Αριστοτέλης - Αποφθέγματα

Τα αγαθά κόποις κτώνται.

Ουκ εν τω πολλώ το ευ, αλλ’ εν τω ευ το πολύ.

Η μεν εμπειρία τέχνην εποίησεν, η δ’ απειρία τύχην.

Είμαστε όλοι φίλοι των ευτυχούντων, ενώ των δυστυχούντων δεν είναι φίλος ούτε ο πατέρας. 

 Είναι χαρακτηριστικό του μεγαλόψυχου ανθρώπου να μη ζητάει χάρες, αλλά να είναι έτοιμος να κάνει το καλό στους άλλους.

Εν τη προαιρέσει η μοχθηρία και το αδικείν. 

Η μοχθηρία και η αδικία υπάρχουν από πρόθεση [και όχι τυχαία ή κατά λάθος].

Τας ουσίας αι μικραί δαπάναι δαπανώσι. Τις περιουσίες οι μικρές δαπάνες τις εξαφανίζουν.

Η φτώχεια είναι ο γονιός της επανάστασης και του εγκλήματος.

Ο καθένας μπορεί να θυμώσει, είναι εύκολο. Αλλά να θυμώσεις με το σωστό άνθρωπο, στο σωστό βαθμό, για το σωστό λόγο, τη σωστή στιγμή και με το σωστό τρόπο, αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο.

Ουδέν άτακτον των φύσει.

Τίποτα απ’ όσα είναι δοσμένα από τη φύση δεν είναι χωρίς τάξη.

Φιλία εστί μία ψυχή εν δυσί σώμασιν ενοικουμένη.

Η φιλία [ή η αγάπη] είναι μια ψυχή που κατοικεί σε δυο σώματα.

Ουδείς φίλος ώ πολλοί φίλοι. 

Κανένας δεν είναι [πραγματικός] φίλος γι’ αυτόν που έχει πολλούς φίλος.

Η φύσις μηδέν μήτε ατελές ποιεί μήτε μάτην. 

Η φύση δεν κάνει τίποτα ούτε ατελές ούτε μάταιο.

Η πενία πολλών εστιν ενδεής, η δ’ απληστία πάντων. 

Η φτώχεια είναι έλλειψη πολλών πραγμάτων και η απληστία όλων.

Πάντα γαρ φύσει έχει τι θείον. 

Σε όλα υπάρχει εκ φύσεως κάτι το θείο.

Ωσπερ σώμα στερηθέν ψυχής πίπτει, ούτω καί πόλις, μή όντων νόμων, καταλύεται.

Όπως το σώμα, όταν στερηθεί την ψυχή πεθαίνει, έτσι και η πόλη, όταν δεν υπάρχουν νόμοι, καταλύεται.

Όμοια γάρ ως επί το πολύ τα μέλλοντα τοις γεγονόσι. 

 Τα περισσότερα από αυτά που θα γίνουν στο μέλλον είναι ίδια μ’ αυτά που έχουν γίνει.  

Ηθικά Νικομάχεια

Ο πολλοίς φοβερός ών, πολλούς φοβείται. 

Αυτός που προκαλεί φόβο σε πολλούς, φοβάται πολλούς.

Είναι χαρακτηριστικό του καλλιεργημένου μυαλού να μπορεί να απολαύσει μια ιδέα χωρίς να την αποδεχθεί.

1. Ο μη ειδώς σιωπάν, ουκ οίδε διαλέγεσθαι.

Αυτός που δεν ξέρει να σωπαίνει, δεν ξέρει να συζητά.

2. Φιλοσοφώτερον και σπουδαιότερον ποίησις ιστορίας εστίν: η μεν γαρ ποίησις μάλλον τα καθόλου, η δε ιστορία τα καθ’ έκαστον λέγει.

Η ποίηση είναι πιο φιλοσοφική και πιο σπουδαία από την ιστορία, επειδή η ποίηση μιλάει περισσότερο για το όλον ενώ η ιστορία για το συγκεκριμένο.

3. Ευφυούς η ποιητική εστιν ή μανικού.

Η ποίηση είναι για τους ευφυείς ή για τους τρελούς.

4. Αι παροιμίαι παλαιάς εισίν φιλοσοφίας εγκαταλείμματα, περισωθέντα διά συντομίαν και δεξιότητα.

5. Ανοήτου ευδαίμονος ήθος πλούτου εστί.

Το ήθος ενός ανόητου πλούσιου είναι το ήθος του πλούτου.