στο McCarter Theatre στο Princeton του New Jersey το 1938. Την ίδια χρονιά κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ για το δράμα. Το έργο παραμένει και σήμερα δημοφιλές και είναι συχνά τα ανεβάσματα του. Πλοκή Πρώτη Πράξη : Kαθημερινή Ζωή Ο Διευθυντής Σκηνής εισάγει τους θεατές στη μικρή πόλη του Γκρόβερς Κόρνερς του Νιου Χάμσαϊρ και τους κατοίκους του καθώς ξημερώνει ένα πρωί του 1901. Ο Τζόε Κρόουελ φέρνει τις εφημερίδες, ...

  Το Θέατρο Τέχνης είναι ο πρώτος θεατρικός θεσμός στην Ελλάδα που πραγματοποιεί ακουστική πρεμιέρα για το έργο «Αυτοί που κοιτούν» του Βασίλη Μαυρογεωργίου. Το Θέατρο Τέχνης είναι ο πρώτος θεατρικός θεσμός στην Ελλάδα που πραγματοποιεί ακουστική πρεμιέρα. Πρόκειται για το έργο «Αυτοί που κοιτούν» του Βασίλη Μαυρογεωργίου που γράφτηκε εν καιρώ πανδημίας κατά παραγγελία από το Θέατρο Τέχνης αποκλειστικά για ακουστική παρακολούθηση στο σπίτι. Η πρώτη ακουστική παράσταση της φετινής σεζόν είναι γεγονός και έρχεται στα σπίτια σας από σήμερα, αποκλειστικά από το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν. Μπείτε στα podcasts του Θέατρου Τέχνης στο www.theatro-technis.gr και ακούστε «Αυτούς που κοιτούν», το πρώτο audio έργο που ο Βασίλης Μαυρογεωργίου έγραψε την άνοιξη του 2020 για το ψηφιακό ρεπερτόριο του Θεάτρου Τέχνης και την παραδίδει σήμερα στο κοινό με ραδιοφωνική σκηνοθεσία και ένα εξαιρετικό καστ ηθοποιών. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο κείμενο που ζωντανεύει μέσα από τους κώδικες του ραδιοφωνικού...

 Ο Όσκαρ Ουάιλντ το 1882. Φωτογραφία του Ναπολέον Σάρονι. Σαλώμη Ο Όσκαρ Ουάιλντ τον Οκτώβριο του 1891, δυσαρεστημένος από τη ζωή στο Λονδίνο, παρόλο που η φήμη του ήταν στο απόγειό της, πήγε στο Παρίσι. Έγινε δεκτός στα παριζιάνικα salons littéraires, ανάμεσα στα οποία και του διάσημου Γάλλου συμβολιστή ποιητή Στεφάν Μαλαρμέ (Stéphane Mallarmé, 1842 - 1898). Τα δύο θεατρικά του Ουάιλντ της δεκαετίας του 1880, η Βέρα ή Οι μηδενιστές (Vera; or, the Nihilists, 1880) και η Δούκισσα της Πάδουας, δεν σημείωσαν ιδιαίτερη επιτυχία. Το ενδιαφέρον του για το θέατρο παρέμενε αμείωτο, και, έχοντας πλέον γευτεί την επιτυχία στον πεζό λόγο, επέστρεψε στην δραματουργία για να μεταφέρει στο σανίδι την ιστορίας της Σαλώμης. Ο αστικός μύθος αναφέρει ότι ένα βράδυ, έχοντας αναλύσει με φίλους τις καλλιτεχνικές απεικονίσεις της Σαλώμης μέσα στην ιστορία, γύρισε στο ξενοδοχείο του και βλέποντας ένα λευκό τετράδιο στο γραφείο του, αποφάσισε να μεταφέρει τις σκέψεις του στο θέατρο. Έτσι γεννήθηκε η Σαλώμ...

  Την Κυριακή 29/11 στο YouTube κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση θα φιλοξενηθεί η ζωντανή πρεμιέρα της παράστασης "Καθαρή Πόλη" που από το 2016 ταξιδεύει σε όλη την Ευρώπη, μιλώντας για θηλυκότητες που διεκδικούν μια ζωή χωρίς βία, φόβο και καταπίεση. H «Καθαρή Πόλη», η πιο πολυταξιδεμένη θεατρική παράσταση του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου, έρχεται για λίγες μέρες στις οθόνες μας. Οι μετανάστριες καθαρίστριες της Αθήνας γίνονται οι ιδανικές πρωταγωνίστριες αυτής της διεθνούς συμπαραγωγής θεάτρου-ντοκιμαντέρ, με την υπογραφή των Ανέστη Αζά και Πρόδρομου Τσινικόρη. Την Κυριακή 29 Νοεμβρίου στις 21:00 στο YouTube κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση θα φιλοξενηθεί η ζωντανή πρεμιέρα της παράστασης (με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους), που από το 2016 έχει παιχτεί σε σημαντικές θεατρικές σκηνές σε όλη την Ευρώπη. Το Ίδρυμα Ωνάση συνεχίζει να μιλάει μέσα από συζητήσεις και παραστάσεις για τις γυναίκες. Τις γυναίκες και τις θηλυκότητες που διεκδικούν μια ζωή χωρίς βία, φόβο και καταπίεση. Στις ...

