Τάσος Λειβαδίτης - Χρυσάνθεμα


Φθινόπωρο ήσυχο, αφηρημένο – τα φύλλα θα ’λεγες 
πέφτουν από μιάν άλλη ζωή και μόνο τα 
χρυσάνθεμα επιμένουν, σαν τις πλάνες μας. 
Είμαι μόνος, η κάμαρα άδεια και δεν έχω παρά ένα 
μοναδικό στόμα για τόσα χαμένα πράγματα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Τα 100 βιβλία που πρέπει να έχεις διαβάσει πριν πεθάνεις - 48. «Η Αισθηματική Αγωγή» - Γκουστάβ Φλωμπέρ

Μέγας Βασίλειος - Προς τους νέους: Πως να ωφελούνται από τα Ελληνικά γράμματα, Η Μέρος

«Ραντεβού» του Solar Orbiter με τον κομήτη ATLAS

Γιόζεφ φον Άιχεντορφ

Η ταυτότητα της ημέρας - Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2020

Είναι μέγα έργον ενώπιον του Θεού...

Μύθοι του Αισώπου - 58. Η γριά και ο γιατρός