Φάρος του Πνεύματος

  Πατρίδα, σαν τον ήλιο σου ήλιος αλλού δε λάμπει· Πως εις το φως του λαχταρούν η θάλασσα κι οι κάμποι, πως λουλουδίζουν τα βουνά, τα δάσ᾿, οι λαγκαδιές στέρνοντάς του θυμίαμα μυριάδες μυρωδιές! Αφρολογούν οι ρεματιές και λαχταρίζ᾿ η λίμνη, χίλιες πουλιών λαλιές ηχούν, της ομορφιάς του ύμνοι, σ᾿ άπειρ᾿ αστράφτουν χρώματα παντού λογής λογής  τ᾿ αγέρος τα πετούμενα τα σερπετέ της γης. Κι αυτός σηκόνει τ᾿ αλαφρέ της καταχνιάς μαγνάδι, κι η κάθε σταλ᾿ από δροσιέ γυαλίζει σαν πετράδι, κάθε αχτίδα του σκορπά με την αναλαμπή χαρά, ζωή και δύναμη κι ελπίδα όπου κι αν μπη. Φαντάζεις σαν τον ήλιο σου κι εσύ, καλή πατρίδα, και μάγια σαν τα μάγια σου στον κόσμο αλλού δεν είδα. Η γη σου είναι παράδεισος, κι αιώνια γαλανός γύρω σου καθρεφτίζεται στο πέλαγ᾿ ο ουρανός. Κι οι νύχτες σου με τ᾿ άστρα τους, με τη γαλάζια πάστρα, με τ᾿ αηδονολαλήματα, τρεμάμενα σαν τ᾿ άστρα, με το φεγγάρι που περνά, σαν τ᾿ όνειρο ευτυχίας στη μέση της απέραντης ουράνιας ησυχίας. Οι νύχτες σου δροσοβολούν χιλιόπλου...

  Ποιητής και μεταφραστής, τελευταίος εκπρόσωπος της Επτανησιακής Σχολής και μάλιστα του κερκυραϊκού κύκλου. Ο Λορέντζος Μαβίλης γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1860 στην Ιθάκη, όπου ο ισπανικής καταγωγής πατέρας του, Παύλος Μαβίλης, υπηρετούσε ως δικαστικός. Η μητέρα του, Ιωάννα Σούφη, ήταν ανηψιά του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια. Ο Μαβίλης τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Κέρκυρα και φοίτησε για ένα χρόνο (1877-1878) στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστήμιου Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του στα πανεπιστήμια Μονάχου και Φράιμπουργκ (1878-1890), όπου παρακολούθησε μαθήματα κλασικής φιλολογίας, αρχαιολογίας και σανσκριτικών, ενώ μελέτησε τα φιλοσοφικά συστήματα των μεγάλων Γερμανών φιλοσόφων Καντ, Φίχτε και Σοπεγχάουερ. Το 1890 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας από το Πανεπιστήμιο του Ερλάνγκεν με τη διατριβή «Δύο βιεννέζικα χειρόγραφα του Ιωάννη Σκυλίτζη». Ο Μαβίλης δεν ήταν μόνο άνθρωπος του πνεύματος, αλλά και της δράσης. Φλογερός πατριώτης, συμμετείχε ενεργά στους απελευθερωτι...

Ο συγγραφέας της δημοφιλούς τηλεοπτικής σειρά της ΕΡΤ, τη δεκαετία του 80, «Ορκιστείτε Παρακαλώ» και δημοσιογράφος Μανώλης Καραμπατσάκης πέθανε «σήμερα, ξημερώματα Κυριακής 6 Σεπτεμβρίου 2020, ύστερα από μακρά μάχη με διάφορες ασθένειες που τους τελευταίους μήνες αυξάνονταν και σοβάρευαν δραματικά», όπως ανακοίνωσε με ανάρτησή του στο facebook, ο γιος του δημοσιογράφος Φάνης Καραμπατσάκης. Γράφει ο γιος του… «Για εμένα, όπως και για πολλούς άλλους νωρίτερα, δάσκαλος ήταν ο διακεκριμένος δημοσιογράφος, συγγραφέας και ιδιαίτερα αγαπητός άνθρωπος Εμμανουήλ Θεοφ. Καραμπατσάκης που είχα την τύχη να είναι και πατέρας μου, όταν στα τέλη της δεκαετίας του ’90 εγώ ξεκινούσα κι εκείνος ολοκλήρωνε σιγά σιγά την πολυετή καριέρα του. Σιγά σιγά έφυγε κι από τη ζωή σήμερα, ξημερώματα Κυριακής 6 Σεπτεμβρίου 2020, ύστερα από μακρά μάχη με διάφορες ασθένειες που τους τελευταίους μήνες αυξάνονταν και σοβάρευαν δραματικά» γράφει ο Φάνης Καραμπατσάκης και προσθέτει: «Ο Μανώλης Καραμπατσάκης γεννή...

394: O χριστιανός Βυζαντινός αυτοκράτορας, Θεοδόσιος Α', νικά τον παγανιστή Ρωμαίο σφετεριστή, Ευγένιο, ο οποίος εκτελείται. 1492: Ο Χριστόφορος Κολόμβος σαλπάρει από τη Λα Γκομέρα των Καναρίων Νήσων, το τελευταίο λιμάνι που έπιασε πριν διασχίσει για πρώτη φορά τον Ατλαντικό Ωκεανό. 1522: Το πλοίο Βιτόρια του Πορτογάλου εξερευνητή Μαγγελάνου, επιστρέφει στο Σαν Λουκάρ ντε Μπαραμέντα της Ισπανίας και γίνεται το πρώτο που καταφέρνει να κάνει τοn γύρο της Γης. 1803: Ο Άγγλος επιστήμονας, Τζον Ντάλτον, αρχίζει να χρησιμοποιεί σύμβολα για να αντιπροσωπεύσει τα άτομα διαφορετικών στοιχείων. 1861: Σημειώνεται αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας της βασίλισσας Αμαλίας από τον φοιτητή Αριστείδη Δόσιο. 1899: Η γαλακτοβιομηχανία Carnation κυκλοφορεί για πρώτη φορά παστεριωμένο γάλα σε συσκευασία μεταλλικού δοχείου. 1901: Ο αναρχικός, Λίον Κχόλγκοζ, πυροβολεί και τραυματίζει θανάσιμα τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Γουίλιαμ ΜακΚίνλεϊ, στην παναμερικανική έκθεση στο Μπάφαλο (Νέα Υόρκη). 1913...

Ο Ιταλός συγγραφέας Αντρέα Καμιλέρι είναι γνωστός για τα αστυνομικά του μυθιστορήματα που εκτυλίσσονται στην Σικελία με ήρωα τον επιθεωρητή Μονταλμπάνο. Ο Αντρέα Καμιλέρι γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1925 στο Πόρτο Εμπέντοκλε της Σικελίας. Φοίτησε σε επισκοπικό κολέγιο κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, από όπου όμως αποβλήθηκε για λόγους πειθαρχίας. Το 1944 γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο στο τμήμα Λογοτεχνίας, χωρίς να πάρει ποτέ το πτυχίο του. Την ίδια περίοδο έγινε μέλος του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος και δημοσίευσε τα πρώτα του διηγήματα και ποιήματα. Σπούδασε σκηνοθεσία στην Ακαδημία Δραματικής Τέχνης Silvio d’Amico. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του εργαζόμενος ως θεατρικός και τηλεοπτικός σκηνοθέτης, σεναριογράφος, και καθηγητής. Ως συγγραφέας γνώρισε την επιτυχία κοντά στα 70 του. Το πρώτο του βιβλίο κυκλοφόρησε όταν ήταν 53 ετών αλλά δεν έκανε επιτυχία και στη συνέχεια εγκατέλειψε για πολλά χρόνια το γράψιμο για να επανέλθει το 1994 με «Το Σχήμα του...

