Φάρος του Πνεύματος

  Ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, από τους σπουδαιότερους της γενιάς του. Διακρίθηκε, ακόμη, ως διηγηματογράφος και σεναριογράφος. Ο Μηνάς Χατζησάββας γεννήθηκε το 1948, στην Αθήνα. Σπούδασε υποκριτική στη σχολή «Le Cours Simon» των Παρισίων και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε το 1969. Στην πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση υποδύθηκε τον Πάρη στο «Ρήσο» του Ευριπίδη (1965), σε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη. Μία παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου, που παρουσιάστηκε το καλοκαίρι του 1965 στο Αρχαίο Θέατρο της Δωδώνης. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τους θιάσους της Κατερίνας Ανδρεάδη, της Αντιγόνης Βαλάκου, των Γιάννη Φέρτη και Ξένιας Καλογεροπούλου. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του πρωτοποριακού θιάσου «Ελεύθερο Θέατρο» (1970-71) και για περισσότερο από δέκα χρόνια βασικό στέλεχος του «Ανοιχτού Θεάτρου» του Γιώργου Μιχαηλίδη (1984-1998). Το διάστημα 2000-2003 συνεργάστηκε με το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας, στη συνέχεια πρωταγωνίστησ...

  Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Γιάννης Μαρής υπήρξε ο θεμελιωτής του αστυνομικού μυθιστορήματος στην χώρα μας, «ο Ζορζ Σιμενόν της Ελλάδας», όπως τον αποκάλεσαν οι σύγχρονοί του. Από την πένα του γεννήθηκε ο ήρωας των περισσοτέρων έργων του, ο κοντόχοντρος αστυνόμος Μπέκας, ο αμείλικτος διώκτης της παρανομίας και του εγκλήματος. Αρκετά από τα έργα του μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο, στο θέατρο και την τηλεόραση. Ο Ιωάννης Τσιριμώκος, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1916 στην Σκόπελο, όπου υπηρετούσε ο δικαστικός πατέρας του Δημοσθένης Τσιριμώκος, και μεγάλωσε στην Λαμία. Καταγόταν από την γνωστή πολιτική οικογένεια της Φθιώτιδας, που έχει δώσει βουλευτές, υπουργούς, Προέδρους της Βουλής και έναν βραχύβιο πρωθυπουργό την περίοδο της «Αποστασίας», τον δεύτερο εξάδελφό του Ηλία Τσιριμώκο. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου σαγηνεύτηκε από τις μαρξιστικές ιδέες. Την περίοδο της δικτατορίας Μεταξά συνελήφθη για την πολιτική του δράση κα...

Το ημερολόγιο έδειχνε 1 Απριλίου 2004 όταν για περισσότερο από μία ώρα διήρκεσε η συζήτηση του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου με την Αλέκα Παπαρήγα στα γραφεία του ΚΚΕ στον Περισσό, όπου πήγε ο αρχιεπίσκοπος ανοίγοντας ένα δίαυλο επικοινωνίας με τα πολιτικά κόμματα, όπως είπε ο ίδιος.  Διαβάζουμε στον Ριζοσπάστη της Παρασκευής 2 Απριλίου 2004: «Αυτονόητη» χαρακτήρισε ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος τη χτεσινή επίσκεψή του στα γραφεία του Κόμματος, στον Περισσό, μετά τη συνάντηση με τη ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλ. Παπαρήγα και το μέλος του Πολιτικού Γραφείου Ορ. Κολοζώφ. Ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος είπε χαρακτηριστικά: «ξέρω ότι ορισμένοι από σας θα χαρακτηρίσετε τη σημερινή επίσκεψή μου στην έδρα του ΚΚΕ, ως ιστορική. Προσωπικά, τη θεωρώ αυτονόητη». Κάνοντας αναφορά στα θέματα συζήτησης, μίλησε για «ανάλυση ορισμένων ζητημάτων που σχετίζονται με την παρουσία της εκκλησίας στον κοινωνικό τομέα. Σε ορισμένα ζητήματα είπε, έχουμε διαφορετικές προσεγγίσεις και οπτικές, σε άλλα συμφωνού...

1547: Ο βασιλιάς Ερρίκος Η' της Αγγλίας πεθαίνει και στο θρόνο ανεβαίνει ο εννιάχρονος γιος του, Εδουάρδος ΣΤ', ο πρώτος Προτεστάντης ηγέτης της Αγγλίας. 1724: Ο Μέγας Πέτρος ιδρύει τη Ρωσική Ακαδημία Επιστημών στην Αγία Πετρούπολη. 1756: Ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ βαφτίζεται μια μέρα μετά τη γέννησή του στο ναό του Αγίου Ρούπερτ στο Σάλτζμπουργκ. 1826: Η Ναυμαχία του Αράξου: Ο Ανδρέας Μιαούλης καταναυμαχεί τον τουρκικό στόλο και τον αναγκάζει να καταφύγει στην Πάτρα. Έτσι, κατορθώνει να μπει στο πολιορκούμενο Μεσολόγγι και να το εφοδιάσει με τρόφιμα και πολεμοφόδια. 1855: Γίνεται το πρώτο ταξίδι με ατμομηχανή από τον Ατλαντικό στον Ειρηνικό Ωκεανό κατά μήκος του Παναμά στην Κεντρική Αμερική, μετά την ολοκλήρωση της σιδηροδρομικής γραμμής, Panama Railway. 1871: Το Παρίσι παραδίδεται στους Πρώσους που το πολιορκούν από το Σεπτέμβριο του 1870, θέτοντας τέλος στο Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο (1870-1871). Τρεις μήνες περίπου αργότερα ο εργαζόμενος λαός του Παρισιού θα ...

Αγαπητά μου Παιδιά, ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ που δεν τιθασσεύεται, αυτό είναι η αέναη κίνηση του χρόνου. Το σήμερα γίνεται χθες εν ριπή οφθαλμού, και το αύριο σήμερα και χθες. Κι εμείς παρασυρόμεθα προς το τέρμα της πορείας μας, εκόντες άκοντες, παρακολουθούντες τα γεγονότα που περνούν από μπροστά μας, χωρίς αναστρέψιμη ελπίδα. Αυτή είναι η μοίρα των θνητών. Κι αλλοίμονο σ' εκείνους που δεν έχουν ακόμη βρη την απάντηση στο πρόβλημα του θανάτου. Την απάντηση τη δίδει μόνο η χριστιανική πίστη. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΝΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ. Κι εμείς συμπράττουμε σ' αυτό, άλλοι για το καλό και άλλοι για το κακό. Η ελευθερία μας είναι το κριτήριο της ευθύνης μας. Μακάριοι οι έχοντες προοπτική αιωνιότητας στη ζωή τους. Αλλοιώς είναι σάρκες, έκδοτοι σε πάθη ατιμίας, πρόθυμοι για κάθε τι που ευτελίζει την ύπαρξή μας. Ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός αν κάθε άνθρωπος θυμόταν την θεία καταγωγή του και ευθυγράμμιζε τη ζωή του με τις αρχές που απορρέουν από αυτή. Δυστυχώς όμως αυτό δεν συμβαίνει. ...

Τελειώνοντας, απευθύνομαι εδικά στους Νέους της Πατρίδας μας και τους λέγω: Παιδιά μου, χρυσά της Ελλάδος παιδιά. Είσθε το καμάρι το Γένους, δαφνοστεφανωμένη απαντοχή μας. Όμως σας πονέσαμε πολύ με την υποκρισία μας και σας ευτελίσαμε μέσα σας την έννοια το χρέους. Σας χρεώνουμε τις παρεκτροπές σας, ενώ είμαστε οι ηθικοί αυτουργοί των. Σας στερήσαμε την αγάπη, σας αφήσαμε έρμαιους στα κύματα του κατακλυσμού της Βαβυλώνας. Σας αναγκάσαμε να ζείτε σ' ένα κόσμο απάνθρωπο, ανηλεή και ανοικτίρμονα. Σας υποδείξαμε να ακολουθήσετε δρόμους, πού εμείς δεν βαδίζαμε. Σας αφαιρέσαμε την πίστη και την ελπίδα. Γκρεμίσαμε από μέσα σας κάθε ιδανικό. Κι όμως λέμε ότι σας αγαπάμε. Σεις, με την οξύνοιά σας καταλάβατε την ασυνέπειά μας. Και μας εγκαταλείψατε. Δεν μας εμπιστεύεστε πια, δεν θέλετε να ζήσετε στον κόσμο πού εμείς σας ετοιμάσαμε. Και στραφήκατε στην αναζήτηση της χίμαιρας μέσ' απ' τα ναρκωτικά, στην επιβεβαίωση σας μέσ' από τη βία. Παιδιά μου, σήμερα αυτός πού σας ομιλεί, π...

