Τάσος Λειβαδίτης - Χρυσάνθεμα


Φθινόπωρο ήσυχο, αφηρημένο – τα φύλλα θα ’λεγες 
πέφτουν από μιάν άλλη ζωή και μόνο τα 
χρυσάνθεμα επιμένουν, σαν τις πλάνες μας. 
Είμαι μόνος, η κάμαρα άδεια και δεν έχω παρά ένα 
μοναδικό στόμα για τόσα χαμένα πράγματα.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αγκάθα Κρίστι: Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές - Απόσπασμα

Εικόνα
Η ώρα πλησίαζε πέντε, ένα χειμωνιάτικο πρωινό στη Συρία. Στην αποβάθρα στο Χαλέπι έστεκε το τρένο που στους σιδηροδρομικούς οδηγούς περιγραφόταν με στομφώδη τροπο ως Εξπρές του Ταύρου. Αποτελούνταν από ένα βαγόνι κουζίνα και τραπεζαρία, ένα βαγόνι με κουκέτες και δύο απλά βαγόνια επιβατών. Δίπλα στο σκαλοπάτι που οδηγούσε στο βαγόνι με τις κουκέτες στεκόταν ένας νεαρός Γάλλος υπολοχαγός, ένστολος και εντυπωσιακός, ο οποίος συζητούσε με έναν βραχύσωμο, αδύνατο άνδρα, φασκιωμένο με ένα κασκόλ, από τον οποίο τίποτε δε διακρινόταν πέρα από την άκρη μιας κατακόκκινης μύτης και τις δύο απολήξεις ενός μουστακιού στριμμένου προς τα πάνω. Το κρύο ήταν τσουχτερό και αυτό το καθήκον του κατευόδιου ενός διακεκριμένου επισκέπτη δεν ήταν ζηλευτό, όμως ο υπολοχαγός Ντιμπόσκ εκτελούσε τον ρόλο του κατά τρόπο άψογο. Όχι πως γνώριζε περί τίνος ακριβώς επρόκειτο. Κυκλοφορούσαν διάφορες φήμες, βεβαίως, όπως συμβαίνει πάντοτε σε τέτοιου είδους περιπτώσεις. [...] “Σήμερα είναι Κυριακή”, είπε ο υ...
Διαβάστε περισσότερα

Η προφητεία για τον Μέγα Αλέξανδρο - Ο προφήτης Δανιήλ, τα οράματά του και ο βασιλιάς των Ελλήνων

Εικόνα
Στην Παλαιά Διαθήκη, στο Βιβλίο του Προφήτη Δανιήλ βρίσκουμε τα δύο  οράματά του, στα οποία γίνεται λόγος για τον βασιλιά των Ελλήνων που είναι ο Μέγας Αλέξανδρος. Τα οράματα έχουν να κάνουν με τον χρόνο της Γεννήσεως του Κυρίου Ιησού Χριστού ενώ στο δεύτερο έχει και εσχατολογική σημασία.  Α) Το πρώτο όραμα 1 ΕΝ ἔτει πρώτῳ Βαλτάσαρ βασιλέως Χαλδαίων Δανιὴλ ἐνύπνιον εἶδε, καὶ αἱ ὁράσεις τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ, καὶ τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ ἔγραψεν· 1 Κατά το πρώτον έτος της βασιλείας του Βαλτάσαρ, βασιλέως των Χολδαίων, ο Δανιήλ είδεν ενύπνιον, θεία οράματα εις την διάνοιάν του, καθώς εκοιμάτο επάνω εις την κλίνην του. Αυτό δε το ενύπιόν του το έγραψεν· 2 ἐγὼ Δανιὴλ ἐθεώρουν ἐν ὁράματί μου τῆς νυκτὸς καὶ ἰδοὺ οἱ τέσσαρες ἄνεμοι τοῦ οὐρανοῦ προσέβαλον εἰς τὴν θάλασσαν τὴν μεγάλην. 2 “Εγώ, ο Δανιήλ, είδον κατά την νύκτα ένα όραμα· και ιδού τέσσαρες άνεμοι από τον ουρανόν προσέβαλαν και ανετάραξαν την θάλασσαν την μεγάλην, την Μεσόγειον. 3 καὶ τέσσαρα θηρία...
Διαβάστε περισσότερα

