Τι σημαίνουν στα Ελληνικά τα ονόματα χωρών και περιοχών του κόσμου
Έχετε αναρωτηθεί ποτέ σας πώς οι χώρες του κόσμου κατέληξαν να έχουν τις ονομασίες τους; Σύμφωνα με έρευνα, ψάχνοντας στο λεξικό της Οξφόρδης τα περισσότερα ονόματα ανήκουν στις εξής τέσσερις κατηγορίες:
o η θέση, ο προσανατολισμός της χώρας
o μία φυλή ή μια εθνότητα
o ένα χαρακτηριστικό της χώρας
o μία σημαντική προσωπικότητα του τόπου
Σημειώνεται πως ελάχιστα είναι τα κράτη τα οποία έχουν πάρει την ονομασία τους λόγω μίας από τις αρχές που τα διέπουν.
Ας δούμε τον κατάλογο
Αργεντινή: Ασημένια Χώρα.
Αϊτή: Το βουνό.
Αλβανία: Οι ντόπιοι αποκαλούν την χώρα τους Shqipëri, αλλά η διεθνής ονομασία της Αλβανίας προέκυψε από την ελληνική χρήση της λέξης «Αρβανιτιά» - η οποία κατά τον μεσαίωνα καταγράφηκε στα λατινικά ως Albanitia και τελικά Albania.
Αλγερία: Πήρε την ονομασία της από την πρωτεύουσά της, το Αλγέρι (που στα γαλλικά σημαίνει νησιά)
Αυστραλία: Από τη λατινική λέξη australis που σημαίνει νότια
Αυστρία: Ο όρος Αυστρία (στα λατινικά Austria) πρωτοχρησιμοποιήθηκε τον 12ο αιώνα στη λατινική γλώσσα. Ωστόσο, η ονομασία προέρχεται από την γερμανική γραφή της λέξης, Österreich, που στην κυριολεξία σημαίνει το «ανατολικό βασίλειο» ή «ανατολική αυτοκρατορία».
Βέλγιο: Πριν καταφθάσουν οι Ρωμαίοι, το 100 π.Χ. στα εδάφη του σημερινού Βελγίου, εκείνα κατοικούνταν από τους Βέλγους (Belgae), μια φυλή προσμίξεων Κελτών και Γερμανών. Έτσι, οι Ρωμαίοι, κατακτώντας την περιοχή και καθιστώντας την ρωμαϊκή επαρχία, την ονόμασαν «Gallia Belgica». Στην αρχαϊκή κέλτικη γλώσσα, «belg» σήμαινε «φουσκώνω» - πιθανότατα από θυμό και οργή στην μάχη, χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης αρχαίας φυλής.
Βιετνάμ: Σημαίνει λαός του Νότου
Βολιβία: Πήρε το όνομά της από τον Σιμόν Μπολίβαρ
Βουλγαρία: Χώρα των Βαρβάρων.
Γαλλία: Πήρε το όνομά της από τους Φράγκους. Το όνομα «France» που χρησιμοποιούν οι Γάλλοι για την χώρα τους σήμερα προέρχεται από την λέξη «Francia» (χώρα των Φράγκων). Οι Φράγκοι οφείλουν το όνομά τους στην πρωτο-γερμανική λέξη frankon που σημαίνει «ακόντιο» - η ρίψη ακοντίου ονομαζόταν τότε francisca. Κατά μία άλλη άποψη, στα αρχαία γερμανικά η λέξη “Frank” σήμαινε «ελεύθερος» σε αντίθεση με τους σκλάβους. Όσο για την δική μας ονομασία για την χώρα, «Γαλλία», συνδέεται με την παλαιότερη ονομασία της περιοχής, «Gaul» (στα λατινικά “Gallia”), που φέρεται να προέρχεται από το γερμανικό «walha» (αυτός που δεν μιλάει γερμανικά).
Γερμανία: Γερμανικά ονόμασε ο Ιούλιος Καίσαρας όλα τα εδάφη που κατοικούνταν ανατολικά του Ρήνου, μία ονομασία που φέρεται να έχει γαλατικές ρίζες. Το μόνο γνωστό είναι πως ο Καίσαρας «άκουσε από τους συμμάχους του ότι ο όρος “germane cisrhenani” χρησιμοποιούταν για τις φυλές του Άνω Ρήνου. Η γερμανική ονομασία της χώρας, Deutschland προέρχεται από τα αρχαϊκά γερμανικά και τη λέξη «deutsch» που σημαίνει «λαϊκός», όρος που χρησίμευε στον διαχωρισμό της γλώσσας του συγκεκριμένου λαού από εκείνη των λατινικών και των ρωμαίων αποίκων στην κεντρική Ευρώπη.
