Δημήτρης Λιπέρτης - Καρτερούμεν μέραν νύχταν

Στίχοι: Δημήτρης Λιπέρτης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος

Καρτερούμεν μέραν νύχταν
να φυσήσ’ ένας αέρας
‘στουν τον τόπον πόν’ καμένος τζι’εν θωρεί ποττέ δροσιάν,
για να φέξει καρτερούμεν το φως τζείνης της ημέρας
ποννά φέρει στον καθέναν τζαι χαράν τζαι ποσπασιάν.

Την Μανούλλαν μας για πάντα μιτσιοί μιάλοι καρτερούμεν
για να μας σφιχταγκαλιάσει τζαι να νεκραναστηθούμεν.

Η ζωή μας έν’ για τζείνην τζαι ζωή μας τζείνη ένι
τζαι πως τρώμεν δίχα τζείνης τζι είμαστιν βασταεροί
έν γιατί με τ’ όνομάν της είμαστιν ποσκολισμένοι
πον το βκάλλουν που τον νουν μας μήτε χρόνια, με τζαιροί·
ξυπνητοί τζαι τζοιμισμένοι έν’ για τζείνην η καρκιά μας
που διπλοφακκά για νά ’ρτει τζαι να μείνει δα κοντά μας.

Τα λαμπρά μας ούλλον τζι άφτουν τζι οι καμοί μας εν σιούσιν,
έν’ συμπούρκισμαν φουρτούνας των τζυμμάτων του γιαλού
έτσ’ οι λας έν’ που παθθαίννουν όντας ξένοι τζυβερνούσιν·
έχουν μέσα τους φουρτούναν τζι αν τους έχουν προς καλού
τζι όσον τούτοι τζι αν κραδκιούνται που την Μάναν χωρισμένοι,
η αγάπη τους περίτου γίνεται δρακοντεμένη.

Πκοιος αντέκοψεν ποττέ του τον αέραν γιά το τζύμμαν
τζι έκαμέν το για ν’ αλλάξει φυσικόν τζαι να σταθεί;
Ομπροστά στον Πλάστην ούλλοι εν είμαστιν παρά φτύμμαν,
έν’ αβόλετον ο νόμος ο δικός του να χαθεί
τζαι για τούτον μιτσιοί μιάλοι για την Μάναν λαχταρούσιν
έν’ η γέννα, έν’ το γάλα, έν’ τα χνώτα που τραβούσιν.

Είντα γάλαν ήταν τότες τζείντο γάλαν που βυζάσαν
ας αμπλέψουν να το δούσιν· είμαστιν ούλλοι εμείς.
Αν περνούσιν μαύρα χρόνια σγιαν τζαι τζείνα που περάσαν
’πό μας ένας έν τζαι βκαίννει που την στράταν της τιμής
μήτ’ επλάστηκεν ποττέ του, τζι αν πλαστεί τζι αννοίξει στόμαν,
νεκρόν εννά τον ξεράσει τζαι του τάφου του το χώμαν.

Σημείωση:

Το ποίημα αν και γραμμένο σε άλλη εποχή (ο ποιητής Δημήτρης Λιπέρτης πέθανε το 1937) , συνδέεται από πολλούς και με την Τουρκική Εισβολή του 1974 και τα τόσα δεινά που έφερε μαζί της στον κυπριακό λαό

Πηγή: apotipomata.com