Φάρος του Πνεύματος

  Ραδιοφωνικός παραγωγός, θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός και δημοσιογράφος. Η ραδιοφωνική του εκπομπή «Πρωινές Χειρηλασίες» άφησε εποχή. Ο Γιάννης Καλαμίτσης γεννήθηκε στον Πειραιά στις 31 Οκτωβρίου του 1939 και ακολούθησε, αρχικά, το επάγγελμα του πατέρα του, που ήταν έμπορος υφασμάτων και γυναικείων ενδυμάτων. Ξεκίνησε να σπουδάζει αρχιτεκτονική στον Καναδά, αλλά γρήγορα εγκατέλειψε το εγχείρημα. Έκανε διάφορες εργασίες στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Συνεργάστηκε με πολύ γνωστούς καλλιτέχνες και έγραψε επιθεωρήσεις και στίχους που είχαν μεγάλη επιτυχία. Ιδιαίτερα γόνιμη υπήρξε η συνεργασία του με τον Χάρι Κλιν. Ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με το ποδόσφαιρο (δήλωνε φίλος της Προοδευτικής), τη ζωγραφική, την οινοποιία και την ξυλουργική. Διατηρούσε από το 1990 έως το φθινόπωρο του 2013 πρωινή ραδιοφωνική εκπομπή (6-8 π.μ.) με τίτλο «Πρωινές χειρηλασίες», που είχε μεγάλη ακροαματικότητα (αρχικά στον ΑΝΤ1, από το φθινόπωρο του 2006 στη ΝΕΤ και από τις αρχές του 2009 στον REAL FM). Στην...

  οι ταξιδιώτες ήρθαν κι έφυγαν κεκηρυγμένοι εχθροί της ίδιας λησμονιάς και του ίδιου πάθους υλοτόμοι πάντα του ίδιου πόθου και μπροστά τους ν’ απλώνωνται όσο παίρνει το μάτι κι η καρδιά τα ίδια μαύρα κουρελιασμένα σύννεφα να μπλέχουν στα κατάρτια τους να σκουριάζουνε τις άγκυρές τους ναν τους σφυράν κρυφά μέσα στ’ αυτί με τη μπουρού την ίδια οδύνη   λες ένα κίτρινο χρυσό λαμπερό να βάψη αυτό το μαύρο αισχρό και θλιβερό τοπίο που το τρυπούν σκληρά τα νυσταγμένα φώτα των ηλεκτρικών λαμπτήρων τα νυσταγμένα φώτα μιας αξιοδάκρυτης ―ιδανικής― πορνείας και της ψωριάρικιας γκαμήλας το νυσταλέο «che vuoi?»   λες;   σκέψου πως είν’ αδύνατο πως είναι κι απολύτως περιττό να ξεφωνίσης και να πης όλη τούτη τη φλόγα όπου τρώει τα σωθικά σου και την κρατάς ε, συ! τόσο καλά τόσο σφιχτά τόσο βαθειά φυλακισμένη μέσα σου   οι ταξιδιώτες λες εφύγαν ήρθανε ελύσανε τα μάγια λύσανε τις πριμάτσες που τους κρατούσανε δεμένους στο μουράγιο δεν είταν ένας χορός ευγενικά θλιμμένος όλες τού...

  Ο ανεπανάληπτος ηθοποιός Σον Κόνερι (Sean Connery), ο άνθρωπος που ενσάρκωσε πρώτος τον ρόλο του Άγγλου μυστικού πράκτορα James Bond, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών. Σύμφωνα με ξένα δημοσιεύματα πέθανε στον ύπνο του στο σπίτι του στις Μπαχάμες, ενώ ρεπορτάζ του BBC αναφέρει ότι αντιμετώπιζε θέματα με την υγεία του, εδώ και κάποιο καιρό. Ο Sir Sean Connery, ο Σκοτσέζος ηθοποιός συνώνυμος του στιλ και της ευγένειας έφυγε από τη ζωή το ίδιο διακριτικά όπως είχε ζήσει και ο θάνατός του ξάφνιασε τους θαυμαστές του σε όλο τον κόσμο. Ο ηθοποιός έδωσε το στίγμα του ερμηνεύοντας τον ρόλο του James Bond σε επτά ταινίες με μία καριέρα που απλώνεται σε πολλές δεκαετίες. Κάτοχος Όσκαρ (1988 για την ταινία «The Untouchables»), δύο βραβείων Bafta και τριών Golden Globes, ο Σον Κόνερι (Sean Connery) ήταν ένας από τους πιο αγαπητούς ηθοποιούς της γενιάς του. Ο Σερ Τόμας Σον Κόνερι (Thomas Sean Connery) γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1930 στη Σκωτία. Απεβιωσε στις 31 Οκτωβρίου 2020. Ηταν πολυβραβ...

