Πώς βγήκε η φράση «δεν έμεινε ρουθούνι»


Έκφραση απόλυτης καταστροφής είναι και το «δεν έμεινε ρουθούνι» που συχνά λέμε όταν έχουμε ξεπαστρέψει τα πάντα και τους πάντες.

 Σύμφωνα με τον Τάκη Νατσούλη, κατά τον Μεσαίωνα επικρατούσε η συνήθεια να κόβουν οι νικητές στρατηγοί τα αυτιά και τις μύτες των εχθρών τους, που είχαν πέσει στις μάχες…

 Αυτά τα «τρόπαια», τα έβαζαν μέσα σε σάκους και τα έστελναν στο κέντρο, για να γίνει γνωστό το μέγεθος της νίκης τους.

 Ο χρονικογράφος Γεώργιος Κερδηνός αναφέρει πως ο στρατηγός Γεώργιος Μανιακής, αφού σκότωσε πολλούς Άραβες: τας ρίνας και τα ώτα των πεσόντων αποτεμών διεκόμισεν εν Καπποδοκία τω βασιλεί».

 Ένα δε ποντιακό ακριτικό τραγούδι μάς λέει ότι ο ήρωας: «Χιλίους απ’ έμπρ’ εσκότωσεν και μύριους απ' οπίσω, εννιά κοφίνα φόρτωσεν ωτία και μυτία».

 Δεν έμεινε δηλαδή κατ’ αυτόν τον τρόπο άκοφτο ρουθούνι. Έτσι εξηγείται η σημερινή φράση «δεν έμεινε ρουθούνι» και στη Λέσβο «δεν έμεινε μύτη».

Πηγή: newsbeast.gr

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παναγία των Παρισίων: Ο απολογισμός των ζημιών

Εικόνα
Παγκόσμιο σοκ έχουν προκαλέσει οι μεγάλες καταστροφές που άφησε πίσω της η φωτιά, η οποία εκδηλώθηκε το βράδυ της Δευτέρας στην Παναγία των Παρισίων, το εμβληματικό μνημείο της γαλλικής πρωτεύουσας. Η φωτιά, εξαπλώθηκε αστραπιαία στην οροφή του γοτθικού κτιρίου που ανεγέρθηκε πριν από οκτώ αιώνες και πλέον, φθάνοντας στο βέλος της, που κατέρρευσε, ακολουθούμενο από ουσιαστικά όλη τη στέγη. Η πυρκαγιά έχει «σβήσει» πλήρως, ανακοίνωσε λίγο πριν από τις 11:00 το πρωί της Τρίτης, ώρα Ελλάδας ο εκπρόσωπος των πυροσβεστών. «Όλη η φωτιά έσβησε. Βρισκόμαστε πλέον στη φάση της εμπειρογνωμοσύνης», δήλωσε ο Γκαμπριέλ Πλις, εκπρόσωπος της πυροσβεστικής υπηρεσίας του Παρισιού, ενημερώνοντας τους δημοσιογράφους μπροστά στη Νοτρ Νταμ και διευκρίνισε πως η «σφοδρή πυρκαγιά» «διαδόθηκε πολύ γρήγορα σε ολόκληρη τη στέγη» σε «περίπου 1.000 τετραγωνικά μέτρα». «Το θέμα για τους πυροσβέστες του Παρισιού ήταν μέχρι το πρωί να διαφυλάξουν τα δύο κωδω...
Διαβάστε περισσότερα

Λέσλι Νίλσεν

Εικόνα
Ο ηθοποιός που "πήγε" την κωμωδία σε άλλα επίπεδα, μένοντας για πάντα στην ιστορία του κινηματογράφου μέσα από τους σουρεαλιστικούς ρόλους του. Ο Λέσλι Νίλσεν γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου του 1926 στη Ρετζίνα του Καναδά και πέθανε στη Φλόριντα των ΗΠΑ στις 28 Νοεμβρίου 2010, σε ηλικία 84 ετών μετά από πνευμονία. Η "πρώτη" καριέρα Η καριέρα του ξεκίνησε από τη δεκαετία του 1950, παίζοντας διάφορους ρόλους σε δραματικές και ρομαντικές ταινίες. Το παρουσιαστικό του ήταν ιδανικό για ρόλους ωραίων νεαρών, σύμφωνα με το ανδρικό πρότυπο εκείνης της εποχής, ενώ υποδύθηκε και στρατιωτικούς, αριστοκράτες, κακοποιούς. Παράλληλα, είχε μόνιμη παρουσία στην αμερικανική τηλεόραση, η οποία διένυε τότε τη "χρυσή εποχή" της, πρωταγωνιστώντας σε πολλές σειρές, κυρίως δραματικές. Η πορεία του τις επόμενες δεκαετίες συνέχισε να βρίσκεται σε σταθερή τροχιά, με δραματικούς ρόλους, εμφανίσεις σε τηλεοπτικές σειρές και συμμετοχές σε ταινίες όλων των ειδών, ωστόσο ποτέ δεν υπήρχε ...
Διαβάστε περισσότερα

