Τάσος Λειβαδίτης - Χρυσάνθεμα


Φθινόπωρο ήσυχο, αφηρημένο – τα φύλλα θα ’λεγες 
πέφτουν από μιάν άλλη ζωή και μόνο τα 
χρυσάνθεμα επιμένουν, σαν τις πλάνες μας. 
Είμαι μόνος, η κάμαρα άδεια και δεν έχω παρά ένα 
μοναδικό στόμα για τόσα χαμένα πράγματα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαλβίνα Κάραλη - Πιο πολύ πιο πολλοί, Απόσπασμα

Σααντί Σιραζί - Ο γνωστός μας άγνωστος Πέρσης ποιητής

Η ταυτότητα της ημέρας

Τα 100 βιβλία που πρέπει να έχεις διαβάσει πριν πεθάνεις - 48. «Η Αισθηματική Αγωγή» - Γκουστάβ Φλωμπέρ

Μάρκο Πόλο

Πώς βγήκε η παροιμία Σαρανταπέντε Γιάννηδες ενός κοκόρου γνώση;

Ο Καιρός - Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2020