Φάρος του Πνεύματος

343: Πεθαίνει ο Άγιος Νικόλαος, επίσκοπος Μύρων, προστάτης των ναυτικών. 1240: Οι Μογγόλοι με επικεφαλής τον Μπατού καταλαμβάνουν το Κίεβο. 1534: Ισπανοί άποικοι, με επικεφαλής τον Σεμπαστιάν ντε Μπελαλκάσαρ ιδρύουν το Κίτο στον Ισημερινό. 1745: Ο στρατός του Κάρολου Εδουάρδου Στιούαρτ αρχίζει την υποχώρησή του κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης των Ιακωβιτών. 1768: Εκδίδεται για πρώτη φορά η εγκυκλοπαίδεια Britannica. 1865: Ψηφίζεται από το Κογκρέσο η 13η Τροποποίηση του Αμερικανικού Συντάγματος, που προβλέπει την κατάργηση της δουλείας. 1877: Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της εφημερίδας Washington Post. 1884: Ολοκληρώνεται το Μνημείο του Ουάσινγκτον στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ. Από την πρεμιέρα του «Καρυοθραύστη» το 1892 1892: Το μπαλέτο του Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι, «Καρυοθραύστης», παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Αγία Πετρούπολη από τα ρωσικά αυτοκρατορικά μπαλέτα. 1915: Συγκροτείται στη Θεσσαλονίκη η Επιτροπή Εθνικής Άμυνας από τους βενιζελικούς Αλέξανδρο Ζάννα, Περικλή Αργυρόπουλο και Παμίκο...

Από την πρεμιέρα του «Καρυοθραύστη» το 1892 Μπαλέτο σε δύο πράξεις και τρεις σκηνές του σπουδαίου Ρώσου συνθέτη Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι, σε λιμπρέτο του Μαριούς Πετιπά και χορογραφία των Μαριούς Πετιπά και Λεβ Ιβάνοφ. Είναι ένα από τα δημοφιλέστερα έργα στην ιστορία του μπαλέτου. Ο Καρυοθραύστης (Щелкунчик, Στσελκούντσικ, στα ρωσικά) βασίζεται στο παραμύθι του Γερμανού συγγραφέα Ερνστ Χόφμαν Ο Καρυοθραύστης και ο βασιλιάς των ποντικών (1816), μία σκληρή ιστορία για την ανθρώπινη φύση και τη φιλία. Το 1844 διασκευάστηκε από τον Αλέξανδρο Δουμά πατέρα, ο οποίος με μεγάλη ευαισθησία κατόρθωσε να μετατρέψει την ιστορία του Καρυοθραύστη σ' ένα τρυφερό παιδικό παραμύθι που διαβάζεται μέχρι τις μέρες μας. Το 1891 ο διευθυντής των «Αυτοκρατορικών Μπαλέτων» της Αγίας Πετρούπολης Ιβάν Βσεβολόζκι παρήγγειλε στον Τσαϊκόφσκι δύο έργα (μία όπερα κι ένα μπαλέτο), τα οποία θα ανέβαιναν στην ίδια παράσταση. Η όπερα επρόκειτο να είναι η Γιολάντα, ενώ για το μπαλέτο συμβουλεύτηκε τον φίλο του χορογράφ...

  Η μουσική είναι η μόνη γλώσσα που όλος ο κόσμος καταλαβαίνει. Ο μόνος τρόπος συννενόησης. Είναι μια αδερφοσύνη. Να το θυμάσαι, φίλε μου. Κάποτε δε θα χρειάζεται να μιλάμε. Θα στο αποδείξω αμέσως τώρα. Ηταν μια βραδυά που μπήκα σ' ένα κέντρο, έτσι για να ακούσω πάλι λίγη μουσική. Επαιζε εκεί ένας φλαουτίστας, που αργότερα έμαθα ότι ήταν ο καλύτερος της Γιουγκοσλαβίας. Δεν έχει καμία σημασία. Εκείνο το βράδυ η μουσική και ειδικά η έκφραση αυτουνού του ανθρώπου με είχαν μαγνητίσει. Ηταν ένα ξέχειλο παράπονο, μια αισιόδοξη μελαγχολία κι ένας ξέφρενος ενθουσιασμός συνάμα. Χωρίς να πολυσκεφτώ σηκώθηκα και πήγα προς το μέρος του. Ηταν μια χάρη που του ζήτησα. Να μου παίξει το ``Body and soul''. Χαμογέλασε. Αφησε το φλάουτο κι έπιασε το σαξόφωνο. Οι νότες που ξεχύθηκαν μαζί με το χαμόγελό του, που είχε καρφωθεί πάνω μου, μου θύμιζαν αιώνια Ανοιξη. Τα μάτια του κοίταζαν την καρδιά μου. Ημασταν πια δυο φίλοι. Κι ας μην είδα ποτέ πια ξανά τον φλαουτίστα Μίλαν Στογιάνοβικ. Αλλωστε δε...

  Για τον εαυτό του: «Υπάρχει ένα παρελθόν σε μένα. Και το παρελθόν αυτό είναι το εξής: είμαι δισέγγονος του Ζορμπά και ως γνωστόν, ο Ζορμπάς ήταν ροκ εν ρολ, όπως και να το κάνουμε. Και πολύ μάλιστα. Αυτό μας το λέει και ο Καζαντζάκης. Από την άλλη μεριά, όμως, έχω και το σπέρμα της γενιάς των Αλεξίου. Της Έλλης της Αλεξίου, η οποία είναι θεία μου. Κι έτσι, έχω μέσα μου και τον διανοούμενο και τον αλήτη. Από τη σύγκρουση αυτών των δύο βγαίνει άλλοτε η καταστροφή και άλλοτε η δημιουργία». Για το ελληνικό ροκ και την παρουσία του σε αυτό: «Πραγματικά δεν ξέρω ποιος είναι ο ρόλος μου στο ελληνικό ροκ και είναι κάτι που δεν αναρωτήθηκα ποτέ. Αλλά αισθάνομαι πολύ μεγάλη ευθύνη απέναντι στον κόσμο. Δηλαδή, αν φύγω από ένα μέρος που έχω παίξει και βλέπω ότι δεν έχουν πάει πολύ καλά τα πράγματα, είμαι άρρωστος κυριολεκτικά, σαν να έχω κάνει το μεγαλύτερο σφάλμα της ζωής μου. Αντίθετα, όταν δω ότι κι εγώ και το κοινό τη βρίσκουμε, είναι από τις μεγαλύτερες ηδονές μου». Για το σύγχρονο τραγ...

  Ο τραγουδοποιός, στιχουργός και ερμηνευτής Παύλος Σιδηρόπουλος ήρθε για να αφήσει το στίγμα του βαθιά χαραγμένο στην ελληνική μουσική σκηνή. Ο άνθρωπος που πάντρεψε αβίαστα τους ξενόφερτους ροκ και μπλουζ ήχους με την παραδοσιακή μουσική της χώρας μας και τα ρεμπέτικα ακούσματα δεν χρειάζεται φυσικά συστάσεις! Παρόλο που έζησε μόλις μέχρι την ηλικία των 42 ετών, άφησε πίσω του αξιοσημείωτη μουσική κληρονομιά με αντοχή στον χρόνο και επιρροή στους καλλιτέχνες που ακολούθησαν τα βήματά του. Ο Σιδηρόπουλος πήρε τη ροκ και την έκανε ένα βαθύτατα προσωπικό μουσικό ιδίωμα, γινόμενος ένας από τους πρωτεργάτες της ελληνικής μουσικής σκηνής... Πρώτα χρόνια Ο Παύλος Σιδηρόπουλος γεννιέται στις 27 Ιουλίου 1948 στην Αθήνα μέσα σε εύπορη μεσοαστική οικογένεια ποντιακής καταγωγής, με τη φαμίλια να μετακομίζει ωστόσο στη Θεσσαλονίκη μετά τη γέννηση του Παύλου.  Από την πλευρά της μητέρας του μάλιστα είχε συγγένεια με τον Αλέξη Ζορμπά και την πεζογράφο Έλλη Αλεξίου, με τον ίδιο να αναγνωρίζ...

1768: Εκδίδεται για πρώτη φορά η εγκυκλοπαίδεια Britannica. 1797: Ο Ρήγας Φεραίος συλλαμβάνεται στην Τεργέστη από την αυστριακή αστυνομία. Στη συνέχεια θα παραδοθεί μαζί με άλλους συντρόφους του - οπαδούς της επανάστασης στις οθωμανικές αρχές, όπου θα βρουν τραγικό θάνατο. 1865: Ψηφίζεται από το Κογκρέσο η 13η Τροποποίηση του Αμερικανικού Συντάγματος, που προβλέπει την κατάργηση της δουλείας. 1892: Το μπαλέτο του Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι Καρυοθραύστης παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Αγία Πετρούπολη από τα ρωσικά αυτοκρατορικά μπαλέτα. 1912: Το βράδυ της 6 προς 7 Δεκεμβρίου ο ελληνικός στρατός απελευθερώνει την Κορυτσά (Α’ Βαλκανικός Πόλεμος). 1915: Διεξάγονται στην Ελλάδα βουλευτικές εκλογές. Το κόμμα των Φιλελευθέρων του Ε. Βενιζέλου απέχει. Πρωθυπουργός επανεκλέγεται ο Στέφανος Σκουλούδης του Κόμματος των Εθνικοφρόνων. Την ίδια μέρα συγκροτείται στην Θεσσαλονίκη η Επιτροπή Εθνικής Άμυνας από τους βενιζελικούς Αλέξανδρο Ζάννα, Περικλή Αργυρόπουλο και Παμίκο Ζυμβρακάκη....

Ο Ράμσεϊ Μακντόναλντ Βουλευτικές εκλογές στη Βρετανία. Το κυβερνόν Συντηρητικό Κόμμα δεν καταφέρνει να συγκεντρώσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Έτσι, το Εργατικό Κόμμα, με την ανοχή-στήριξη των Φιλελεύθερων, κατάφερε να σχηματίσει την πρώτη του κυβέρνηση (μειοψηφίας). Πρωθυπουργός ορκίστηκε ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος Ράμσεϊ Μακντόναλντ. Παρά τη σύντομη διάρκεια της διακυβέρνησής του (10 μήνες), το Εργατικό Κόμμα έδωσε σαφή δείγματα γραφής, αφού όχι μόνο «ξέχασε» κάθε προεκλογική διακήρυξη περί εθνικοποίησης βασικών κλάδων της οικονομίας και φορολογίας του κεφαλαίου, αλλά και στήριξε συστηματικά την εργοδοσία σε μια σειρά βιομηχανικές διαφορές (π.χ. στις απεργίες των σιδηροδρομικών, των λιμενεργατών, κ.α.). Απέρριψαν ακόμη και την πρόταση που υπέβαλαν ορισμένοι βουλευτές του για την απαγόρευση της χρήσης του στρατού εναντίον απεργών εργατών. Σε διεθνές επίπεδο, η Εργατική κυβέρνηση δεν διέφερε σε τίποτα από τις προηγούμενες, είτε «συντηρητικές» είτε «φιλελεύθερες» κυ...