Φάρος του Πνεύματος

  1360: Κυκλοφορεί για πρώτη φορά στη Γαλλία νόμισμα με την ονομασία φράγκο. Θα παραμείνει στην κυκλοφορία μέχρι την είσοδο του ευρώ το 2002. 1403: Οι Μογγόλοι, υπό τον Ταμερλάνο, νικούν τους Οθωμανούς Τούρκους και καταλαμβάνουν τη Σμύρνη. 1456: Ισχυρός σεισμός πλήττει την κεντρική Ιταλία, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 35.000 άνθρωποι. 1484: Ο Πάπας Ιννοκέντιος Η' εκδίδει παπική Βούλα που ιδρύει την Ιερά Εξέταση και καταδικάζει χιλιάδες ανθρώπους στην πυρά με την κατηγορία της μαγείας. 1492: Ο Χριστόφορος Κολόμβος ανακαλύπτει ένα μεγάλο νησί της Καραϊβικής, το οποίο ονομάζει Εσπανιόλα. Στο νησί σήμερα υπάρχουν δύο κράτη, η Δομινικανή Δημοκρατία και η Αϊτή. 1496: Ο βασιλιάς Μανουέλ Α' της Πορτογαλίας εκδίδει διάταγμα απέλασης των Εβραίων από τη χώρα. 1792: Ο Τζορτζ Ουάσινγκτον επανεκλέγεται πρόεδρος των ΗΠΑ. 1804: Ο Τόμας Τζέφερσον επανεκλέγεται πρόεδρος των ΗΠΑ. 1826: Οι Έλληνες, υπό τον Γεώργιο Καραϊσκάκη, νικούν τους Οθωμανούς στο Τουρκοχώρι. 1831: Αρχίζει η Ε' Εθνοσυνέλευση...

  Το τελευταίο πορτραίτο του Μότσαρτ Η μουσική του, αυτό που πολλοί -και ίσως όχι άδικα- προσδιορίζουν ως «αληθινή μουσική»- έχει τη ικανότητα να σε ταξιδέψει σε μέρη ονειρικά. Έχει όμως και την δυνατότητα να στείλει τη σκέψη σου σε μέρη σκοτεινά και παγερά που προκαλούν στον άνθρωπο ανατριχίλα. Ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, έγραψε εκατοντάδες έργα. Το τελευταίο του, ωστόσο, έμελλε να είναι αυτό που γιγάντωσε τον μύθο γύρω από το όνομά του. Το Ρέκβιεμ, δεν είναι ένα απλό μουσικό έργο. Είναι ένα κατά παραγγελία πένθιμο εμβατήριο για το οποίο κάποια στιγμή ο βαριά άρρωστος δημιουργός του, θεώρησε πως είναι το δικό του πένθιμο εμβατήριο και πως εκείνος που του το παρήγγειλε ήταν ο ίδιος ο Θάνατος. «Το Ρέκβιεμ του Μότσαρτ είναι θεϊκό μα δεν θα το ακούσουμε ποτέ», έγραψε ο συνθέτης Πιερ-Ανρί Ντιτρόν. Και αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια αν σκεφτεί κανείς πως τελικά ο θάνατος, «επισκέφθηκε» τον Μότσαρτ πριν προλάβει να το ολοκληρώσει. Μόλις στα 35 του χρόνια. Το ολοκλήρωσε ένας νεαρός και...

  Ξεκινώντας τις δημόσιες εμφανίσεις του από την τρυφερή ηλικία των 6 ετών, η πρωτόγνωρη αυτή ιδιοφυΐα της μουσικής μπορούσε να παίξει πάμπολλα όργανα και να συνθέσει ακόμα περισσότερα: από σονάτες και συμφωνίες μέχρι κονσέρτα και όπερες. Ως ένας από τους παραγωγικότερους και εμβληματικότερους μουσουργούς όλων των εποχών, ο Αυστριακός απογείωσε τον βιεννέζικο κλασικισμό σφραγίζοντας με τις ουράνιες μελωδίες του τη μουσική δωματίου, τη συμφωνική και την εκκλησιαστική μουσική, αφήνοντας παρακαταθήκη στην ανθρωπότητα περισσότερα από 600 αριστουργηματικά έργα. Ο Μότσαρτ έβλεπε πάντα τον κόσμο μέσα από το πρίσμα των συναισθημάτων του και αυτά ακριβώς επιστράτευσε ως κύρια πηγή της δημιουργίας του. Λέγεται συχνά πως κανείς άλλος δεν κατάφερε να αγκαλιάσει τη μουσική τόσο ολόπλευρα όπως ο Μότσαρτ, κανένας δεν μπόρεσε να την απογειώσει στην τελειότητα αλλά και την έκταση της αυστριακής μεγαλοφυΐας. Η χάρη και η κομψότητα της μουσικής του, αλλά και οι καινοτομίες που εισήγαγε στη σύνθεση, έ...