Καλότυχοι οι νεκροί που λησμονάνε την πίκρα της ζωής. Όντας βυθίση ο ήλιος και το σούρουπο ακλουθήση, μην τους κλαις, ο καημός σου όσος και νάναι. Τέτοιαν ώρα οι ψυχές διψούν και πάνε στης λησμονιάς την κρουσταλλένια βρύση· μα βούρκος το νεράκι θα μαυρίση, α στάξει γι᾿ αυτὲς δάκρυ όθε αγαπάνε. Κι αν πιούν θολό νερό ξαναθυμούνται, Διαβαίνοντας λιβάδια από ασφοδίλι, πόνους παλιούς, που μέσα τους κοιμούνται. Α δε μπορής παρά να κλαίς το δείλι, τους ζωντανούς τα μάτια σου ας θρηνήσουν: θέλουν - μα δε βολεί να λησμονήσουν.

Στην κουφάλα σου εφώλιασε μελίσσι, γέρικη ελιά, που γέρνεις με τη λίγη πρασινάδα που ακόμα σε τυλίγει σα νά ’θελε να σε νεκροστολίση. Και το κάθε πουλάκι στο μεθύσι της αγάπης πιπίζοντας ανοίγει στο κλαρί σου ερωτάρικο κυνήγι, στο κλαρί σου που δε θα ξανανθίσει. Ω, πόσο στη θανή θα σε γλυκάνουν, με τη μαγευτική βοή που κάνουν, ολοζώντανης νιότης ομορφάδες, που σα θύμησες μέσα σου πληθαίνουν· ω, να μπορούσαν έτσι να πεθαίνουν και άλλες ψυχές, της ψυχής σου αδερφάδες.

Νοτιοαφρικάνος ναυτικός και δημόσιος υπάλληλος, ελληνομοζαμβικιανής καταγωγής (Κρητικός, γιος οπλαρχηγού της Επανάστασης), που έμεινε στην ιστορία, επειδή δολοφόνησε τον πρωθυπουργό της Νότιας Αφρικής, Χέντρικ Φέρβουρντ, τον επονομαζόμενο «αρχιτέκτονα του Απαρτχάιντ». Ο Δημήτρης Τσαφέντας (Dimitri Tsafendas) για τους φίλους Μίμης Τσαφέντας, γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1919 στο Λορέντζο Μαρκές (σημερινό Μαπούτο) της Μοζαμβίκης, τότε αποικία της Πορτογαλίας. Ήταν ο καρπός μιας τυχαίας συνεύρεσης του χανιώτη ναυτικού Μιχάλη Τσαφέντα ή Τσαφεντάκη και της μοζαμβικανής μιγάδος Αμέλια Γουίλιαμς. Ο πατέρας δεν παντρεύτηκε την υπηρέτρια-μάνα του, αλλά αναγνώρισε τον γιο και τον έστειλε στη γιαγιά, στην Αλεξάνδρεια, όπου έζησε τα καλύτερά του χρόνια, ωσότου η γιαγιά, που του μάθαινε κρητικά τραγούδια, δεν μπορούσε να τον φροντίζει και τον έστειλε πίσω. Εν τω μεταξύ η μάνα του είχε χαθεί, ο πατέρας είχε παντρευτεί Ελληνίδα, κι είχε έναν γιο και μία κόρη. Οι δυσκολίες άρχισαν νωρίς για το...