Σαν Σήμερα 10 Σεπτεμβρίου

Εικόνα
1224: Ιδρύεται το τάγμα των Φραγκισκανών μοναχών από τον Άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης. 1829: Αρχίζει η μάχη της Πέτρας στη Βοιωτία. Ήταν η τελευταία της Ελληνικής Επανάστασης και οδήγησε στην απελευθέρωση ολόκληρης της Ανατολικής Στερεάς, με εξαίρεση την Ακρόπολη των Αθηνών. 1919: Η Συνθήκη του Σεν Ζερμέν, που υπογράφεται από την Αυστρία, καθορίζει την πολεμική αποζημίωση και επιβάλλει την αναγνώριση της ανεξαρτησίας των Τσέχων, των Πολωνών, των Ούγγρων και των Γιουγκοσλάβων. 1920: Ιδρύεται στο Μπακού το Κομμουνιστικό Κόμμα της Τουρκίας. 1925: Υπογράφεται και δημοσιεύεται το πρώτο Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας, που τίθεται αμέσως σε ισχύ. 1942: Η βρετανική αεροπορία ρίχνει πάνω 100.000 εμπρηστικές βόμβες στο Ντίσελντορφ, παραδίδοντας την πόλη στις φλόγες. 1943: Β' Παγκόσμιος Πόλεμος: Στην Ιταλία, οι Ναζί καταλαμβάνουν τη Ρώμη και το Μιλάνο μετά από πολιορκία. 1944: Γερμανικό τηλεγράφημα αναφέρει σχετικά με την αποχώρηση του γερμανικού κατοχικού στρατού από την Κ...
Διαβάστε περισσότερα

Σεμπρεβίβα, το χρυσαφί λουλούδι της ελληνικής υπαίθρου που είναι πάντα ανθισμένο! Συμβολίζει την αιώνια αγάπη και συνδέεται με τον μύθο του Πάρη και της ωραίας Ελένης

Εικόνα
Η σεμπρεβίβα των Κυθήρων έχει έντονο χρυσοκίτρινο χρώμα και φυτρώνει σε απόκρημνα μέρη στα νοτιοδυτικά του νησιού Το μικρό κίτρινο λουλούδι πήρε το όνομά του από την ιταλική λέξη, «sempre» που σημαίνει πάντα και τη μετοχή του ρήματος, «vivere» που σημαίνει ζω, δηλαδή σε ελεύθερη μετάφραση ζωντανό για πάντα.  Οι Βενετσιάνοι κατακτητές χάρισαν αυτό το όνομα στο μικρό αμάραντο λουλούδι που μοιάζει αποξηραμένο και διατηρεί το χρώμα του για πολλά χρόνια χωρίς νερό. Στην πραγματικότητα, αυτό που διατηρείται για πάντα δεν είναι το μικροσκοπικό άνθος το οποίο μαραίνεται, αλλά τα μικρά κίτρινα αχυρώδη φύλλα που το περιβάλλουν.  Το άνθος αυτό, σύμβολο της παντονινής αγάπης, φύεται στα Κύθηρα, την Αμοργό (Helichrysum amorginum) όπου υπάρχει και ένα σπάνιο είδος με υπόλευκο χρώμα, αλλά και στα ορεινά πετρώδη εδάφη της Ηπείρου. Περιλαμβάνει πάνω από 500 είδη σε όλο τον κόσμο πολλά εκ των οποίων καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά, στην Ελλάδα όμως υπάρχουν περίπου δέκα είδη. Στην Ήπ...
Διαβάστε περισσότερα

Τα 100 βιβλία που πρέπει να έχεις διαβάσει πριν πεθάνεις - 48. «Η Αισθηματική Αγωγή» - Γκουστάβ Φλωμπέρ