  802: Καθαιρείται η αυτοκράτειρα Ειρήνη η Αθηναία. Συνωμότες τοποθετούν στον βυζαντινό θρόνο τον Νικηφόρο Α'. 1517: Ο Γερμανός θεολόγος, Μαρτίνος Λούθηρος, θυροκολλεί τις «95 Θέσεις» του στον Καθεδρικό Ναό της Βιτεμβέργης. Αποκηρύσσει τα συγχωροχάρτια, που χορηγούσε η Παπική Εκκλησία με αποτέλεσμα το σχίσμα στην Καθολική Εκκλησία. 1864: Η Νεβάδα γίνεται η 36η πολιτεία των ΗΠΑ. 1892: Ο Άρθουρ Κόναν Ντόιλ δημοσιεύει τις «Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς». 1903: Σύγκρουση σιδηροδρομικών αμαξοστοιχιών στην Ινδιανάπολη έχει ως απολογισμό 17 νεκρούς. 1908: Πραγματοποιείται η τελετή λήξης των 4ων Ολυμπιακών Αγώνων στο Λονδίνο που άρχισαν στις 27 Απριλίου. Η Ελλάδα κατέκτησε τρία αργυρά μετάλλια, δύο με τον Κωνσταντίνο Τσικλητήρα στο ύψος και μήκος άνευ φοράς και ένα με τον Μιχάλη Δώριζα στον ακοντισμό. 1917: Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, διεξάγεται η μάχη της Μπερ Σεβά, όπου πραγματοποιείται η «τελευταία επιτυχημένη έφοδος ιππικού στην ιστορία». 1918: Υπογράφεται η Συνθήκη του Μούδρου με...

  O Νίκος Εγγονόπουλος υπήρξε τεχνίτης του χρωστήρα και του στίχου, ένας από τους συνεπέστερους εκπροσώπους του υπερρεαλισμού στην Ελλάδα. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 21 Οκτωβρίου 1907 και πέρασε τα μαθητικά του χρόνια (1919-1927) εσωτερικός σε σχολείο του Παρισιού. Στην Αθήνα επέστρεψε το 1927 για να υπηρετήσει τη θητεία του ως ακροβολιστής στο 1o Σύνταγμα Πεζικού. Απολύθηκε το 1928 κι εργάστηκε ως το 1930 ως μεταφραστής σε τράπεζα και ως γραφέας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Παράλληλα, φοιτούσε σε Νυχτερινό Γυμνάσιο. Από το 1930 έως το 1933 εργάστηκε ως σχεδιαστής στη Διεύθυνση Σχεδίων Πόλεως του Υπουργείου Δημοσίων Έργων. Το 1932 γράφτηκε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Κωνσταντίνο Παρθένη, ενώ φοίτησε στο εργαστήριο του Φώτη Κόντογλου και γνωρίστηκε με τον Γιάννη Τσαρούχη και τον Δημήτρη Πικιώνη. Το 1939 πραγματοποιεί την πρώτη του ατομική έκθεση. Με επιρροές από τo μεταφυσικό κόσμο του Ντε Κίρικο και την υπερβατικότητα της βυζαντινής τέχνης προσπαθεί να εκφράσει την πα...