Η λαμπερή ηθοποιός του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, Ίλυα Λιβυκού, γεννήθηκε το 1919 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Το πραγματικό της όνομα ήταν Αμαλία Χατζάκη. Είχε παντρευτεί με τον νομικό Αγησίλαο Κοζύρη, έναν σεβαστό άνθρωπο της Αθηναϊκής κοινωνίας με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά (δύο κορίτσια και ένα αγόρι). Ένα από αυτά θα γίνει ηθοποιός. Η Χρυσή Κοζύρη με πολλούς και μικρούς ρόλους σε αρκετές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου έκανε και το ντεμπούτο της, το 1947, με το έργο «Ρουί Μπλας» του Βίκτορος Ουγκώ. Όταν γνώρισε τον Λογοθετίδη η ηθοποιός ήταν ήδη χωρισμένη, αλλά μεγάλωνε με αγάπη τα παιδιά της. Το 1948 ξεκίνησε η συνεργασία της με τον θίασο της Κυρίας Κατερίνας και του Βασίλη Λογοθετίδη στο έργο των Δ. Ψαθά – Γ. Ρούσσου «Δε Θυμάμαι Τίποτα». Η πρωτοεμφανιζόμενη ηθοποιός είχε όλα εκείνα τα στοιχεία που την έκαναν να μην περνά απαρατήρητη όπου στεκόταν. Φινετσάτη, πανέμο...

Ο Τώνης (Αντώνης) Γιακωβάκης γεννήθηκε στις 3 Ιουλίου 1931 στην Κωνσταντινούπολη. Η σχέση του με το θέατρο άρχισε σε μικρή ηλικία, με τον ερασιτεχνικό θίασο των Ελλήνων στη συνοικία Ταταύλα. Η εμφάνισή του με τον περιοδεύοντα στην Πόλη θίασο της Κατερίνας Ανδρεάδη, στο σαιξπηρικό «Έμπορο της Βενετίας», με πρωταγωνιστή τον Αιμίλιο Βεάκη, του άνοιξε το δρόμο για την επαγγελματική του ενασχόληση με το θέατρο. Ήρθε στην Αθήνα και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου το 1960 έκανε την πρώτη του εμφάνιση με τον «Έμπορο της Βενετίας». Ακολούθησαν συνεργασίες με το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους. Το 1960 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη, με την κωμωδία του Κώστα Καραγιάννη «Το Αγρίμι». Ερμήνευσε χαρακτηριστικούς ρόλους σε γνωστές ταινίες του λεγόμενου ποιοτικού κινηματογράφου («Παραγγελιά!», «Απουσίες», «Αγρίμι»,«Δεξιότερα της Δεξιάς», «Το κορίτσι της Μάνης», «Εν Πλω» κ.ά.), ενώ είχε πυκνή παρουσία στη μ...

Στις 6 - 7 Σεπ 1955 μια σειρα από προσεκτικά οργανωμένα επεισόδια, χρηματοδοτούμενα απο την τουρκικη κυβέρνηση έλαβαν χώρα στην Κωνσταντινούπολη. Τα βίαια επεισόδια εκείνων των δύο νυχτών οδήγησαν στην ανεπανόρθωτη ζημία της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης που μερικοί αποκαλούν 'Τη νύχτα των Κρυστάλλων" των Ελλήνων. Το ημερολόγιο έγραφε 6 Σεπτεμβρίου 1955 και το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην Κωνσταντινούπολη ενημερώνεται από το BBC ότι στις 13:00 ώρα Ελλάδος, εξερράγει βόμβα στο σπίτι που γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη.  Φυσικά, κάτι τέτοιο δεν είχε γίνει ακόμη. Στις 16:00 οι Τουρκικές εφημερίδες κυκλοφορούν με θέμα την βόμβα στο σπίτι που γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ. Ούτε και μέχρι αυτή την ώρα είχε γίνει το παραμικρό. Έγινε στις 18:00.  Από την έκρηξη στο σπίτι του Ατατούρκ προκλήθηκαν μόνο μικρές υλικές ζημίες στις τζαμαρίες του κτιρίου, αλλά οι τουρκικές εφημερίδες εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός, μεγαλοποιώντας και διαστρεβλώνοντάς το, κατόπιν κ...