Ο «πρίγκιπας» του ελληνικού ροκ μέσα από τις σκέψεις του
Για τον εαυτό του:
«Υπάρχει ένα παρελθόν σε μένα. Και το παρελθόν αυτό είναι το εξής: είμαι δισέγγονος του Ζορμπά και ως γνωστόν, ο Ζορμπάς ήταν ροκ εν ρολ, όπως και να το κάνουμε. Και πολύ μάλιστα. Αυτό μας το λέει και ο Καζαντζάκης. Από την άλλη μεριά, όμως, έχω και το σπέρμα της γενιάς των Αλεξίου. Της Έλλης της Αλεξίου, η οποία είναι θεία μου. Κι έτσι, έχω μέσα μου και τον διανοούμενο και τον αλήτη. Από τη σύγκρουση αυτών των δύο βγαίνει άλλοτε η καταστροφή και άλλοτε η δημιουργία».
Για το ελληνικό ροκ και την παρουσία του σε αυτό:
«Πραγματικά δεν ξέρω ποιος είναι ο ρόλος μου στο ελληνικό ροκ και είναι κάτι που δεν αναρωτήθηκα ποτέ. Αλλά αισθάνομαι πολύ μεγάλη ευθύνη απέναντι στον κόσμο. Δηλαδή, αν φύγω από ένα μέρος που έχω παίξει και βλέπω ότι δεν έχουν πάει πολύ καλά τα πράγματα, είμαι άρρωστος κυριολεκτικά, σαν να έχω κάνει το μεγαλύτερο σφάλμα της ζωής μου. Αντίθετα, όταν δω ότι κι εγώ και το κοινό τη βρίσκουμε, είναι από τις μεγαλύτερες ηδονές μου».
Για το σύγχρονο τραγούδι:
«Σήμερα με τις μουσικές και στιχουργικές ελευθεριότητες έχουμε καταλήξει κατά βάση λόγω του μάρκετινγκ, σε μουσικά κατασκευάσματα όπου κυριαρχούν η πλακίτσα, οι κλισαρισμένοι στίχοι, οι εντυπωσιακές ρηχές ενορχηστρώσεις, οι δήθεν μουσικές επιμιξίες και φυσικά τα άθλια ελληνικά...».
Για την αναρχία:
«Υπάρχουν αναρχικοί, άναρχα άτομα δεν υπάρχουν. Έχω τις προσωπικές μου αρχές που άλλες συμφωνούν και άλλες δεν συμφωνούν με αυτές της κοινωνίας. Δεν είμαι απόλυτος πάνω σε αυτές τις αρχές. Είμαι ρευστός και αυτό εξαρτάται από την καθημερινή μου ζωή και τις εμπειρίες. Για να μη γίνει ρευστότητα, διάλυση, αυτοκαταστροφή, ισορροπώ αυτήν την ρευστότητα με μια συνέπει που φαίνεται στις σχέσεις μου με τους άλλους».
Για τη γυναίκα:
«Η γυναίκα είναι ο καθρέφτης μας. Είναι το πλάσμα που μπορούμε να πούμε ότι το αγαπάμε στο έπακρο και το μισούμε στο έπακρο ταυτόχρονα. Όπως με το ίδιο σκεπτικό λέμε ότι εμπεριέχουμε τον Θεό και τον Σατανά».
Για την ηρωίνη:
«Θέλω να πω στους πιτσιρικάδες ότι δεν υπάρχει κανένας, μα κανένας απολύτως λόγος να δοκιμάσουν ηρωίνη. Δεν μπορεί να σου δώσει κανένα όραμα, καμμιά ψευδαίσθηση, κανένα βίζιον ας πούμε, άμα είσαι ποιητής, ζωγράφος ή καλλιτέχνης... Η ηρωίνη είναι κάτι που σε εκμηδενίζει, είναι ένας μύθος, μια μπούρδα...».
Για την αγάπη και τον έρωτα:
«Κατ' αρχήν η αγάπη είναι διαφορετική από τον έρωτα. Η αγάπη είναι πολύ πιο μακροχρόνια από τον έρωτα και όταν δημιουργηθεί δεν σβήνει. Ο έρωτας υπάρχει και χωρίς την αγάπη. Πιστεύω όμως στις αρχές του έρωτα και της αγάπης. Η αγάπη δεν έχει να κάνει με το φύλλο».
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου