Φάρος του Πνεύματος

 1091: Σίφωνας ισχύος T8/F4 χτυπά το κέντρο του Λονδίνου. 1448: Ο Οθωμανικός Στρατός, με επικεφαλής τον σουλτάνο Μουράτ Β', νικά τον κυρίως Ουγγρικό Στρατό του Ιωάννη Ουνιάδη, στη δεύτερη μάχη του Κοσόβου. 1456: Ιδρύεται το πανεπιστήμιο του Γκράιφσβαλντ, το δεύτερο αρχαιότερο της βόρειας Ευρώπης.   Υπολείμματα του αστέρα 1604 1604: Το Αστέρι του Κέπλερ (ή Υπερκαινοφανής του 1604) κάνει την εμφάνισή του στον αστερισμό του Οφιούχου. Πρόκειται για το τελευταίο σούπερ νόβα που παρατηρείται στον γαλαξία μας. 1777: Οι επαναστατικές δυνάμεις υπό τον στρατηγό Οράτιο Γκέιτς νικούν τα αγγλικά αποικιακά στρατεύματα στη μάχη της Σαρατόγκα. Με έναν μεγάλο στρατηγικό ελιγμό για να τερματίσουν τον πόλεμο, οι Άγγλοι εισβάλλουν από τον Καναδά. Απομονώνονται και παγιδεύονται χωρίς εφεδρείες και αναγκάζονται να παραδοθούν. Η νίκη των Αμερικανών θα κρίνει την έκβαση της επανάστασης των 13 βορειοαμερικανικών αποικιών. 1797: Υπογράφεται η Συνθήκη του Κάμπο-Φόρμιο, με την οποία οι Ιόνιοι Νήσοι προσα...

 Ζυθοποιία Μάιοξ Ασυνήθιστο συμβάν με τραγική κατάληξη, που έμεινε στην ιστορία ως «Η Ζυθοπλημμύρα του Λονδίνου» (London Beer Flood). Το περιστατικό εκτυλίχθηκε στη διασταύρωση των οδών Τότεναμ Κορτ και Όξφορντ, στο δυτικό άκρο (West End) του Κεντρικού Λονδίνου. Εκεί υπήρχε από το 1764 η έδρα της ζυθοποιίας Μάιοξ (Meux), ιδιοκτησίας του σερ Χένρι Μάιοξ, βουλευτή του Συντηρητικού Κόμματος. Το εργοστάσιο, που παρήγαγε κυρίως μαύρη μπύρα (porter), δέσποζε μιας φτωχογειτονιάς, που ανήκε στην ενορία του Αγίου Αιγιδίου των Αγρών (St Giles in the Fields). Στις 6 το απόγευμα της 17ης Οκτωβρίου 1814, μία μεγάλη ξύλινη δεξαμενή, ύψους έξι μέτρων, που περιείχε 600 τόνους μπύρας, διερράγη λόγω παλαιότητας και προκάλεσε αλυσιδωτά τη θραύση και άλλων μικρότερων δεξαμενών. Το κύμα, που έμοιαζε με τσουνάμι, γκρέμισε έναν από τους τοίχους του εργοστασίου και περίπου 1.500 τόνοι μπύρας ξεχύθηκαν με ορμή στο δρόμο. Η βοή ακούστηκε μέχρι και οκτώ χιλιόμετρα μακρύτερα, σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής. ...

  Υπολείμματα του αστέρα Ο Καινοφανής αστέρας του 1604 (SN1604) ή Σουπερνόβα 1604 ή Αστέρας του Κέπλερ είναι γαλαξιακός υπερκαινοφανής αστέρας, που εξεράγη σε απόσταση 6.000 παρσέκ (20.000 έτη φωτός) από τη Γη, στον αστερισμό Οφιούχο. Είχε φαινόμενο μέγεθος −2,5m και ήταν το φωτεινότερο αστέρι του ουρανού. Η παλαιότερη γραπτή αναφορά χρονολογείται στις 9 Οκτωβρίου 1604, ενώ ο Γερμανός αστρονόμος Γιοχάνες Κέπλερ τον ανεκάλυψε λίγες μέρες αργότερα, στις 17 Οκτωβρίου, και συνέταξε ένα σύντομο σύγγραμμα στα γερμανικά, στο οποίο εξηγούσε το φαινόμενο. Αργότερα ανέπτυξε μια λεπτομερέστερη ανάλυση στα λατινικά και την συμπεριέλαβε στο βιβλίο De Stella nova in pede Serpentarii. Πηγή:  wikipedia

1604: Το Αστέρι του Κέπλερ (ή Υπερκαινοφανής του 1604) κάνει την εμφάνισή του στον αστερισμό του Οφιούχου. Πρόκειται για το τελευταίο σούπερ νόβα που παρατηρείται στο γαλαξία μας. 1777: Πόλεμος της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας: Οι επαναστατικές δυνάμεις υπό τον στρατηγό Οράτιο Γκέιτς νικούν τα αγγλικά αποικιακά στρατεύματα στη μάχη της Σαρατόγκα. Με έναν µεγάλο στρατηγικό ελιγµό για να τερµατίσουν τον πόλεµο, οι Άγγλοι εισβάλλουν από τον Καναδά. Αποµονώνονται και παγιδεύονται χωρίς εφεδρείες και αναγκάζονται να παραδοθούν. Η νίκη των Αμερικανών θα κρίνει την έκβαση της επανάστασης των 13 βορειοαμερικανικών αποικιών. 1797: Συνθήκη του Κάμπο - Φόρμιο, με την οποία οι Ιόνιοι Νήσοι προσαρτώνται στη Γαλλία. 1814: Εννέα άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους από ζυθοπλημμύρα στο Κεντρικό Λονδίνο. Προκλήθηκε όταν διερράγη μία μεγάλη δεξαμενή με μπύρα στη ζυθοποιία Μάιοξ και το περιεχόμενό της χύθηκε στο δρόμο. 1854: Κριμαϊκός Πόλεμος: Πολιορκία της Σεβαστούπολης: Αγγλικές και γαλλικές στρατιωτ...