  Το θεατρικό έργο Πόθοι κάτω από τις λεύκες ( Desire under the Elms) εκδόθηκε το 1924 από τον Ευγένιο Ο'Νηλ. Το έργο θεωρείται ως μία σύγχρονη αμερικανική διασκευή του μύθου της Φαίδρας του Ευριπίδη τοποθετημένο στον αμερικάνικο νότο του 1850. Το 1958 το θεατρικό ανέβηκε και στη μεγάλη οθόνη. Υπόθεση Ο ηλικιωμένος ,αλλά θαλερός, Εφραίμ Κάμποτ ζει με τους τρεις γιους του στο αγροτόσπιτο μιας μικρής επαρχιακής πόλης του αμερικάνικου νότου. Η οικογενειακή σχέση είναι αρκετά τεταμένη. Οι δύο μεγαλύτεροι γιοι που για χρόνια πότισαν με τον ιδρώτα τους τη γη του πατέρα τους παρουσιάζουν μία έντονη αποστροφή προς αυτόν. Ο Ήμπεν, ο τρίτος γιος του Εφραίμ ένας νέος με λεπτούς τρόπους μοιράζεται κι αυτός αντίστοιχα συναισθήματα με τα ετεροθαλή αδέρφια του για τον αυταρχικό πατέρα τους. Ο Ήμπεν θεωρεί τόσο το σπίτι όσο και την γη του πατέρα του δική του. Η μητέρα του που πέθανε πριν από κάμποσα χρόνια ήταν η πραγματική ιδιοκτήτρια της περιουσίας που πέρασε στον Εφραίμ. Στόχος και όνειρο του Ή...

  Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα (αγγλικά: Mourning Becomes Electra) είναι δραματική τριλογία του Ευγένιου Ο' Νηλ, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 26 Οκτωβρίου 1931 στο Θέατρο Guild της Νέας Υόρκης. Το έργο είναι μία σύγχρονη εκδοχή της Ορέστειας του Αισχύλου.Λαμβάνει χώρα στη Νέα Αγγλία, στο σπίτι του Μάνον στα χρόνια 1865/66. Στην εξωτερική μορφή του έργου, ο Ο' Νηλ ακολουθεί πιστά το πρότυπο της αρχαίας τραγωδίας. Υιοθετεί την τριμερή κατανομή της πλοκής και στην ουσία και τα πρόσωπα της Ορέστειας. Τα τρία δράματα δεν παρατίθενται ξεχωριστά ως συνήθως, αλλά παρουσιάζονται σε συντομευμένη μορφή εντός μίας νύχτας. Κινηματογραφική προσαρμογή Το 1947 κυκλοφόρησε η κινηματογραφική εκδοχή του έργου με πρωταγωνιστές τους Ρόζαλιντ Ράσελ, Μάικλ Ρεντγκρέιβ, Κατίνα Παξινού, Ρέιμοντ Μάσεϊ, Κερκ Ντάγκλας και Λίο Γκεν. Απόσπασμα ΠΡΑΞΗ ΤΕΤΑΡΤΗ Η κρεβατοκάμαρα του Έζρα Μάννον. Πίσω κέντρο, ένα κρεβάτι με "ουρανό" και τέσσερες κολόνες, φάτσα στο κοινό, με το κεφάλι ν’ ακουμπάει στον ...

