Φάρος του Πνεύματος

Ελληνίδα ηθοποιός· από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες του νεοελληνικού θεάτρου. Ασχολήθηκε επιτυχημένα με όλα τα είδη του θεατρικού (δράμα, κωμωδία, επιθεώρηση), αν και αυτοδίδακτη. Διέπρεψε, όμως, στην τραγωδία, με τη βαθιά φωνή της, το πάθος και τη λιτότητα στην κίνηση. Ήταν ευφυέστατη και ετοιμόλογη και γενικά μία από τις πιο ενδιαφέρουσες προσωπικότητες της σύγχρονης Ελλάδας. Η Μαρίκα Κοτοπούλη γεννήθηκε στην Αθήνα στις 3 Μαΐου 1887, από γονείς ηθοποιούς, τον Δημήτριο Κοτοπούλη (1848-1919) και την Ελένη Κοτοπούλη (1851-1926), το γένος Σιλιβάκου. Είχε τρεις αδερφές, επίσης ηθοποιούς: τις δίδυμες Χρυσούλα Μυράτ ή Χρυσούλα Κοτοπούλη και Φωτεινή Κοτοπούλη - Λούη ή Φωτεινή Λούη και την Πόπη Κοτοπούλη. Το βάπτισμα του πυρός στο θέατρο το πήρε βρέφος σαράντα ημερών στο έργο «Ο Αμαξηλάτης των Άλπεων», που ανέβασε ο θίασος των γονιών της. Σε ηλικία έξι ετών έπαιξε το ρόλο της μικρής μαθήτριας στην πρώτη ελληνική επιθεώρηση «Λιγ’ απ’ όλα» των Μίκιου Λάμπρου και Λάμπου Αστέρη. Μέχρι τα δέ...

Ο όρος «μακιαβελισμός» αναφέρεται στην άσκηση της πολιτικής εξουσίας χωρίς ηθικούς φραγμούς στην επιλογή των μέσων ή των στόχων και έχει φυσικά εμπνευστή τον φλωρεντινό διπλωμάτη και διανοητή. Το διαβόητο μακιαβελικό σύγγραμμα «Ο Ηγεμόνας» (1513) έχει πυροδοτήσει στους αιώνες της κυκλοφορίας του σφοδρές διαμάχες για τον κυνικό ρεαλισμό του, αποτελώντας παράλληλα εγχειρίδιο προς ναυτιλλομένους στα χρόνια που θα έρχονταν. Το όνομα του Μακιαβέλι έχει αποκατασταθεί ωστόσο στα σύγχρονα χρόνια, καθώς ο πολιτικός του λόγος έχει παρερμηνευτεί και διαστρεβλωθεί εκτεταμένα, με την ιστορία της πολιτικής θεωρίας να του αποδίδει σήμερα τον ιδιαίτερα τιμητικό τίτλο του «πατέρα» της σύγχρονης πολιτικής σκέψης. Το αμφιλεγόμενο της προσωπικότητας και του έργου του ωστόσο συνεχίζουν να προκαλούν έριδες, κάνοντάς τον μια από τις πλέον «σκοτεινές» φιγούρες της παγκόσμιας κληρονομιάς... Πρώτα χρόνια Ο Νικολό Μακιαβέλι γεννιέται στις 3 Μαΐου 1469 στη Φλωρεντία, σε μια ταραγμένη εποχή για την Ι...

1469: Γεννιέται ο Νικολό Μακιαβέλι, πολιτικός στοχαστής από την Φλωρεντία, που δίδαξε την άσκηση της πολιτικής εξουσίας χωρίς ηθικούς φραγμούς. 1802: Η Ουάσινγκτον αποκτά καταστατικό χάρτη. 1808: Ο μεγάλος Ισπανός ζωγράφος, Φρανσίσκο Γκόγια, ζωγραφίζει τον περίφημο πίνακά του «Οι Εκτελέσεις της 3ης Μαΐου», όπου απεικονίζει τις βαναυσότητες που διέπραξαν τα στρατεύματα του Ναπολέοντα και αναδεικνύει την ηρωική αντίσταση του λαού. 1810: Ο 22χρονος, Λόρδος Βύρωνας, διασχίζει κολυμπώντας τον Ελλήσποντο σε 1 ώρα και 10 λεπτά. 1837: Εγκαινιάζεται το Οθώνειον Πανεπιστήμιον (νυν Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών), που στεγάζεται προσωρινά στην Πλάκα. Είναι η πρώτη ανώτατη σχολή σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο. 1849: Αρχίζει η εξέγερση του Μαΐου στη Δρέσδη. Πρόκειται για την τελευταία από τις γερμανικές επαναστάσεις του 1848-1849. 1890: Πεθαίνει στις φυλακές Χαλκίδας ο βουλευτής, πρώην αντεισαγγελέας εφετών, Ρόκκος Χοϊδάς, ο οποίος είχε αρνηθεί να υποβάλει...