Η Παράσταση  Mυστηριωδώς, με γράμματα πελώρια, και μοιραίως, τοιχοκολήθηκαν παντού στην πολιτεία αφίς. Στη μέση γράφανε «ZΩH» και κάτωθεν αυτής: «Έργο σουρεαλιστικόν … αγνώστου συγγραφέως». Kαι στο μεγάλο Θέατρο πούχ’ εντελώς γεμίσει μπρός σε θεατές που αυλάκωναν της αγωνίας τα τικ, άρχισεν η Παράστασις η τόσον εξαντρίκ, που θάταν προτιμότερον ποτές να μή ‘χε αρχίσει. Γιατί αν κι οι πρωταγωνιστές παίζαν με μπρίο στ’ αλήθεια, και το μπουλούκι δίπλα τους παράστεκε καλό, όμως το έργον ήτανε τόσο φριχτά σαχλό που ασυναισθήτως ένοιωθες μιαν αηδία στα στήθεια. Στην πρώτη πράξη, ένα αμυδρό γέλιο -αν δεν αμφιβάλλω- στις άλλες ένα βογγητό σπαραχτικά γοερό, και στην στερνήν ένα χλωμό σκοτάδι ζοφερό, κι ύστερ’ απότομα μια μαύρη αυλαία, και τίποτ’ άλλο. Kι έτσι ο καθείς σφυρίζοντας και βρίζοντας, πετούσε τα μαξιλάρια στη σκηνή φριχτός καταστροφεύς. Kαι μόνος, σ’ ένα σκοτεινό θεωρείον, ο Συγγραφεύς καπνίζοντας το πούρο του απαθής… χειροκροτούσε. Το πρώτο βιβλίο ...

Ο Ορέστης Λάσκος, σκηνοθέτης και σεναριογράφος, είναι ιστορικό όνομα του Ελληνικού Κινηματογράφου, αφού συνέβαλε σε μέγιστο βαθμό στη θεμελίωση και τη στερέωση της 7ης τέχνης στην Ελλάδα. Γεννήθηκε στην Ελευσίνα στις 11 Νοεμβρίου 1907, σε πλούσια οικογένεια και αρχικά ακολούθησε στρατιωτική καριέρα στο Πολεμικό Ναυτικό, την οποία όμως σύντομα εγκατέλειψε. Στη συνέχεια σπούδασε υποκριτική στη Σχολή Θεάτρου του Δημήτρη Γαζιάδη, ιδρυτή της κινηματογραφικής εταιρείας Dag Film και το 1928 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο σαν ηθοποιός, στην ταινία «Έρωτας και Κύματα». Το 1929 έγραψε το σενάριο για τρείς ταινίες της Dag Film, που σημείωσαν μεγάλη εμπορική επιτυχία, ενώ στις αρχές του 1930 εντάσσεται στο δυναμικό της νεοϊδρυθείσας Ολύμπια Φιλμ του Παναγιώτη Δαδήρα. Την επόμενη χρονιά περνά στη σκηνοθεσία, αλλά και στην παραγωγή, γυρίζοντας την ταινία «Δάφνις και Χλόη» που αποτελεί την πιο καλλιτεχνική ταινία του προπολεμικού κινηματογράφου, και  χαρακτηρίστηκε τότε πρωτ...

Ήταν πάντα αξιοπρεπείς και υπερήφανη, εντυπωσιακή και αναμφισβήτητα θεωρούταν από τις πιο καλλίγραμμές ηθοποιούς εκείνης της εποχής.  Μάλιστα ήταν τόσο γοητευτική και αγέρωχη, με μια σπάνια ομορφιά που την παρομοίαζαν με τις Γαλλίδες σταρ Δαλιδά και Μπριζίτ Μπαρντό. Γι’ αυτό και τις περισσότερες φορές, έπαιζε ρόλους ενζενί. Λάμβανε πολλά γράμματα από θαυμαστές της και κατά πλειοψηφία από άντρες, μέχρι και έναν ιερωμένο, ο οποίος βέβαια με όμορφο τρόπο, της εκδήλωνε τα συναισθήματα του. Είχε λάβει τόσα πολλά γράμματα, που σκεφτότανε να τα εκδώσει σαν βιβλίο, τα πιο σημαντικά και τα πιο χαρακτηριστικά από αυτά, τα οποία θα κινούσαν το εν διαφέρον του κόσμου. Θεωρούσε τον εαυτό της από τα τυχερά παιδιά του ελληνικού κινηματογράφου, γιατί δεν αντιμετώπισε, όπως λέει η ίδια, ιδιαίτερα προβλήματα στο χώρο. Στον κινηματογράφο είχε γυρίσει αρκετές ταινίες, αλλά μόνο μερικές έχουν διασωθεί και παίζονται μέχρι και σήμερα. Η Δήμητρα «Μέμα» Σταθοπούλου γεννιέται το 1942 στην Πάτρα ως ...