Όταν ο Κόκκινος Στρατός απελευθέρωσε το στρατόπεδο θανάτου του Άουσβιτς
«Τα παιδιά σιωπούσαν και έδειχναν τα τατουάζ με τους αριθμούς πάνω στα χέρια τους. Δεν είχαν δάκρυα. Τους είδα να προσπαθούν να σκουπίσουν τα μάτια τους, αλλά ήταν στεγνά».
Το Άουσβιτς βρισκόταν στο επίκεντρο της Ναζιστικής θηριωδίας που έγινε γνωστή ως ένα από τα πιο απάνθρωπα επεισόδια της παγκόσμιας ιστορίας. Το στρατόπεδο θανάτου δημιουργήθηκε το 1940 στη νότια Πολωνία.
Άνθρωποι από όλη την Ευρώπη μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο. Αν και οι περισσότεροι ήταν Εβραίοι, η ναζιστική ιδεολογία βασιζόταν επίσης στην εξάλειψη και άλλων «κατώτερων» εθνών και ομάδων - συμπεριλαμβανομένων των Σλάβων. Οι Ναζί έβλεπαν τα έθνη αυτά ως μη Άριους, ή υπο-ανθρώπους, που έπρεπε να υποδουλωθούν και να εξαλειφθούν.
Οι περισσότεροι κρατούμενοι πέθαναν από την ακραία κόπωση και την πείνα, άλλοι σκοτώθηκαν σε θαλάμους αερίων και άλλοι εκτελέστηκαν ή χτυπήθηκαν μέχρι θανάτου. Μερικοί μάλιστα, έγιναν και ανθρώπινα πειραματόζωα στα χέρια βάρβαρων ψευδοεπιστημόνων όπως ο Γιόζεφ Μένγκελε, γνωστός και ως Άγγελος του Θανάτου. Από τα 1,3 εκατομμύρια ανθρώπων που στέλνονταν στο Άουσβιτς, τα 1,1 εκατομμύρια δεν βγήκαν ζωντανοί.
Από τα πάνω από 6 εκατομμύρια ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στα απάνθρωπα στρατόπεδα συγκέντρωσης που είχαν δημιουργήσει οι Γερμανοί φασίστες, πάνω από 1,3 εκατομμύριο εξοντώθηκαν στο Αουσβιτς. 900.000 επιλέχτηκαν και εκτελέστηκαν με διάφορους τρόπους, θανατώθηκαν με δηλητηριώδη αέρια σε ειδικούς θαλάμους αερίων, απαγχονίστηκαν, πυροβολήθηκαν, έγιναν πειραματόζωα για την εξακρίβωση της αντοχής των ανθρώπων σε διάφορα δηλητήρια, πυροβολήθηκαν. Πάνω από 200.000 πέθαναν από ασθένειες, υποσιτισμό και βαρύτατες κακοποιήσεις και ιατρικά πειράματα.
- Από αυτούς περίπου 1.100.000 ήταν Εβραίοι ήταν κρατούμενοι. Τους είχαν κρεμάσει διακριτικό ένα κίτρινο εξάκτινο αστέρι στο πέτο. Ανάμεσά τους 55.000 Ελληνες Εβραίοι.
- Οι πολιτικοί κρατούμενοι, περίπου 160.000, φορούσαν διακριτικό ένα κόκκινο τρίγωνο.
- Οι Πολωνοί, περίπου 140.000, είχαν ένα «Ρ» πάνω στο κόκκινο τρίγωνο.
- Οι Αθίγγανοι και οι «κοινωνικά απροσάρμοστοι», ανάμεσά τους και μερικές πόρνες, περίπου 25.000 άτομα, με διακριτικό στο πέτο ένα μαύρο τρίγωνο.
- Οι Αιχμάλωτοι Πολέμου, κυρίως Σοβιετικοί, ήταν περίπου 15.000. Και άλλοι 10.000 από άλλες εθνικότητες: Τσέχοι, Γάλλοι, Γερμανοί, Σλοβένοι.
- Σωφρονιστικοί κρατούμενοι, περίπου 11.000 με διακριτικό ένα «ΕΗ» και μερικές εκατοντάδες ποινικοί κρατούμενοι με διακριτικό ένα πράσινο τρίγωνο.
- Και η καταμέτρηση των «κολασμένων» κλείνει με καμιά εκατοστή ομοφυλόφιλους με ένα ροζ τρίγωνο στο πέτο και 400 περίπου Μάρτυρες του Ιεχωβά.