Τον έχουν αποκαλέσει «Καραγκιόζη του ελληνικού σινεμά» και πιθανότατα έχουν δίκιο, καθώς ο εθνικός μας κωμικός ήταν η απόλυτη ενσάρκωση του λαϊκού κινηματογραφικού ήρωα, κουβαλώντας στις ερμηνείες του όλα όσα απαρτίζουν τη σύγχρονη νεοελληνική ψυχή. Ο αυθεντικότερος εγχώριος κινηματογραφικός ήρωας έβαλε σκοπό της ζωής του να προσφέρει τη χαρά, αν και στην πορεία μίλησε τελικά για όλα, κουβαλώντας πάντα τη σεμνότητα και τη μελαγχολία του ευαίσθητου κλόουν. Ο Βέγγος διέσχισε τη νεοελληνική πραγματικότητα με τη χαρακτηριστική του σφραγίδα, φιλοτεχνώντας μια μοναδική σχέση οικειότητας ανάμεσα στον ίδιο και τον θεατή: ήταν ο δικός μας άνθρωπος, το σπαρταριστό alter ego μας, που μέσα από το πηγαίο του ταλέντο δημιούργησε ένα συνονθύλευμα ανεπανάληπτων στιγμών και αξέχαστων αναμνήσεων, εκφράζοντας συλλογικούς πόνους, φόβους αλλά και καταστάσεις εξόχως ελληνικές. Ο Βέγγος δεν ήταν όμως άλλος ένας κωμικός που εξαντλήθηκε στη φάρσα και το εύκολο γέλιο (αν και όταν το έκανε, το έκανε υπ...

Τα λόγια των σπουδαίων ανθρώπων είναι πάντα επίκαιρα. Τα λόγια αυτού του «καλού μας ανθρώπου», που τίμησε το επάγγελμα καθώς πραγματικά ποιούσε ήθος, σχετικά με την ουσία της ευτυχίας κυριολεκτικά αποτελούν ένα «χαστούκι» στα «θέλω» του σύγχρονου κόσμου. Με απλές κουβέντες ο Θανάσης Βέγγος είχε δώσει τον δικό του, ξεχωριστό ορισμό της ευτυχίας: «Έπρεπε να γεράσω, αγόρι μου, για να μάθω τι είναι ευτυχία. Τελικά ευτυχία είναι ένα ζευγάρι χέρια, δύο χέρια… Αυτά που θα σε αγκαλιάσουν, θα σε κρατήσουν, θα σε κοιμήσουν, θα σε περιποιηθούν, θα σου μαγειρέψουν, θα σε χαϊδέψουν και στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια. Τα πολλά χέρια απλά σε κατσιάζουν... Χάσιμο χρόνου. Θα το δεις κι εσύ όσο μεγαλώνεις...» Πηγή:  newsbeast.gr

Ελπίζω ότι δεν θα θεωρηθεί αλαζονικό για έναν άνθρωπο ταπεινής και χαμηλής κοινωνικής  θέσης το ότι τολμά να συζητά και να ορίζει κανόνες για το πως πρέπει να κυβερνά ο ηγεμόνας. Γιατί, όπως ακριβώς εκείνοι που σχεδιάζουν τον χάρτη μιας χώρας κατεβαίνουν στην πεδιάδα για να μελετήσουν τη φύση των βουνών και των ορεινών περιοχών, και αντίστοιχα για να μελετήσουν τις χαμηλές περιοχές ανεβαίνουν ψηλά στα βουνά, παρόμοια, για να καταλάβει κανείς απόλυτα τη φύση κοινών ανθρώπων, πρέπει να είναι ηγεμόνας και για να αντιληφθεί κανείς τελείως τη φύση των ηγεμόνων, πρέπει να είναι συνηθισμένος πολίτης. Παρακαλώ λοιπόν, τη Μεγαλειότητά σας να δεχτεί αυτό το μικρό δώρο με το πνεύμα με το οποίο το στέλνω, και αν το διαβάσετε και το εξετάσετε προσεκτικά, θα ανακαλύψετε σ’ αυτό τη φλογερή επιθυμία μου να φτάσετε στην υπέρλαμπρη δόξα που η τύχη και οι άλλες ιδιότητές σας υπόσχονται. Και αν, από την υψηλή σας κορυφή η Μεγαλειότητά σας καταδεχτεί να ρίξει κάποτε μία ματιά εδώ κάτω, θα συ...