Λουίτζι Πιραντέλλο - Έχετε λυσσάξει να μάθετε ποιοι είναι οι άλλοι, τι ακριβώς συμβαίνει, ενώ τόσο οι άλλοι όσο και αυτά που συμβαίνουν μπορεί να είναι έτσι αλλά και αλλιώς.

Λαουντίζι:

Δεν υπάρχει περίπτωση, φίλε μου, να πείσεις τη γυναίκα σου για όσα της λες αφού - πράγμα απολύτως φυσικό - της τα αφηγείσαι με τον τρόπο που τα αντιλαμβάνεσαι ο ίδιος.

Κυρία Σιρέλλι:

Και που δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα.

Λαουντίζι:

Α όχι, κυρία μου, συγγνώμη, αλλά τώρα κάνετε λάθος εσείς. Αυτά που σας λέει ο άντρας σας είναι ακριβώς όπως τα λέει.

Σιρέλλι:

Όπως είναι στην πραγματικότητα. Όπως είναι στην πραγματικότητα.

Κυρία Σιρέλλι:

Όλα λάθος, όλα ψέματα.

Σιρέλλι:

Σε παρακαλώ, σταμάτα.΄Εγώ τα λέω όλα όπως είναι. Δε λέω ποτέ ανακρίβειες.

Λαουντίζι:

Μα όχι, φίλοι μου. Τα λέτε και οι δύο ακριβώς όπως είναι. Κανείς σας δεν κάνει λάθος. Και θα το αποδείξω αμέσως. Αποκεί που είσαστε με βλέπετε και οι δύο. Με βλέπετε, σίγουρα;

Σιρέλλι:

Ε, βέβαια.

Λαουντίζι:

Όχι, έλα εδώ. Εδώ...

Σιρέλλι:

(Πλησιάζει χαμογελαστός σαν να πρόκειται να λάβει μέρος σε κάποιο αστείο)

Γιατί;

Κυρία Σιρέλλι:

Ε, άντε πήγαινε.

Λαουντίζι:

Με βλέπεις καλύτερα τώρα. Άγγιξέ με.

Κυρία Σιρέλλι:

Ε, άγγιξέ τον, τι περιμένεις;

Λαουντίζι:

Έτσι μπράβο. Τώρα είσαι σίγουρος και ότι με βλέπεις και ότι με αγγίζεις. Εντάξει;

Σιρέλι:

Εεεε....

Λαουντίζι:

Δεν αμφιβάλλεις λοιπόν γι' αυτό που αγγίζεις. Γύρνα λοιπόν στη θέση σου.

Κυρία Σιρέλλι:

Ε, άντε, γύρνα στη θέση σου.

Λαουντίζι:

Και τώρα, συγγνώμη, ας έρθει εδώ η κυρία. Όχι, όχι θα έρθω εγώ σ' εσάς.

(Πάει στην κυρία, στέκεται μπροστά της και λυγίζει το ένα του γόνατο)

Με βλέπεται, έτσι; Σηκώστε τώρα ένα χεράκι, αγγίξτε με λίγο... Γλυκό χεράκι.

Σιρέλλι:

Ε... ε... σιγά

Λαουντίζι:

Μη δίνετε σημασία. Τώρα είστε βέβαιη ότι με αγγίζετε και ότι με βλέπετε, ε; Πρέπει όμως να μου υποσχεθείτε ότι δε θα πείτε ούτε στον άντρα σας, ούτε στην αδελφή μου, ούτε στην ανεψιά μου, ούτε και στην κυρία στην κυρία ... κυρία ...

Τσίνι:

Τσίνι.

Λαουντίζι:

Στην κυρία Τσίνι πώς με βλέπετε. Γιατί τότε θα πούνε όλοι ότι γελιέστε, ότι δε λέτε την αλήθεια. Ενώ εσείς την αλήθεια θα λέτε ... Γιατί εγώ είμαι στ' αλήθεια ακριβώς όπως με βλέπετε. Αυτό όμως δεν εμποδίζει να είμαι στ' αλήθεια και όπως με βλέπει ο άντρας σας κι η αδελφή μου και η ανεψιά μου και η κυρία ...

Τσίνι:

Τσίνι.

Λαουντίζι:

Και αν περιγράψει ο καθένας τους αυτό που βλέπει, μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικό, αλλά όλοι τους θα λένε την αλήθεια.

Κυρία Σιρέλλι:

Δηλαδή αλλάζετε; Από τον έναν στον άλλο.

Λαουντίζι:

Και βέβαια αλλάζω, αγαπητή μου κυρία. Γιατί, εσείς δεν αλλάζετε;

Κυρία Σιρέλλι:

(Ορμητικά) Α, όχι, όχι, όχι, όχι. Σας παρακαλώ, εγώ δεν αλλάζω ποτέ.

Λαουντίζι:

Μα ούτε κι εγώ. Στα δικά μου τα μάτιαα δεν αλλάζω ποτέ. Και θα μπορούσα να ισχυριστώ ότι οι άλλοι κάνετε λάθος όταν δε με βλέπετε όπως ακριβώς βλέπω εγώ τον εαυτό μου. Αυτό όμως θα ήταν υπέρμετρος εγωισμός από μέρος μου.

Σιρέλλι:

Συγγνώμη, αλλά τι σχέση έχουν τώρα όλα αυτά;

Λαουντίζι:

Πώς δεν έχουν; Έχετε λυσσάξει να μάθετε ποιοι είναι οι άλλοι, τι ακριβώς συμβαίνει, ενώ τόσο οι άλλοι όσο και αυτά που συμβαίνουν μπορεί να είναι έτσι αλλά και αλλιώς.

Λουίτζι Πιραντέλλο

Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε