Μύθοι του Αισώπου - 61. Ο γέρος και ο θάνατος


Κάποτε ένας γέρος έκοψε ξύλα, τα φορτώθηκε στην πλάτη και έκανε δρόμο πολύ. Κάποια στιγμή, κατάκοπος από την πεζοπορία, απόθεσε το φορτίο του και επικαλέστηκε το Θάνατο (Προσωποποιημένη θεότητα της αρχαιοελληνικής θρησκείας, δίδυμος αδελφός του Ύπνου). Όταν όμως εμφανίστηκε εκείνος και τον ρώτησε γιατί τον φώναξε, ο γέρος του είπε: “Για να μου σηκώσεις το φορτίο”.

 Ο μύθος δηλώνει ότι ο κάθε άνθρωπος αγαπάει τη ζωή, έστω κι αν είναι πολύ δυστυχισμένος.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μιχάλης Γκανάς - Η Ελλάδα που λες...

Εικόνα
  Η Ελλάδα που λες, δεν είναι μόνο πληγή. Στη μπόσικη ώρα καφές με καϊμάκι, ραδιόφωνα και Τι-Βι στις βεράντες, μπρούντζινο χρώμα, μπρούντζινο σώμα, μπρούντζινο πώμα η Ελλάδα στα χείλη μου. Στις μάντρες η ψαρόκολλα του ήλιου πιάνει σαν έντομα τα μάτια. Πίσω απ’ τις μάντρες τα ξεκοιλιασμένα σπίτια, γήπεδα, φυλακές, νοσοκομεία άνθρωποι του Θεού και ρόπτρα του διαβόλου κι οι τραμβαγέρηδες να πίνουν μόνοι κρασάκι της Αράχωβας στυφό. Εδώ κοιμήθηκαν παλικαράδες, με το ντουφέκι στο ’να τους πλευρό, με τα ξυπόλητα παιδιά στον ύπνο τους. Τσεμπέρια καλοτάξιδα περνούσαν κι έφευγαν, κελίμια και βελέντζες της νεροτρουβιάς. Τώρα γαρμπίλι κι άρβυλα σε τούτο το εκκοκκιστήριο των βράχων κι οι τραμβαγέρηδες να πίνουν μόνοι κρασάκι της Αράχωβας στυφό. Πηγή:  giannena-e.gr
Διαβάστε περισσότερα

Στρατής Μυριβήλης: Η μυστική παπαρούνα - Απόσπασμα

Εικόνα
Το πόδι απόψε το νιώθω πολύ καλύτερα. Μου 'ρχεται να σηκωθώ σιγά σιγά, να προχωρέσω μέσα στο σιωπηλό χαράκωμα. Είναι πολύ παράξενο το χαράκωμα με τόσο φως. Φέγγει σαν μέρα και όμως δεν έχει φόβο. Το φεγγαρόφωτο από μακριά, σα δεν αντιλαμπίζει σε γυαλιστερό μέταλλο, δεν ξεσκεπάζει τίποτε. Μπορώ το λοιπόν να περπατώ λεύτερα κάτω από τον αχνό πέπλο του που προστατεύει σαν ασημί σκοτάδι. Για μια στιγμή πάλι μου περνά η ιδέα πως ετούτη η μοναξιά είναι αληθινή. Πως τάχα σηκώθηκαν όλοι και φύγανε και μ' αφήσαν μονάχον, ολομόναχον εδώ πάνω. Τότες μια κρυάδα περνά, λεπίδι, την καρδιά μου. Θα προτιμούσα να ξέρω πως ζούνε γύρω μου κρυμμένοι άνθρωποι, κι ας ήτανε μόνο οχτροί. Προχώρεσα ως την άκρη του χαρακώματος του λόχου μας. Ως την έβγαση των συρματοπλεγμάτων. Εκεί είναι μια μυστική πόρτα που σφαλνά μ' ένα αδράχτι οπλισμένο με αγκαθωτά τέλια. Επειδή το μέρος είναι ένα νταμάρι όλο πέτρα και δε σκάβεται, σήκωσαν ένα προκάλυμμα με γεώσακους. Έτσι λένε κάτι σακιά μεγάλα με χ...
Διαβάστε περισσότερα

Δάντης Αλιγκέρι - Αποφθέγματα

Εικόνα
Στο μεσοστράτι απάνω της ζωής μας σε σκοτεινό πλανέθηκα ρουμάνι, τι ‘ταν ο δρόμος ο σωστός χαμένος. (η πρώτη φράση από τη «Θεία Κωμωδία», σε μετάφραση Ν.Καζαντζάκη) Οι πιο καυτές θέσεις στην κόλαση είναι κρατημένες γι’ αυτούς που, σε καιρούς μεγάλης ηθικής κρίσης, διατηρούν ουδέτερη στάση. Lasciate ogne speranza voi ch’ intrate. μτφρ: Αφήστε κάθε ελπίδα, εσείς που μπαίνετε (η επιγραφή στην είσοδο της κολάσεως, από τη «Θεία Κωμωδία») Στα μισά του ταξιδιού της ζωής, αρχίζουμε να ζούμε. Τρεις σπίθες: περηφάνια, φθόνος και φιλαργυρία, είναι αναμμένες σε κάθε ανθρώπινη καρδιά. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη λύπη από την αναπόληση της ευτυχίας στις δυστυχισμένες μέρες. Η φύση είναι η τέχνη του Θεού. Ποιητή (εννοεί τον Βιργίλιο), του κάνω, σε ξορκίζω στο Θεό που εσύ δε γνώρισες ετούτον, κάμε απ' το πρόσκαιρο κι αιώνιο πάθος να φύγω, κι όπου μου 'ταξες ας πάμε, την πόρτα ν' αξιωθώ να δω του Πέτρου και τις...
Διαβάστε περισσότερα

Η ταυτότητα της ημέρας

Εικόνα
Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2019 5η εβδομάδα - 28η ημέρα του έτους  Ανατολή Ήλιου: 07:31  Δύση Ήλιου: 17:44  Σελήνη 23 ημερών  Εορτολόγιο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος Όσιος Παλλάδιος Όσιος Ιάκωβος ο Ασκητής Αγία Χάρις Αγίες Δύο Μάρτυρες, Μητέρα και Θυγατέρα Μνήμη όλων των Ερημιτών Άγιος Γεώργιος ο Μάρτυρας Όσιος Εφραίμ ο εκ Ρωσίας Όσιος Εφραίμ ο εκ Κιέβου Όσιος Θεοδόσιος της Τότμα Παγκόσμιες ημέρες Ευρωπαϊκή Ημέρα Προστασίας των Προσωπικών Δεδομένων Η Ευρωπαϊκή Ημέρα Προστασίας των Προσωπικών Δεδομένων γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 28 Ιανουαρίου, με πρωτοβουλία του Συμβουλίου της Ευρώπης και την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σκοπός της είναι η ενημέρωση του ευρωπαίου πολίτη για ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα, όπως είναι τα προσωπικά δεδομένα, τα οποία στην εποχή των υπολογιστών και του ίντερνετ αμφισβητούνται και ακυρώνονται, όχι μόνο από κρατικές υπηρεσίες, αλλά και από ιδιωτικούς φορείς. Τα προσωπικά δ...
Διαβάστε περισσότερα

Η ταυτότητα της ημέρας

Εικόνα
Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2019 5η εβδομάδα - 31η ημέρα του έτους  Ανατολή Ήλιου: 07:28  Δύση Ήλιου: 17:48  Σελήνη 25 ημερών  Εορτολόγιο Άγιοι Κύρος και Ιωάννης οι Ανάργυροι και η Αγία Αθανασία με τις τρεις θυγατέρες της Θεοδότη, Θεοκτίστη και Ευδοξία Όσιος Αρσένιος ο Νέος εν Πάρω Άγιοι Ουικτωρίνος, Ουίκτωρ, Νικηφόρος, Κλαύδιος, Διόδωρος, Σαραπίνος και Παπίας Αγία Τρυφαίνη Άγιος Ηλίας ο Νέος Οσιομάρτυρας ο Αρδούνης Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου Δακρυρροούσης Άγιος Aed από το Ferns Άγιος Ιούλιος ο Πρεσβύτερος εξ Αιγίνης
Διαβάστε περισσότερα

Διδώ Σωτηρίου - Εδώ στη Σμύρνη θα μπορούσα να κάνω όνειρα, όσα όνειρα ήθελα...

Εικόνα
Σεπτέμβρης ήταν του 1910, όταν πρωτοκατέβηκα στη Σμύρνη. Θυμούμαι πόσο σκιάχτηκα μόλις βρέθηκα μοναχός σε μια τόσο μεγάλη πολιτεία. Άγνωστοι, αλλιώτικοι ανθρώποι, άγνωστα και τα σοκάκια. Κανένα δεν ήξερα και κανένας δε μ’ ήξερε να με καλωσορίσει· ένιωθα σαν το ξεριζωμένο δεντρί. Ακούμπησα σ’ ένα χάνι το τρίχινο ζεμπίλι με τις αλλαξιές και τα φαγώσιμα που μου ’δωκε η μάνα μου, και βγήκα ν’ ανταμώσω το σταφιδέμπορα που θα μ’ έπαιρνε στη δούλεψή του. Με την αντρέσα στο χέρι, με τα πρώτα παπούτσια που φόραγα στη ζωή μου να με στενεύουνε, με το ντρίλινο φράγκικο πανταλόνι, κάπως κοντό για τις μακριές κανάρες μου, να με κόβει κι αυτό στον καβάλο, περπατούσα, άτσαλα, δειλά. Ωστόσο ήμουνα περήφανος για το νέο σουλούπι μου και κάθε τόσο έσκυφτα και καθάριζα με το χέρι τα παπούτσια μου κι έριχνα κλεφτές, φοβισμένες ματιές ολούθε ν’ αντιληφθώ πού βρίσκομαι κι αν με προσέχουν οι περαστικοί. Μόλις βγήκα στην προκυμαία τα ξέχασα όλα, ακόμα και τη δειλία μου. Ήρθαν οι εντυπώσεις και με πήραν ...
Διαβάστε περισσότερα

Μενέλαος Λουντέμης - Είμαι καλά

Εικόνα
Γραμμένο στη Μακρόνησο όπου οι διαταγές σχετικά με την αλληλογραφία επέβαλαν να γράφονται μόνο "ολίγαι λέξεις υπό την έννοιαν ότι ο αποστολεύς υγιαίνει" Είμαι καλά, Μητερούλα ... αυγή μου... Σπεύδω να καλοπιάσω τον φόβο σου. Είμαι καλά. Κάθομαι κάτω απ' τον ίσκιο της λύπης μου, κι αφήνω την πένα μου να κλάψει ... Μάνα ... Τρεμούλα των χεριών ... Χρόνια που ξεφεύγεται απ' την μπόλια ... Στεναγμέ που μετράς τον μισεμό μου ... Είμαι κάλα. "Πρώτον, Σεβαστή μου ..." "Πρώτον έρχομαι να ερωτήσω ..." Και δεν ρωτώ τίποτα. Εδώ δεν ρωτούν. Όλοι "Είναι καλά ..." Κι ας ανεμίζονται οι κρεμάλες πάνω απ' τα κεφάλια τους. Κι ας τρώει τα πόδια τους η ύαινα, η πίσσα. Είμαι καλά. "Πρώτον, Μητερούλα ... Υγείαν έχω" Και το στήθος μού φωνάζει σαν πρόβατο βραχνό. Κι ο ραβδιστής μετράει την ώρα στα πλευρά μου. "Πρώτον, Μητερούλα ..." Μα συγχώρα με και σήμερα. Συγχώρα με και σήμερα που δεν θα μάθεις την αλήθεια...
Διαβάστε περισσότερα