Από τον «Αττίλα 1» στον « Αττίλα 2»

Εικόνα
Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο στις 20 Ιουλίου 1974 («Αττίλας 1»), οι εξελίξεις στο ελλαδικό και ελληνοκυπριακό στρατόπεδο υπήρξαν ραγδαίες. Κάτω από την πίεση των τραγικών γεγονότων, η δικτατορία στην Αθήνα κατέρρευσε και τα χαράματα της 24ης Ιουλίου σχηματίσθηκε κυβέρνηση εθνικής ενότητας υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Νωρίτερα, ο δοτός πρόεδρος της Κύπρου, Νικόλαος Σαμψών, είχε υποβάλλει την παραίτησή του και είχε αντικατασταθεί από τον εκλεγμένο Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων, Γλαύκο Κληρίδη. Οι διπλωματικές πρωτοβουλίες Στις 24 Ιουλίου 1974 έφθασε η ώρα της διπλωματίας. Οι εκπρόσωποι των δύο κοινοτήτων στην Κύπρο, Κληρίδης και Ντενκτάς, συναντήθηκαν για να συζητήσουν την εφαρμογή της ανακωχής. Την ίδια ημέρα, ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος έγινε δεκτός από τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, Χένρι Κίσινγκερ, σε μία περίοδο που οι Ηνωμένες Πολιτείες ταλανίζονταν από το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ και ο πρόεδρος Νίξον βρισκόταν υπό παραίτηση. (Παραιτήθηκε τελικά στις 9 Αυγούστο...
Διαβάστε περισσότερα

Χριστόφορος Λιοντάκης: Μικρός πολύ και ντροπαλός

Εικόνα
Διάφανο χνούδι στο πηγούνι με μια φάλτσα ξυραφιά στην άκρη. Βολεύει τα χέρια του όπως όπως και το τρυπημένο δέρμα λάμπει μέσα από τα μανίκια. Ένα κατοστάρικο ζητά και το βλέμμα των περαστικών παγώνει. Το ακουμπώ δειλά στην παλάμη κι αποτολμώ: Τι θα το κάνεις; Να πάρω ένα κουλούρι, πεινάω. Και κοινοτυπίες και μονοσύλλαβα. Μικρός πολύ και ντρέπεται την πείνα του θανάτου να ονομάσει.
Διαβάστε περισσότερα

Έντγκαρ Άλλαν Πόε - Η πιο ευτυχισμένη μέρα

Εικόνα
Η πιο ευτυχισμένη μέρα -  η πιο ευτυχισμένη ώρα Που γνώρισε η Καμμένη και καταραμένη καρδιά μου, Η ανώτερη ελπίδα περηφάνιας και δύναμης, Νιώθω ότι έχει πετάξει. Δύναμης! είπα; ναι! Το πιστεύω. Αλλά έχουν χαθεί από καιρό, αλίμονο! Τα οράματα της νιότης μου έχουν χαθεί - Μα δεν πειράζει. Και, περηφάνια ποια έχω τώρα με σένα; Έχω άλλο μέτωπο μπορεί ακόμη να κληρονομήσει Το δηλητήριο που έχυσες πάνω μου Μείνε ήρεμη, ψυχή μου! Η πιο ευτυχισμένη μέρα -  η πιο ευτυχισμένη ώρα Που θα δουν τα μάτια μου - που έχουν ποτέ δει Η πιο λαμπερή μάτια περηφάνιας και δύναμης, Νιώθω - πως ήταν: Ναι ήταν εκείνη η ελπίδα περηφάνιας και δύναμης Που τώρα δόθηκε με τον πόνο Ακόμη και τότε το ένιωσα - αυτή την τόσο λαμπρή ώρα Δεν θα την ξαναζούσα: Γιατί στα φτερά της ήταν ένα σκοτεινό κράμα, Και, οπως φτερούγισε - έπεσε Ένα απόσταγμα - αρκετά δυνατό για να καταστρέψει Μια ψυχή που το ήξερε καλά. Έντγκαρ Άλλαν Πόε, Το κοράκι και άλλα, Εκδόσεις Δαμιανός
Διαβάστε περισσότερα

Όσιος Θεόδωρος Στουδίτης - Με το που κάνουμε κάτι, νομίζουμε ότι κάποιοι είμαστε...