Το Άουσβιτς
Το κτίριο οικοδομήθηκε στις παλιές εγκατασταστήσεις ενός προπολεμικού πολωνικού στρατοπέδου, ενώ για την ανέγερσή του πάνω από 1200 κάτοικοι μετεγκαταστάθηκαν αναγκαστικά. Διοικητής του Άουσβιτς διορίστηκε από τον αρχηγό τον Ες-Ες Χάινριχ Χίμλερ ένα επίσης υψηλόβαθμο στέλεχος τους, τον Ρούντολς Χες. Ως το Μάρτη του 1941 φυλακίστηκαν περίπου 10000 κυρίως Πολωνοί πολιτικοί κρατούμενοι, από τους οποίους πολλοί πέθαναν από πείνα και βασανιστήρια, ενώ άλλοι δολοφονήθηκαν από τους φύλακες.
Μετά από επίσκεψη του Χίμλερ το Μάρτη του 1941, ο ίδιος διέταξε την επέκταση της χωρητικότητας του στρατοπέδου σε 20.000 ακόμα κρατούμενους. Παράλληλα, το Άουσβιτς λειτουργούσε ήδη ως μια δεξαμενή δωρεάν εργατικού δυναμικού για τον κολοσσό της χημικής βιομηχανίας IG-Farben, που έλαβε χιλιάδες κρατούμενους για την κατασκευή κοντινού εργοστασίου. Μετά την έναρξη της επιχείρησης Βαρβαρόσα στο Άουσβιτς μεταφέρθηκαν εκατοντάδες Σοβιετικοί αιχμάλωτοι πολέμου που μαζί με 250 παλιότερους κρατούμενους έγιναν στις αποθήκες ενός από τα κτίρια τα πρώτα πειραματόζωα του διαβόητου θανατηφόρου αερίου Zyklon-B. Τον Οκτώβρη του 1941 μεταφέρθηκαν ακόμα 10000 Σοβιετικοί στρατιώτες στο Άουσβιτς, με στόχο να φτιάξουν ένα νέο στρατόπεδο στο Μπίρκεναου, κάπου 3 χιλιόμετρα πιο μακριά. Ως το Φλεβάρη του 1942 η συντριπτική πλειονότητα των αιχμαλώτων είχε πεθάνει από ασιτία, τύφο κι άλλες ασθένειες, ενώ οι λίγες εκατοντάδες που επέζησαν μαζί με μερικούς ακόμα κρατούμενους μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο που είχαν χτίσει με το αίμα τους.
Η οριστικοποίηση της απόφασης για τη μαζική εξόντωση των Εβραίων κατέστησε το Άουσβις βασικό θέατρο του Ολοκαυτώματος. Στις αρχές του ’42 ο Χες μετέτρεψε δυο κοντινές στο στρατόπεδο δασικές καλύβες σε θαλάμους αερίων, κι εκεί εξοντώθηκαν Εβραίοι από διάφορες περιοχές της Πολωνίας, αλλά και της κατεχόμενης Τσεχοσλοβακίας. Λίγους μήνες μετά άρχισαν να καταφτάνουν Εβραίοι από τη Σλοβακία και τη Γαλλία και σύντομα από όλη σχεδόν τη γερμανοκρατούμενη Ευρώπη.
Το στρατόπεδο του Άουσβιτς , αποτελούνταν από 3 στρατόπεδα συγκέντρωσης: Άουσβιτς Ι, Άουσβιτς ΙΙ – Μπιρκενάου και Άουσβιτς ΙΙΙ – Μόνοβιτς και ήταν στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας για το εργοστάσιο της «BUNA – WERKE IG FARBEN».
Το Σάββατο 27 Γενάρη 1945, οι στρατιώτες της 60ής Στρατιάς του 1ου Ουκρανικού Μετώπου του Κόκκινου Στρατού μπαίνει απελευθερωτής στο Αουσβιτς, όπου βρίσκει περισσότερους από 7.000 παρατημένους κρατούμενους, σε τρισάθλια κατάσταση, τους οποίους παράτησαν οι Ναζί γιατί δεν θα μπορούσαν έτσι κι αλλιώς να ακολουθήσουν την πορεία θανάτου.
Μετά την ολική ανατροπή του Πολέμου, ο Κόκκινος Στρατός απελευθερώνει το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους της Σοβιετικής Επικράτειας που βρίσκονταν υπό Ναζιστική κατοχή μαζί και την ανατολική Πολωνία. Τον Ιανουάριο του 1945, τα σοβιετικά στρατεύματα ξεκίνησαν μια σημαντική επιχείρηση, που ονομάζεται «Επίθεση του Βιστούλα – Όντερ», που αποτέλεσε την αρχή του τέλους για τις χιτλερικές δυνάμεις, και θα ήταν το έναυσμα για την επίθεση στο Βερολίνο.