Ο μακαριστός Χριστόδουλος ήταν ένας ιδιαίτερος αρχιεπίσκοπος, όταν αποφάσισε τουλάχιστον να φέρει την εκκλησία κοντύτερα στην κοινωνία και να μιλήσει για πολλά και διάφορα, εναλλάσσοντας συχνά τον θεσμικό του ρόλο με εκείνον του απλού ανθρώπου και πιστού χριστιανού. Ο αντισυμβατικός ιεράρχης που ήθελε να τον θυμόμαστε με το όνομά του, ως τον «Χριστόδουλό μας» δηλαδή, βρέθηκε συχνά αντιμέτωπος με την οργανωμένη πολιτεία. Ήταν ο αρχιεπίσκοπος που μίλησε τη γλώσσα των νέων, που κάλεσε όλους στη μεγάλη αγκαλιά της εκκλησίας, που ασχολήθηκε με μεγάλα και μικρότερα ζητήματα της κοινωνίας, αφήνοντας ταυτοχρόνως κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο μέσω του θεσμού που επέβλεπε. Ο λαός ωστόσο τον λάτρευε, καθώς αυτός ο αρχιεπίσκοπος έπαιρνε τουλάχιστον πρωτοβουλίες και δρούσε! Όπως ο αγώνας του να προσεγγίσει τη νέα γενιά και τα παροιμιώδη ανέκδοτά του, πού έδωσαν στον θεσμικό του ρόλο ένα πιο καθημερινό και προσπελάσιμο πρόσωπο: «Ελάτε έτσι όπως ακριβώς είστε, με το τζιν, τα σκουλαρίκια και ...

Κατηφόριζε τώρα τα δρομάκια της παλιάς πόλης. Ο κόλπος του Θερμαϊκού άπλωνε κάτω από τα πόδια του το γαλάζιο πιάτο του, που χρύσιζε στο πρωινό ανοιξιάτικο φως. Οι στέγες των πολυκατοικιών έδιναν στη Θεσσαλονίκη την εμφάνιση πίνακα μοντέρνου ζωγράφου. Από πάνω του στο χρυσογάλανο ορίζοντα, το παλιό κάστρο κεντούσε τις επάλξεις του. Στην άκρη της παραλίας, ο Λευκός Πύργος έμοιαζε με χάρτινο παιχνιδάκι για παιδιά.

Η αθωότητα και η ομορφιά δεν έχουν κανένα εχθρό εκτός από το χρόνο. Δεν υπάρχουν ξένοι, μόνο φίλοι που ακόμα δεν έχεις γνωρίσει. Σκόρπισα τα όνειρά μου στα πόδια σου, περπάτα απαλά, γιατί μπορεί να πατήσεις τα όνειρά μου Ο κόσμος είναι γεμάτος από μαγικά πράγματα που περιμένουν υπομονετικά το πνεύμα μας να γίνει πιο οξυδερκές. Η εκπαίδευση δεν είναι το γέμισμα ενός κουβά, αλλά το άναμμα μιας φλόγας. Να σκέφτεσαι σαν σοφός αλλά να επικοινωνείς στη γλώσσα του λαού.

Αεροφωτογραφία του ανακτόρου των Αιγών Ας γνωρίσουμε το παλάτι των Αιγών, το παλάτι του Φιλίππου που ήρθε στο φως στις 28 Ιανουαρίου του 1961 από τις ανασκαφές που διενήργησε το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης υπό τον Μανώλη Ανδρόνικο.  Το ανατολικό τείχος του άστεως  1. Το άστυ Με έκταση περίπου 800 στρεμμάτων το τειχισμένο άστυ ήταν χτισμένο στο κέντρο της χώρας των Αιγών. Το άστυ χτίστηκε στο σημείο συνάντησης του πανάρχαιου άξονα που, διασχίζοντας τα βουνά, συνέδεε την λεκάνη της Μακεδονίας με την Θεσσαλία με τον δρόμο που οδηγούσε από την δυτική ακτή του Θερμαϊκού στο εσωτερικό του βασιλείου. Εδώ, στην πλαγιά που εκτείνεται ανάμεσα στα σημερινά χωριά Βεργίνα και Παλατίτσια, εκτός από την οχυρή ακρόπολη και τα ιερά, βρίσκονταν τα παλάτια και οι τάφοι των βασιλέων. Οι συνοικισμοί, οι «κώμες» δηλαδή που με το πλήθος τους δικαιολογούν και τον πληθυντικό αριθμό του ονόματος «αι Αιγεαί», ξεκινούν δίπλα από τα τείχη και απλώνονται σε ολόκληρη την πε...