Έρνεστ Χέμινγουεϊ - Αποφθέγματα

Σε ό,τι αφορά την ηθική, γνωρίζω μόνο ένα πράμα: είναι ηθικό εκείνο ύστερα από το οποίο νοιώθεις τον εαυτό σου καλύτερα και είναι ανήθικο, αν νοιώθεις χειρότερα.

Η ευτυχία σε έξυπνους ανθρώπους είναι το πιο σπάνιο πράγμα που ξέρω.

Μερικές φορές, ένας έξυπνος άνθρωπος αναγκάζεται να μεθύσει, για να περάσει την ώρα του με ηλίθιους.

Ο καλύτερος τρόπος για να μάθεις αν μπορείς να εμπιστευτείς κάποιον είναι να τον εμπιστευτείς.

Να γράφεις μεθυσμένος. Να διορθώνεις ξεμέθυστος.

Ποτέ μην κάθεσαι σε τραπέζι όταν μπορείς να σταθείς στο μπαρ.

Δεν μπορείς να ξεφύγεις από τον εαυτό σου μετακινούμενος από το ένα μέρος στο άλλο.

Πίνω για να κάνω τους άλλους ανθρώπους πιο ενδιαφέροντες.

Ο πατέρας μου ήταν ένας βαθιά ευαίσθητος άνθρωπος. Και όπως όλοι οι ευαίσθητοι άνθρωποι, ήταν επίσης πολύ σκληρός.

Η ζωή κάθε ανθρώπου, ειπωμένη αληθινά, είναι ένα μυθιστόρημα.

Το πιο δύσκολο κομμάτι στη συγγραφή ενός μυθιστορήματος είναι να το τελειώσεις.

Η δειλία είναι απλώς η έλλειψη της ικανότητας να αναστείλεις τη λειτουργία της φαντασίας.

Ένας άντρας μπορεί να καταστραφεί, αλλά όχι να ηττηθεί.

Αλλά η ζωή δεν είναι δύσκολο να την κουμαντάρεις, όταν δεν έχεις τίποτα να χάσεις.

Όλα τα καλά βιβλία έχουν κάτι κοινό: είναι πιο αληθινά απ’ ό,τι αν είχαν συμβεί πραγματικά.

Ποτέ μην μπερδεύεις την κίνηση με τη δράση.

Μετά το γράψιμο μιας ιστορίας ήμουν πάντα άδειος και ταυτόχρονα λυπημένος και χαρούμενος, σαν να είχα κάνει έρωτα.

Θυμήσου να βάλεις τον καιρό στα αναθεματισμένο το βιβλίο σου —ο καιρός είναι πολύ σημαντικός.

Σε όλη μου τη ζωή κοίταζα τις λέξεις σαν να τις έβλεπα για πρώτη φορά.

Αν δυο άνθρωποι είναι ερωτευμένοι μεταξύ τους, δεν μπορεί να υπάρξει ευτυχισμένο τέλος σ’ αυτό.

Μερικές φορές, το να ακολουθείς την καρδιά σου σημαίνει να χάνεις το μυαλό σου.

Ο πεζός λόγος είναι αρχιτεκτονική, δεν είναι εσωτερική διακόσμηση.

Ποτέ δε χρειάστηκε να διαλέξω ένα θέμα. Μάλλον τα θέματα διάλεγαν εμένα.

Οι κριτικοί είναι κάποιοι που παρακολουθούν μια μάχη από ένα απρόσιτο σημείο και μετά κατεβαίνουν κάτω και πυροβολούν τους επιζήσαντες.

Σαν συγγραφέας, δεν πρέπει να επικρίνεις, πρέπει να κατανοείς.

Είμαστε όλοι μαθητευόμενοι σε μια τέχνη που κανένας ποτέ δεν γίνεται μάστορας.

Ο γέρος είναι ένας γέρος, η βάρκα είναι μια βάρκα, το ψάρι είναι ένα ψάρι, η θάλασσα είναι απλά η θάλασσα, και τα υπόλοιπα είναι σαχλαμάρες.
(σχετικά με τους συμβολισμούς στο «Ο Γέρος και η Θάλασσα»)

Πώς χρεοκόπησα;
Με δύο τρόπους: Σταδιακά, και μετά απότομα.

Πηγή: gnomikologikon