Η επιχείρηση είναι μια κοινή προσπάθεια μεταξύ του πρώτου Λευκορωσικού Μετώπου του στρατηγού Ζούκοφ, το οποίο κρατά τις περιοχές γύρω από τη Βαρσοβία, και του 1ου Ουκρανικού Μετώπου του στρατάρχη Ιβάν Στεπάνοβιτς Κόνιεφ, που οδηγεί από την Κρακοβία στα νότια της πρωτεύουσας.
Και τα δύο μέτωπα έχουν πάνω από ένα εκατομμύριο στρατιώτες το καθένα.
Μέχρι τις 19 Ιανουαρίου 1945, οι δυνάμεις του στρατάρχη Κόνιεφ καταλαμβάνουν την Κρακοβία, ανοίγοντας το δρόμο για περαιτέρω επέκταση στη Σισελία, τη δεύτερη σημαντική βιομηχανική περιοχή του Τρίτου Ράιχ, και την τοποθεσία του Άουσβιτς.
Μέχρι τις 18 Γενάρη, οι Γερμανοί εκκένωσαν τα στρατόπεδα του Αουσβιτς, καθώς οι σοβιετικές δυνάμεις πλησίαζαν το συγκρότημα του Αουσβιτς, οδηγώντας σε πορείες θανάτου, μέσα στα χιόνια, περίπου 60.000 εξαθλιωμένους κρατούμενους, με κατεύθυνση το στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλσεν στην πόλη Μπέργκεν, και την πόλη Βότζισλαβ Σλάσκι στο δυτικό τμήμα της Άνω Σιλεσίας, όπου φόρτωναν όσους είχαν επιζήσει, σε τρένα για τα άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία. Τα SS πυροβολούσαν όποιον έμενε πίσω ή δεν είχε τις δυνάμεις να συνεχίσουν. Περισσότεροι από 15.000 κρατούμενοι έχασαν τη ζωή τους σε αυτές τις πορείες θανάτου από το Αουσβιτς.
Ο Κόνιεφ αρχικά αποφασίζει να περικυκλώσει το ναζιστικό στρατό στη Σιλεσία ωστόσο, καθώς οι σοβιετικοί στρατιώτες προχωρούν προς τα δυτικά, καταλαβαίνει ότι, αν περικυκλωθούν, οι Ναζί θα υπερασπιστούν την περιοχή μέχρι να μη μείνει κανένας στρατιώτης τους ζωντανός.
Έτσι, ο Κόνιεφ στη συνέχεια αποφάσισε πως θα ήταν ευκολότερο να πολεμήσει τους Ναζί σε έναν ανοιχτό χώρο, παρά σε μια πυκνοκατοικημένη βιομηχανική περιοχή - μια κίνηση που αποδείχθηκε επιτυχημένη για τη Σοβιετική Εκστρατεία και μοιραία για το Άουσβιτς.
Εκείνο το πρωινό οι σοβιετικοί στρατιώτες του 322ου τμήματος πεζικού της 60ης Στρατιάς, με επικεφαλής τον Συνταγματάρχη του Κόκκινου Στρατού Πάβελ Κουρότσκιν, μπήκαν στο πρώτο στρατόπεδο, το Αουσβιτς Ι, όπου αντίκρισαν τις πρώτες εικόνες της φρίκης του Αουσβιτς στα πρόσωπα των 1200 επιζώντων του στρατοπέδου. Το απόγευμα της ίδιας μέρας έμπαιναν στο Αουσβιτς ΙΙ, το περίφημο στρατόπεδο Μπίκερναου, όπου βρήκαν 5.800 επιζώντες, ανάμεσά τους 611 παιδιά.
Περπατούν κάτω από το περίφημο σύνθημα «Arbeit Macht Frei» (η δουλειά σε απελευθερώνει) στην είσοδο και βρίσκουν πάνω από 7.000 εξαθλιωμένους κρατούμενους.