Εικόνα
  ... Γνωρίζοντάς το αυτό καλά ο άγιος εκείνος πατέρας, που βρισκόταν ήδη στις πύλες του θανάτου, όταν ο διάβολος του είπε, “μου ξέφυγες”, εκείνος απάντησε “δεν ξέρω”. Τόση ήταν η αγωνία του, ώστε ούτε την τελευταία εκείνη ώρα να έχει σίγουρη τη σωτηρία του, σύμφωνα με το μέγεθος των ευσεβών κόπων του. Εμείς όμως, μόλις συμπληρώσουμε πέντε ή δέκα χρόνια, ή μόλις μάθουμε καλά τους κανονισμούς του μοναστηριού, ή αποστηθίσουμε ελάχιστα χωρία της Γραφής, ή και μόλις κάνουμε λίγες ή πολλές γονυκλισίες, ή προσευχηθούμε ή νηστέψουμε, καταλαμβανόμαστε από οίηση και αλαζονεία, σαν να κατορθώσαμε τα πάντα. Γι’ αυτό και πέφτουμε σαν τα φύλλα, και διασκορπίζονται «τα κόκκαλά μας στον άδη». Δηλαδή προτού ακόμα φυτρώσουμε, ξηραινόμαστε, και γινόμαστε σοφοί μέσα στην αμάθειά μας, και λόγιοι μέσα στην αλογία μας, και χειροτονούμε τους εαυτούς μας δασκάλους, ζηλωτές και τέλειους, σαν να είμαστε οι μόνοι που γνωρίζουμε την αλήθεια. Γι’ αυτό μας συνέβηκαν αυτά, γι’ αυτό δεχόμαστε σκοτάδι αντί για φώς...
Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Είχε μεγάλη εμπιστοσύνη στη γνώμη των γιατρών, χαίρομαι που άκουσε τις συμβουλές της επιστήμης.

Εικόνα
Λαίδη Μπράκνελ: Σ’ αυτό το σπίτι μένει ο άρρωστος φίλος σου, ο κύριος Μπάνμπερυ; Άλτζερνον: (Τραυλίζοντας) Ω! Όχι! Ο Μπάνμπερυ δεν ζει εδώ. Ο Μπάνμπερυ είναι αλλού τώρα. Δηλαδή, ο Μπάνμπερυ είναι στον άλλο κόσμο. Λαίδη Μπράκνελ: Στον άλλο κόσμο; Πέθανε; Ο θάνατός του θα πρέπει να ήταν εντελώς ξαφνικός. Άλτζερνον: Ναι, τον πέθανα πριν λίγες ώρες... Έμαθα πως πέθανε πριν λίγες ώρες. Λαίδη Μπράκνελ: Από τι; Άλτζερνον: Ο Μπάνμπερυ; Τινάχτηκε στον αέρα! Λαίδη Μπράκνελ: Τινάχτηκε στον αέρα; Δηλαδή, έπεσε θύμα κάποιας αναρχικής επιδρομής; Δεν ήξερα πως ο Μπάνμπερυ ενδιαφερότανε για τα κοινωνικά προβλήματα. Αν ναι, καλά να πάθει: όποιος ασχολείται με νοσηρά πράγματα, το πληρώνει πολύ ακριβά. Άλτζερνον: Όχι, θεία Αυγούστα. Εννοώ, ο Μπάνμπερυ αποκαλύφθηκε. Και οι γιατροί συμφώνησαν ότι δεν μπορεί να ζει. Έτσι, η μόνη επιλογή του ήταν να πεθάνει. Λαίδη Μπράκνελ: Αυτό σημαίνει ότι είχε μεγάλη εμπιστοσύνη στη γνώμη των γιατρών. Βέβαια, χαίρομαι που άκουσε τις σ...
Διαβάστε περισσότερα