Η Κίσσα του Κλοντ Μονέ

 Η «Κίσσα» (γαλλ. La Pie , αγλλ. The Magpie) ζωγραφίστηκε κατά πάσα πιθανότητα το χειμώνα του 1868-69 στην περιοχή της Νορμανδίας και είναι ο μεγαλύτερος σε μέγεθος από τους 140 πίνακες του Μονέ με θέμα το χειμώνα (μέγεθος  89 x 130 εκ.).

Πρόκειται για μια ελαιογραφία σε μουσαμά που απεικονίζει μια μοναχική μαύρη κίσσα (πουλί διάσημο για τους μιμητισμούς στη φωνή του), σκαρφαλωμένη σε μια πύλη που σχηματίζεται σε έναν φράκτη, καθώς το φως του ήλιου λάμπει επάνω στο φρέσκο χιόνι δημιουργώντας μπλε και βιολετί σκιές κατά μήκος του φράκτη. Απόντων των ανθρώπων και με την εκπληκτική παρουσία των έντονων κάθετων γραμμών του πίνακα, το βλέμμα στρέφεται αμέσως στην μικροσκοπική (ως προς το χώρο που καταλαμβάνει) Κίσσα.

Η Κίσσα είναι από τα πρώτα δείγματα χρήσης χρωματιστών σκιών από τον Μονέ που αργότερα θα συνδεθούν άμεσα με το κίνημα του ιμπρεσιονισμού. Ο Μονέ ουσιαστικά μελετά αριστοτεχνικά τις διαβαθμίσεις του φωτός στο χιόνι, τις χρωματικές σκιές, το φάσμα των χρωμάτων έτσι όπως αυτό αποτυπώνεται πάνω στο χιόνι από το παιχνίδισμα του ήλιου και του ουρανού πάνω στο λευκό που ποτέ κατά τους ιμπρεσιονιστές δεν είναι ακριβώς λευκό.

Παρόλα αυτά, το έργο του Μονέ απορρίφθηκε από την κριτική επιτροπή στο Σαλόνι του 1869 καθώς ο πίνακας θεωρήθηκε υπερβολικά μεγάλος για τοπογραφία και απρόσεκτα  ζωγραφισμένος.

Το 1984 το Μουσείο Ορσέ (Musee d’ Orsay) στο Παρίσι αγόρασε τον πίνακα από ιδιώτη και τον ενέταξε στη συλλογή του ενώ το 1990, 150 χρόνια από τη γέννηση του Μονέ, το πριγκιπάτο του Μονακό εξέδωσε σε γραμματόσημο την Κίσσα, σχεδιασμένο από τον Pierre Albuisson.

Πηγή: elniplex