Γουατεμάλα: πλούσια σε ξυλεία.
Γουινέα: Χώρα των μαύρων.
Γροιλανδία: πράσινη χώρα.
Ηνωμένο Βασίλειο: Το 1707, τα βασίλεια της Αγγλίας και της Σκωτίας ενώνονται και ονομάζονται «Ηνεωμένο εις ένα Βασίλειον υπό το όνομα Μεγάλη Βρετανία». Αργότερα, στην ένωση προσχωρεί και η Ιρλανδία (που αργότερα, πλην της Βόρειας Ιρλανδίας, ανεξαρτητοποιήθηκε εκ νέου). Όσο για τον όρο «Βρετανία», οφείλεται σύμφωνα με τον γλωσσολόγο Karl Schmidt στους έλληνες που ταξίδεψαν ως εκεί και ανέφεραν την περιοχή ως «Πρεττανία». Στα λατινικά το «π» μετατράπηκε σε «b» και προέκυψε ο όρος «Britannia».
ΗΠΑ: Από τον Ιταλό Αμέρικο Βεσπούτσι
Ισλανδία: Χώρα των πάγων.
Ισπανία: Υπάρχουν δύο εκδοχές για την «βάφτιση» της ιβηρικής χώρας. Η πρώτη συνδέεται με την Ελλάδα και αναφέρεται στην ποιητική χρήση του όρου «Εσπερία». Οι Έλληνες θεωρούσαν πως η περιοχή της Ιταλίας ήταν «η δυτική χώρα, εκεί όπου δύει ο ήλιος», ενώ η περιοχή της Ισπανίας, που βρισκόταν ακόμη πιο δυτικά ήταν, κατά την λατινική γραφή, η «Hesperia ultima». Η δεύτερη εκδοχή σχετίζεται με την λέξη «i-Shpania» των Καρχηδονίων, που σημαίνει «νησί των κουνελιών» ή και «άκρη», καθώς η Ισπανία βρίσκεται στο άκρο της Μεσογείου.
Ιταλία: Οι γείτονές μας ουσιαστικά ονομάζονται… γελαδάρηδες. Σύμφωνα με την επικρατέστερη γλωσσολογική προσέγγιση, το όνομα «Ιταλία» προέρχεται από την λέξη «Víteliú», που σημαίνει «χώρα των μοσχαριών» (από το λατινικό vitulus που σημαίνει μοσχάρι). Άλλωστε ο ταύρος αποτέλεσε σύμβολο των νότιων φυλών της χώρας. Μία διαφορετική αναφορά υπάρχει από ελληνικές πηγές, και συγκεκριμένα τον Διονύσιο από την Αλικαρνασσό, τον Αριστοτέλη και τον Θουκυδίδη, οι οποίοι αναφέρουν κάποιον «Ιταλό» τον οποίο ο μύθος θέλει να δίνει το όνομά του στην χώρα. Τέλος λέγεται πως προέρχεται από το μέρος Βίταλο στα νότια της χώρας
Κόστα Ρίκα: Σημαίνει πλούσια ακτή
Μακάο: Όμορφος τόπος.
Μάλτα: λιμάνι ή καταφύγιο ή και μέλισσα. Η νησιωτική χώρα της Μεσογείου πήρε το όνομά της από την ελληνική λέξη «μέλι», καθώς παρήγαγε αξιοσημείωτη ποσότητα μελιού – μάλιστα φιλοξενεί και ένα μοναδικό είδος μέλισσας. Οι αρχαίοι Έλληνες αποκαλούσαν το νησί «Μελίτη», στα λατινικά η ονομασία μετατράπηκε σε «Melita» και τελικά «Μάλτα». Μια άλλη θεωρία μιλά για παράγωγο της φοινικικής λέξης «Maleth» που σημαίνει «καταφύγιο» και ίσως αναφέρεται στους πολλούς κόλπους της περιοχής.
Μεξικό λέγεται πως, όταν κατοικούσαν εκεί οι Αζτέκοι, πήρε το όνομά του με έμπνευση από το φεγγάρι.
Μπουργκίνα Φάσο: Χώρα των Εντίμων.
Το Μπουτάν αποκαλείται “Druk Yul” από τους ντόπιους, που σημαίνει «η γη του δράκου των κεραυνών».
Νεπάλ : κάποιοι ισχυρίζονται πως σημαίνει η γη του μαλλιού, ενώ κάποιοι άλλοι το ξεκίνημα μίας νέας εποχής.