  Φωτό: Αρχείο Ε.Θ. Η πρώτη σκηνή του Οργανισμού του Εθνικού Θεάτρου, χτίστηκε ανάμεσα στο 1895-1901 από τον αρχιτέκτονα Ερνέστο Τσίλλερ και με πρωτοβουλία ανέγερσης από το βασιλιά Γεώργιο τον Α΄. Το ιστορικό νεοκλασικό κτίριο στην οδό Αγίου Κωνσταντίνου λειτούργησε ως «Βασιλικό Θέατρο» από το 1901 (άνοιξε τις πύλες του για το κοινό στις 24 Νοεμβρίου 1901) ως το 1908, οπότε και έκλεισε λόγω χρεοκοπίας. Το κτίριο ανακαινίστηκε το 1930-31, υπό την εποπτεία του σκηνογράφου Κλεόβουλου Κλώνη. Από το 1932 μέχρι σήμερα η σκηνή λειτουργεί ως η Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Ο Γερμανός αρχιτέκτονας του κτιρίου Ερνέστος Τσίλλερ, σχεδίασε την πρόσοψη έχοντας ως πρότυπο τη βιβλιοθήκη του Αδριανού. Το κεντρικό της τμήμα είναι εξαιρετικά πλούσιο σε διακοσμητικά στοιχεία, με κιονοστοιχία κορινθιακού ρυθμού ενώ τα δύο πλευρικά τμήματα αποτελούν μία τυπική νεοκλασική σύνθεση. Οι αρχικές εσωτερικές εγκαταστάσεις σκηνής, φωτισμού και θέρμανσης ήταν οι πιο προηγμένες εκείνης της εποχής, σχεδιασμέ...

  Η λειτουργία του ραδιοφώνου στην Ελλάδα ξεκίνησε επίσημα στις 21 Μαΐου 1938. Όσον αφορά στις πολιτισμικές εκπομπές, αρχικά μετέδιδε κλασική μουσική, αλλά στη διάρκεια της Κατοχής συμπεριέλαβε δυναμικά στο πρόγραμμά του το θέατρο. Ωστόσο ήδη λίγο μετά την ίδρυσή του ξεκίνησε να παρουσιάζει θεατρικά σκετς, ενώ το 1940 μεταδόθηκε η πρώτη θεατρική παράσταση με τον «Βασιλικό» του Μάτεσι. Και το θέατρο στο ραδιόφωνο άνθησε μέχρι την εμφάνιση της τηλεόρασης κι έπειτα άρχισε μία σταδιακή εξασθένηση μέχρι την τελική εξαφάνισή του. Βέβαια υπάρχει ακόμα ένα μεγάλο αρχείο από έργα που μεταδόθηκαν εκείνα τα χρόνια και το οποίο κατά καιρούς επαναλαμβάνονται. Τίποτα, όμως, καινούργιο. Τώρα, στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, όπου η απαγόρευση των θεατρικών παραστάσεων αποτελεί προς το παρόν γεγονός, η ΕΡΤ ανακοίνωσε την αναβίωσή του (μέσα από τις συχνότητες του Δεύτερου και Τρίτου Προγράμματος), ζητώντας από τους θεατρικούς παραγωγούς να καταθέσουν προτάσεις με προθεσμία την Παρασκευή 13 Νοεμβρ...

  ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΖΩΗ: 23 χρονών ΑΡΗΣ: 7 χρονών Ένα δωμάτιο με παλιά ταπετσαρία. Μια πόρτα στενή και ψηλή. Έπιπλα: Δυο κρεβάτια που θυμίζουν τα παλιά σιδερένια με τα κάγκελα, το ένα ξέστρωτο. Μια πολυθρόνα κουνιστή. Ένα σκαμνί. Μια εταζέρα. Έπιπλα με βιβλία. Κανονικό παράθυρο δεν υπάρχει. Μόνο ψηλά κάτι σα φεγγίτης, αλλά χωρίς σίδερα, με τζάμι που ανοίγει. Κάτω από το φεγγίτη. Ένα κασόνι συσκευασίας. Στο πάτωμα, στο τραπέζι, στο σκαμνί, στο ξέστρωτο κρεβάτι πολλά χάρτινα πλοία και αεροπλάνα. Επίσης πολλά σκόρπια βιβλία και χάρτες. Σκοτάδι. Παύση. Αρχίζουν μες στο σκοτάδι ν' ακούγονται τύμπανα σκέτα, εμβατήρια, πότε μαζί, πότε χώρια, πότε κοντά, πότε μακριά. Παύση. Φως. Mε το φως ακούγεται μια τρομπέτα μακριά, σαν ο σαλπιγκτής να δοκιμάζει ένα σάλπισμα. Κάποιο τύμπανο επίσης, δοκιμάζεται στο ίδιο μακρινό φόντο. Φαίνεται η ΖΩΗ, καθισμένη στην κουνιστή πολυθρόνα, απέναντι στο κοινό. Πλέκει με ρυθμικές κινήσεις, σιγοτραγουδώντας.   ΖΩΗ. Ποιός θ' ανέβει στα βουνά Να μας φέρει τη Ροδούλα...