  Ο Ζεράρ ντε Βιλιέ (ή ντε Βιλλιέ) (Gerard de Villiers) (Παρίσι, 8 Δεκεμβρίου 1929 - Παρίσι, 31 Οκτωβρίου 2013), ήταν Γάλλος συγγραφέας της ιδιαίτερα επιτυχημένης, σε παγκόσμιο επίπεδο, σειράς μυθιστορημάτων κατασκοπίας «SAS». Συγγραφέας και δημοσιογράφος, ο ντε Βιλιέ σπούδασε δημοσιογραφία στο Παρίσι. Αφού εργάστηκε ως ξένος ανταποκριτής μέχρι το 1965, ξεκίνησε να γράφει κατασκοπευτικά μυθιστορήματα. Ο ίδιος ο συγγραφέας είχε δηλώσει ότι αγνοεί τον ακριβή αριθμό των πωληθέντων από το 1965 βιβλίων του, ωστόσο υπολόγιζε ότι σε όλες τις χώρες έχουν κυκλοφορήσει από 120-150 εκατομμύρια αντίτυπα. Η σειρά των βιβλίων που έγραψε ονομαζόταν SAS από τα αρχικά της φράσης Son Altesse Sérénissime (Η Αυτού Γαληνοτάτη Υψηλότης, στα γαλλικά), αναφερόμενη στον πρωταγωνιστή της, Πρίγκιπα και μυστικό πράκτορα Μάλκο Λίνγκε, κάνοντας ταυτόχρονα αναφορά στις ειδικές δυνάμεις της Βρετανίας που έχουν τα ίδια αρχικά (Special Air Service) Έγραψε σχεδόν 200 βιβλία της σειράς SAS τα οποία σύμφωνα με τους Ne...

  Ο Εντουάρντο Ντε Φιλίππο (24 Μαΐου 1900 - 31 Οκτωβρίου 1984) ήταν Ιταλός συγγραφέας και ηθοποιός που γεννήθηκε στη Νάπολη της Ιταλίας, νόθο παιδί του μεγαλύτερου ναπολιτάνου πρωταγωνιστή, συγγραφέα και σκηνοθέτη εκείνης της εποχής, του Εντουάρντο Σκαρπέτα και της Λουΐζα Ντε Φιλίππο, ηθοποιού στο θίασο του Σκαρπέτα. Τα πρώτα χρόνια Όταν στα 11 του χρόνια ανακάλυψε ότι ήταν νόθος υπέστη τρομερό σοκ και η νοσηρή περιέργεια των ανθρώπων γύρω του λόγω της ασυνήθιστης, για την εποχή, περίπτωση, τον έκανε να υστερεί σε ψυχική και πνευματική ισορροπία. Μεγάλωσε στο θεατρικό περιβάλλον της Νάπολης και πήρε το βάπτισμα του πυρός στην ηλικία των 4 ετών σε ένα μικρό ρόλο γιαπωνέζου, στην οπερέτα γκέισα που είχε ανεβάσει ο πατέρας του. Μαζί με τα δύο αδέρφια του Τιτίνα και Πεππίνο δούλεψαν στην δεκαετία του ΄20 σε διάφορα θέατρα και σιγά σιγά περνώντας από διάφορες δουλειές ως κομπάρσος, σκηνογράφος και διευθυντής σκηνής, έφτιαξε ένα πολύ καλό όνομα σαν ηθοποιός αργότερα σαν καλός συγγραφέας....

Ιταλός ηθοποιός, γνωστός για τις κωμικές ταινίες δράσης, στις οποίες πρωταγωνίστησε κυρίως την δεκαετία του εβδομήντα, μαζί με τον συμπατριώτη του Τέρενς Χιλ. Το καλλιτεχνικό δίδυμο, μια ιταλική εκδοχή του Χονδρού - Λιγνού, υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλές και στη χώρα μας, προσφέροντας άφθονο γέλιο σε μικρούς και μεγάλους με τις περιπέτειές τους, που στόχευαν στην επιβολή του καλού επί του κακού. Ο Κάρλο Πεντερσόλι (Carlo Pedersoli), όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 1929 στη Νάπολη, από πλούσια οικογένεια. Μόλις τελείωσε το Λύκειο, άρχισε να σπουδάζει χημεία στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης. Διέκοψε, όμως, τις σπουδές, όταν η οικογένειά του μετακόμισε στη Βραζιλία το 1947. Κατά τη διάρκεια της διετούς παραμονής τους στη χώρα της σάμπας, εργάστηκε στο προξενείο της Ιταλίας στο Ρεσίφε. Στα τέλη του 1949 επέστρεψε στη Ρώμη και ασχολήθηκε με την αγωνιστική κολύμβηση, όπου είχε αξιοσημείωτες επιδόσεις από μικρός. Υπήρξε ο πρώτος Ιταλός που κατέβηκε το ένα λεπτό στ...

Ποιητής, που άκμασε κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, ένας από τους «καταραμένους» και «ιδανικούς αυτόχειρες» της λογοτεχνίας μας. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της νεοσυμβολιστικής και νεορομαντικής σχολής. Ο Ναπολέων Λαπαθιώτης γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 1888 στην Αθήνα. Ήταν γιος του Λεωνίδα Λαπαθιώτη (1852-1942), αξιωματικού του ελληνικού στρατού με καταγωγή από την Κύπρο, που έφτασε ως το βαθμό του αντιστρατήγου και έγινε υπουργός Στρατιωτικών μετά από συμμετοχή του στο κίνημα στο Γουδί, και της Βασιλικής Παπαδοπούλου, ανιψιάς του Χαρίλαου Τρικούπη. Σε ηλικία δέκα ετών μετακόμισε με την οικογένειά του στο Ναύπλιο, όπου τέλειωσε το σχολείο, έμαθε αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά, ενώ παρακολούθησε μαθήματα πιάνου και ζωγραφικής. Το 1905 γράφτηκε στη Νομική Σχολή της Αθήνας, από την οποία αποφοίτησε κανονικά, χωρίς ν’ ασκήσει το επάγγελμα του δικηγόρου. Την ίδια χρονιά κι ενώ ήταν μόλις δεκαεφτά χρόνων δημοσίευσε στο περιοδικό «Νουμάς» το ποίημα «Έκσταση»....

Στους βάρβαρους λαούς οι βασιλείς κάνουν ανθρωποθυσίες για τους Θεούς των και τους νεκρούς των. Στους πολιτισμένους οι ιθύνοντες κάνουν ανθρωποθυσίες για τα συμφέροντά τους ... Το να υπάρχουν άνθρωποι - κι όχι μόνο Γερμανοί ή Ιταλοί - που να θαυμάζουν τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι και να τους θεωρούν"μεγάλους άνδρες", δείχνει πόσο χαμηλό είναι, ακόμα, το πνευματικό επίπεδο ενός μέρους σοβαρού της ανθρωπότητος, και πόση αθλιότης διανοητική βασιλεύει στον κόσμο, και τώρα, στον καιρό μας ... 

Ἀναμνήσεις Τὸ κάθε τι ποὺ πέρασε, γιὰ πάντα μ᾿ ἔχει σκλάβο κι ὅσο γυρεύεις Σήμερα, τὸ Χτὲς νὰ μ᾿ ἀφανίσεις, τόσο σὲ ῾κεῖνο θὰ γυρνῶ καὶ τόσο δὲ θὰ παύω νὰ ζῶ στὶς ἀναμνήσεις... Θαρρεῖς καὶ κάτι μόνιμα, μπροστά μ᾿ εἶναι πεσμένο καὶ κρύβοντας καὶ σβήνοντας ὁλότελα τὸ Τώρα, μὲ κάνει νὰ μὴ χαίρουμαι καὶ μήτε νὰ προσμένω καινούργια, τάχα, δῶρα... Σ᾿ ὅτι ποθεῖ καὶ σ᾿ ὅτι ζεῖ, ἡ ψυχή μου μένει ξένη κι οὔτε μπορεῖς, Φωνὴ Ζωῆς, ἀλλιῶς νὰ τὴ δονήσεις, παρὰ θαμπὰ καὶ μακρινά, σὰ μουσικὴ ποὺ βγαίνει μέσ᾿ ἀπ᾿ τὶς ἀναμνήσεις... Τῆς πεθαμένης τῆς χαρᾶς, ἔχει στερέψει ἡ βρύση κι οὔτε γυρεύει θάματα κι οὔτε προσμένει δῶρα κι οὔτε μπορεῖ πιὰ τίποτα νὰ τὴ παρηγορήσει, παρὰ ὅτι ἦταν ὡς τώρα... Νυχτερινό Ένα φεγγάρι πράσινο, μεγάλο, που λάμπει μες τη νύχτα –τίποτ’ άλλο.  Μια φωνή, που γρικιέται μες στο σάλο και που σε λίγο παύει –τίποτ’ άλλο.  Πέρα, μακριά, κάποιο στερνό σινιάλο του καραβιού που φεύγει –τίποτ’ άλλο.  Και μόνον ...