"Ένα ανθρώπινο σώμα καταλήγει να είναι 640 γραμμάρια στάχτης" έγραφε ο Μαρσέλ Νατζαρή Εβραίος της Θεσσαλονίκης στην επιστολή που βρέθηκε θαμμένη κοντά στο Κρεματόριο ΙΙΙ του Άουσβιτς
Αργότερα μάλιστα αποδείχθηκε ότι οι ναζιστικές αρχές, άρχισαν να κατεδαφίζουν τους θαλάμους αερίων στα τέλη του 1944 με την επέλαση πρόοδο του Κόκκινου Στρατού, σε μια προσπάθεια να διαγράψουν τα αποδεικτικά στοιχεία για τις φρικαλεότητες του Άουσβιτς.
Στα απομνημονεύματά τους, οι σοβιετικοί στρατιώτες έγραψαν ότι ορισμένοι επιζώντες πήγαν κοντά τους, ενώ άλλοι έφυγαν φοβισμένοι. Οι στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού έπρεπε να πείσουν πολλούς κρατουμένους του Άουσβιτς ότι οι Ναζί είχαν φύγει και ήταν πια ασφαλείς.
«Οι σκελετωμένοι άνθρωποι σέρνονταν μερικές φορές κάτω από τις κουκέτες και ορκίζονταν ότι δεν είναι Εβραίοι», επεσήμανε ένας στρατιώτης.
«Κανείς τους δεν μπορούσε να πιστέψει ότι απελευθερώθηκαν».
Ένας άλλος έγραψε: «Τα παιδιά σιωπούσαν και έδειχναν τα τατουάζ με τους αριθμούς πάνω στα χέρια τους. Δεν είχαν δάκρυα. Τους είδα να προσπαθούν να σκουπίσουν τα μάτια τους, αλλά ήταν στεγνά».
Το μέγεθος της ναζιστικής θηριωδίας άφησε έκπληκτη την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη όσο οι εικόνες από το στρατόπεδο συγκέντρωσης της νοτιοδυτικής Πολωνίας κυκλοφορούσαν στη Γηραιά Ήπειρο στις αρχές του 1945. Το Άουσβιτς ήταν ένα από τα έξι βασικά στρατόπεδα εξόντωσης του Γ’ Ράιχ (με θαλάμους αερίων και κρεματόρια) και το μόνο που συνέχιζε να λειτουργεί κατά τους τελευταίους μήνες του Β’ Παγκοσμίου. Συνολικά τα στρατόπεδα εξόντωσης των ΝΑΖΙ ήταν 70).
Ο στρατάρχης ΚόνΙεφ δεν επισκέφθηκε τον Άουσβιτς την εποχή εκείνη, παρόλο που ήταν κοντά. «Δεν είναι ότι δεν ήθελα να δω το στρατόπεδο θανάτου με τα μάτια μου - εγώ συνειδητά δεν μου επέτρεψα να το κάνω αυτό», ομολόγησε. «Φοβόμουν ότι αυτό που θα έβλεπα εκεί θα με έκανε βίαιο, ότι θα άρχιζα να ψάχνω για εκδίκηση».
Σύμφωνα με ένα αποχαρακτηρισμένο ενημερωτικό δελτίο της πολιτικής διοίκησης του 1ου ουκρανικού Μετώπου, η διοίκηση του Κόκκινου Στρατού συνειδητοποίησε γρήγορα την κλίμακα της τραγωδίας και συγκέντρωσε στοιχεία για τις ναζιστικές φρικαλεότητες στο στρατόπεδο, συμπεριλαμβανομένων των εναπομείναντων ναζιστικών εγγράφων αλλά και των εφιαλτικών μαρτυριών των θυμάτων.
Τα σοβιετικά στρατεύματα βρήκαν επίσης περίπου 1,2 εκατομμύρια ανδρικά και γυναικεία ρούχα, πάνω από 43.000 ζευγάρια υποδημάτων, έναν άφθονο αριθμό οδοντόβουρτσες και αφρούς ξυρίσματος και εφτά τόνους ανθρώπινης τρίχας στο στρατόπεδο.
Βέβαια το Άουσβιτς δεν ήταν το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης που απελευθερώθηκε. Το πρώτο στρατόπεδο ήταν εκείνο του Μαϊντάνεκ, στην ανατολική Πολωνία, που απελευθερώθηκε από τον Κόκκινο Στρατό στις 23 Ιούλη του 1944. Ηταν όμως το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης ανθρώπων που έφτιαξαν οι ναζί εθνικοσοσιαλιστές της Γερμανίας. Εμεινε στην Ιστορία σαν το σύμβολο της κτηνωδίας των Γερμανών φασιστών κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Πηγή: sputniknews.gr, imerodromos.gr, katiousa.gr
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου