Τάσος Λειβαδίτης - Χρυσάνθεμα


Φθινόπωρο ήσυχο, αφηρημένο – τα φύλλα θα ’λεγες 
πέφτουν από μιάν άλλη ζωή και μόνο τα 
χρυσάνθεμα επιμένουν, σαν τις πλάνες μας. 
Είμαι μόνος, η κάμαρα άδεια και δεν έχω παρά ένα 
μοναδικό στόμα για τόσα χαμένα πράγματα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Πρόταση βιβλίου - Γιώργου Σκαμπαρδώνη, Casa Μπιάφρα

«Ραντεβού» του Solar Orbiter με τον κομήτη ATLAS

Ευριπίδη - Κρεσφόντης, Απόσπασμα

π. Ανδρέας Κονάνος - Άγιοι που δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους

Λουίς ντε Καμόενς - Ο εθνικός ποιητής της Πορτογαλίας

4 Οκτωβρίου 1918 - Πως η Σοσιαλδημοκρατία προδίδει τον λαό: Η κυβέρνηση του Πρίγκιπα Μαξ στη Γερμανία

Στρατής Μυριβήλης: Η μυστική παπαρούνα - Απόσπασμα