Κορυφαίος έλληνας ηθοποιός και διανοούμενος, που δίδαξε με τη ζωή και την τέχνη του ήθος και σοβαρότητα.  Ο Δ. Μυράτ γεννήθηκε στις 5 του Δεκέμβρη 1908 στην Αθήνα. Πατέρας του ήταν  ο ηθοποιός Μήτσος Μυράτ και μητέρα του η Χρυσούλα Κοτοπούλη, αδελφή της Μαρίκας Κοτοπούλη. Σπούδασε φιλολογία και υποκριτική στο Βερολίνο και στην Αθήνα και υποκριτική στη Σχολή Ράινχαρτ. Πρωτοπάτησε στο θεατρικό σανίδι στα 11 του χρόνια δίπλα στη θεία του Μαρίκα Κοτοπούλη. Από το 1931  ως το 1956 συνεργάστηκε με το θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη, του οποίου υπήρξε διευθυντής από το 1950. Την περίοδο 1932 - 1934 έπαιξε στα έργα Μαρία Στιούαρτ ως Μόρτιμερ και Γλάρος στο ρόλο του Κόστια. Κι από τότε άρχισε μια μεγάλη πορεία ως θιασάρχης. Το 1957 με τη σύντροφό του Βούλα Ζουμπουλάκη θα δημιουργήσουν δικό τους θίασο. Ο Δ. Μυράτ, ήταν ένας βαθιά καλλιεργημένος άνθρωπος. Δίδαξε για πολλά χρόνια στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, υπήρξε διευθυντής του Ωδείου Αθηνών, ήταν γνώστης της...

Όταν είσαι περίεργος, βρίσκεις πολλά ενδιαφέροντα πράγματα να κάνεις. Για να πετύχεις, δούλευε σκληρά, μην τα παρατάς ποτέ και, πάνω απ’ όλα, να έχεις μια υπέροχη εμμονή. Το κόλπο για να ξεκινήσεις είναι να σταματήσεις να μιλάς και να αρχίσεις να κάνεις. Υπάρχουν περισσότεροι θησαυροί στα βιβλία απ’ ό,τι σ’ ολόκληρη τη λεία των πειρατών στη Νήσο των Θησαυρών. Αν μπορείς να το ονειρευτείς, μπορείς να το κάνεις. Πάντα μ’ αρέσει να βλέπω την αισιόδοξη πλευρά της ζωής, αλλά είμαι αρκετά ρεαλιστής για να ξέρω ότι η ζωή είναι πιο πολύπλοκη. Κάνε αυτό που κάνεις τόσο καλά ώστε να θέλουν να το ξαναδούν και να φέρουν και τους φίλους τους. Έχει πλάκα να κάνεις κάτι που δεν μπορεί να γίνει. Είναι σημαντικό να έχεις μια μεγάλη αποτυχία όταν είσαι νέος.

 Η «Κίσσα» (γαλλ. La Pie , αγλλ. The Magpie) ζωγραφίστηκε κατά πάσα πιθανότητα το χειμώνα του 1868-69 στην περιοχή της Νορμανδίας και είναι ο μεγαλύτερος σε μέγεθος από τους 140 πίνακες του Μονέ με θέμα το χειμώνα (μέγεθος  89 x 130 εκ.). Πρόκειται για μια ελαιογραφία σε μουσαμά που απεικονίζει μια μοναχική μαύρη κίσσα (πουλί διάσημο για τους μιμητισμούς στη φωνή του), σκαρφαλωμένη σε μια πύλη που σχηματίζεται σε έναν φράκτη, καθώς το φως του ήλιου λάμπει επάνω στο φρέσκο χιόνι δημιουργώντας μπλε και βιολετί σκιές κατά μήκος του φράκτη. Απόντων των ανθρώπων και με την εκπληκτική παρουσία των έντονων κάθετων γραμμών του πίνακα, το βλέμμα στρέφεται αμέσως στην μικροσκοπική (ως προς το χώρο που καταλαμβάνει) Κίσσα. Η Κίσσα είναι από τα πρώτα δείγματα χρήσης χρωματιστών σκιών από τον Μονέ που αργότερα θα συνδεθούν άμεσα με το κίνημα του ιμπρεσιονισμού. Ο Μονέ ουσιαστικά μελετά αριστοτεχνικά τις διαβαθμίσεις του φωτός στο χιόνι, τις χρωματικές σκιές, το φάσμα των χρωμάτων έ...

Έμαθα, ότι το θάρρος δεν είναι η έλλειψη φόβου, αλλά ο θρίαμβος επί του φόβου. Γενναίος δεν είναι εκείνος, που δεν νιώθει φόβο, αλλά εκείνος που τον υπερνικά. Ένα καλό μυαλό και μία καλή καρδιά είναι πάντα ένας τρομερός συνδυασμός. Πάντα κάτι φαίνεται αδύνατο, μέχρι να πραγματοποιηθεί. Αυτό που μετράει στη ζωή δεν είναι το γεγονός και μόνο ότι έχουμε ζήσει. Είναι τι διαφορά έχουμε κάνει στις ζωές των άλλων, το οποίο θα καθορίσει τη σημασία της ζωής που ζήσαμε. Εγώ δεν ήμουν μεσσίας. Ένας συνηθισμένος άνθρωπος που έγινε ηγέτης λόγω έκτακτων συνθηκών. Όταν ανέβει κανείς ένα μεγάλο βουνό, καταλαβαίνει ότι έχει μπροστά του πολλά ακόμη να ανέβει. Είναι προτιμότερο, να ηγείσαι από την πίσω γραμμή και να αφήνεις να φαίνονται, ειδικά όταν γιορτάζεις τη νίκη κάθε φορά που κάτι καλό συμβαίνει. Στην πρώτη γραμμή μπαίνεις μόνο, όταν υπάρχει κίνδυνος. Τότε και οι άνθρωποι εκτιμούν την ικανότητα ηγεσίας σου. Δεν υπάρχει τίποτα, που να με φοβίζει ...

Ζούμε σε ένα κόσμο όπου η γνώση και η πληροφόρηση έχουν κάνει τεράστια άλματα, αλλά εκατομμύρια παιδιά δεν έχουν την ευκαιρία στη μάθηση. Ζούμε σε ένα κόσμο όπου η πανδημία του AIDS απειλεί την ίδια τη δομή της ύπαρξής μας. Ωστόσο, εμείς ξοδεύουμε περισσότερα χρήματα για όπλα και όχι για τη θεραπεία και την υποστήριξη εκατομμυρίων ανθρώπων που έχουν μολυνθεί από τον ιό του HIV. Είναι ένας κόσμος όπου η ελπίδα και οι δυνατότητες μπορούν να θριαμβεύσουν. Είναι επίσης ένας κόσμος γεμάτος απελπισία, ασθένειες και πείνα. Από ομιλία του κατά τη διάρκεια συναυλίας στο Γιοχάνεσμπουργκ στις 2 Ιουλίου 2005

Ο ζυγός του γάμου είναι πολύ βαρύς, γι' αυτό και τον φέρουν δύο πρόσωπα μαζί. Προσοχή, όμως, μην κουραστεί ο ένας από τους δύο, διότι τότε θα έρθει σε βοήθειά του κάποιος τρίτος. Ο σωστός τρόπος να αντιμετωπίσεις τη συκοφαντία είναι να την περιφρονήσεις. Αν προσπαθήσεις να την αντικρούσεις ή να τη διαψεύσεις, θα σε νικήσει. Μπορεί κανείς να ξεχνά τον Θεό όσο είναι ευτυχισμένος, αλλά όταν η ευτυχία δίνει τη θέση της στη δυστυχία, είναι πάντα στον Θεό που πρέπει να επιστρέψουμε. Στον έρωτα, αυτός που αμφιβάλλει, κατηγορεί.  Η ελπίδα είναι ο καλύτερος γιατρός που έχω γνωρίσει. Μεγάλη που είσαι αλήθεια! Ούτε η φωτιά μπορεί να σε κάψει, ούτε το νερό να σε πνίξει. Ο άνθρωπος γεννιέται χωρίς δόντια, χωρίς μαλλιά και χωρίς αυταπάτες και έτσι πεθαίνει, χωρίς δόντια, χωρίς μαλλιά και χωρίς αυταπάτες. Όταν υποφέρεις, να κοιτάς τον πόνο καταπρόσωπο. Θα σε παρηγορήσει ο ίδιος, και θα σου μάθει και κάτι.

«Το χρώμα είναι η καθημερινή μου εμμονή, χαρά και βάσανο», δήλωνε άλλοτε ο μεγάλος κολορίστας του καμβά, ο «άνθρωπος που ζωγράφιζε τα νούφαρα», όπως θα μείνει λαϊκά γνωστός. Διανοούμενος ζωγράφος και με παγιωμένη θέση για την τέχνη, ο γάλλος καλλιτέχνης ενδιαφέρθηκε περισσότερο για τη φευγαλέα εντύπωση που δημιουργούν τα χρώματα στον καμβά παρά για την ακρίβεια στην απόδοση των μορφών, γεννώντας στην πορεία ένα νέο κίνημα ζωγραφικής, τον γνωστό μας ιμπρεσιονισμό.  Που θεωρείται βεβαίως το πρώτο βήμα για την απελευθέρωση της αναπαραστατικής ζωγραφικής από τις δικλείδες του παρελθόντος και το εφαλτήριο για τη γέννηση της πραγματικά μοντέρνας τέχνης! Ο Όσκαρ Κλοντ Μονέ γεννιέται στις 14 Νοεμβρίου 1840 στο Παρίσι, μέσα σε εύπορη οικογένεια εμπόρων. Το 1845, σε ηλικία 5 ετών, ο Μονέ και η οικογένεια μετακομίζουν στο σημαντικό λιμάνι της Νορμανδίας, τη Χάβρη, όπου και πέρασε την παιδική του ηλικία, πλάι στον μεγάλο του αδελφό. Ο πατέρας του Μονέ, καταξιωμένος έμπορος της εποχ...