Εικόνα
  «Tαξίδεψε. Γνώρισε τη μελαγχολία των καραβιών, τα κρύα ξυπνήματα κάτω απ’ την τέντα, τον ίλιγγο των τοπίων και των ερειπίων, την πίκρα των εφήμερων δεσμών. Ξαναγύρισε. Έκανε κοσμική ζωή, είχε και άλλους έρωτες ακόμη. Μα η αδιάκοπη θύμηση του πρώτου τούς επισκίαζε όλους. Κι έπειτα, η ορμή του πόθου, το άνθισμα των αισθήσεων είχε χαθεί. Οι πνευματικές του φιλοδοξίες επίσης τον είχαν εγκαταλείψει. Πέρασαν χρόνια κι αυτός έσερνε παθητικά τη στειρότητα της σκέψης του και την αδράνεια της καρδιάς του». Γράφει η Νίκη Παπάζογλου Σ’ αυτές τις γραμμές συμπυκνώνεται η θεματική της «Αισθηματικής Αγωγής», του κορυφαίου μυθιστορήματος του γάλλου λογοτέχνη, Γκουστάβ Φλωμπέρ. Αισθηματικό ρομάντζο, αυτοβιογραφικό τεκμήριο, ιστορικό μυθιστόρημα ή χρονικό της επανάστασης του 1848, η «Αισθηματική Αγωγή» εδώ και ένα αιώνα δεν παύει να αντιμετωπίζεται ως ένα έργο που αποτυπώνει τα μοτίβα μιας εποχής, εκφράζοντας ταυτόχρονα μια ορισμένη σύγχυση ιδεών. Πρόκειται για μια ιστορία συναισθημάτων, μια ηθική ...
Διαβάστε περισσότερα

Συνάξεις της Παναγίας την Παρασκευή της Διακαινησίμου - ΄Β Μέρος

Εικόνα
Σύναξη της Παναγίας στους Αμπελόκηπους (Ταμπάκικα) Λαρίσης Ως το τέλος της Τουρκοκρατίας οι κάτοικοι της συνοικίας Ταμπάκικα εκκλησιάζονταν στον γειτονικό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Αχιλλίου. Το 1877 μ.Χ. οικοδομήθηκε σε κεντρικό σημείο της συνοικίας ένα παρεκκλήσι της Παναγίας Φανερωμένης όπου υπήρχε και κοιμητήριο. Μετά από λίγο καιρό και την ίδια χρονιά, εμφανίστηκε μία μοναχή ονόματι Θεοφανία, αποφασισμένη να εργασθεί αμισθί στο παρεκκλήσιο και τα μνήματα του μικρού κοιμητηρίου. Η Θεοφανία θεώρησε ως άσκηση να ατενίζει καθημερινά τους τάφους έχοντας στον νου της τον Σοφό Σειράχ «Μιμνήσκου τὰ ἔσχατά σου καὶ εἰς τὸν αἰώνα ἀμαρτήσεται». Η Θεοφανία εγκαταστάθηκε πλησίον του μικρού ναΐσκου σε ένα μικρό κελάκι όπου έκανε και τον μοναχικό της κανόνα. Ο παντογνώστης Κύριος βλέποντας τα βάθη της ψυχής της αποκαλύπτει με όνειρα ότι στο σημείο που υπάρχει το μαγγανοπήγαδο και στο βάθος του βρίσκεται εικόνα της Θεομήτορος από πολλά χρόνια. Η μοναχή Θεοφανία ξαναβλέπει σε όνειρο...
Διαβάστε περισσότερα

Θανάσης Βέγγος - Ο πολύ καλός μας άνθρωπος

Εικόνα
Τον έχουν αποκαλέσει «Καραγκιόζη του ελληνικού σινεμά» και πιθανότατα έχουν δίκιο, καθώς ο εθνικός μας κωμικός ήταν η απόλυτη ενσάρκωση του λαϊκού κινηματογραφικού ήρωα, κουβαλώντας στις ερμηνείες του όλα όσα απαρτίζουν τη σύγχρονη νεοελληνική ψυχή. Ο αυθεντικότερος εγχώριος κινηματογραφικός ήρωας έβαλε σκοπό της ζωής του να προσφέρει τη χαρά, αν και στην πορεία μίλησε τελικά για όλα, κουβαλώντας πάντα τη σεμνότητα και τη μελαγχολία του ευαίσθητου κλόουν. Ο Βέγγος διέσχισε τη νεοελληνική πραγματικότητα με τη χαρακτηριστική του σφραγίδα, φιλοτεχνώντας μια μοναδική σχέση οικειότητας ανάμεσα στον ίδιο και τον θεατή: ήταν ο δικός μας άνθρωπος, το σπαρταριστό alter ego μας, που μέσα από το πηγαίο του ταλέντο δημιούργησε ένα συνονθύλευμα ανεπανάληπτων στιγμών και αξέχαστων αναμνήσεων, εκφράζοντας συλλογικούς πόνους, φόβους αλλά και καταστάσεις εξόχως ελληνικές. Ο Βέγγος δεν ήταν όμως άλλος ένας κωμικός που εξαντλήθηκε στη φάρσα και το εύκολο γέλιο (αν και όταν το έκανε, το έκανε υπ...
Διαβάστε περισσότερα