Νορβηγία: Από τη λέξη Norge η οποία σημαίνει βόρεια οδός. Προφανές ή όχι, το όνομα της σκανδιναβικής χώρας σημαίνει… «ο δρόμος προς τον Βορρά» και μπορούμε να πούμε ότι είναι… ειλικρινές όσο και κυριολεκτικό. Η ετυμολογία προέρχεται από την φράση “nor veg” στην αρχαϊκή γλώσσα Norse – όταν ακόμη χρησιμοποιούταν, η χώρα λεγόταν Nóregr. Οι Αγγλοσάξονες το μετέτρεψαν σε Norb weg και στα λατινικά μεταφράστηκε ως Northvegia.
Ολλανδία: Η ελληνική ονομασία επιμένει στην παλιά ονομασία της χώρας: Το «Ολλανδία» (Holland) χρησιμοποιούταν ευρέως αρκετούς αιώνες παλαιότερα και προήλθε από το Holtland, που σημαίνει «ξύλινη χώρα» (προφανώς χάρη στην ξυλεία της περιοχής). Ο σημερινός όρος «Netherland» που χρησιμοποιείται διεθνώς προκύπτει από το γερμανικό Nederland, ήτοι… «Κάτω Χώρα», εξαιτίας του ότι μεγάλο ποσοστό του εδάφους της περιοχής βρίσκεται κάτω από το επίπεδο της θάλασσας.
Ουγγαρία: Πρώτοι οι βυζαντινοί ανέφεραν τον λαό που κατοικούσε σε εκείνη την περιοχή ως «Ούγγρους». Το συγκεκριμένο όνομα , σύμφωνα με την επικρατέστερη εξήγηση, συνδέεται με την βουλγαρική λέξη «ągrinŭ», που με τη σειρά της προήλθε από την βουλαροτουρκική φράση «On-Ogur», δηλαδή «δέκα (φυλές των) Ogurs, των φύλων που κυβερνούσαν την ανατολική Ουγγαρία μετά τους Αβάρους. Στην διεθνή ονομασία, Hungary, προστέθηκε το «H», ως αναφορά στους Huns (Ούννοι), που είχαν κατοικήσει την περιοχή πριν τους Αβάρους.
Ονδούρα: Χώρα των Φυτών.
Ουρουγουάη: Ποτάμι των ζωγραφιστών πουλιών.
Παραγουάη: Ποτάμι των παπαγάλων.
Πορτογαλία: Η χώρα της Ιβηρικής πήρε το όνομά της από την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της, το Πόρτο, του οποίου το λατινικό όνομα ήταν Portus Cale. Προφανώς το “Portus” αναφέρεται στον λιμενικό χαρακτήρα της πόλης, ενώ το “Cale” εικάζεται πως προέρχεται από το όνομα αρχαίας πόλης της περιοχής που ονομάστηκε έτσι από την ελληνική λέξη «Κάλλις», χάρη στην ομορφιά της κοιλάδας. Υπάρχει επίσης η εκδοχή που συσχετίζει το “Cale” με την λατινική λέξη η οποία σημαίνει «ζεστός» - με άλλα λόγια, το Πόρτο είναι το «ζεστό λιμάνι».
Ρουμανία: Κι όμως, η ονομασία ενός ολόκληρου κράτους οφείλεται στην πρωτεύουσα… ενός άλλου κράτους. Η ονομασία «Ρουμανία» προέρχεται από την λατινική λέξη «romanus» η οποία σήμαινε «πολίτης της Ρώμης». Η πρώτη χρήση της λέξης εντοπίζεται στον 16ο αιώνα, από ιταλούς ουμανιστές που ταξίδεψαν στην Τρανσυλβανία, τη Μολδαβία και τη Βλαχία και επεσήμαναν πως οι κάτοικοι της περιοχής οφείλουν το όνομά τους στο γεγονός πως αποτέλεσαν ρωμαϊκή αποικία.
Τσεχία: Σύμφωνα με τον θρύλο, την φυλή που κατοίκησε στα εδάφη της τότε Βοημίας, την έφερε ως εκεί ο ηγέτης της ονόματι Čech, στον οποίο και οφείλεται το σημερινό όνομα του κράτους. Η ρίζα του ονόματός του είναι πρωτο-σλαβική και σημαίνει «ένας από τους ανθρώπους», «από τον λαό».
Αλκατράζ σημαίνει το «Νησί των Πελεκάνων».
Μπανγκόκ: Το κανονικό όνομά της είναι «Krung Theb», συντομογραφία της επίσημης ονομασία της, που έχει 168 γράμματα και σημαίνει «Χωριό που βρίσκεται δίπλα σε ρυάκι».
Σαχάρα σημαίνει Έρημος.
Σεούλ στα κορεάτικα σημαίνει πρωτεύουσα.
Τελ Αβίβ σημαίνει Λόφος της Άνοιξης.
Τζαμάικα σημαίνει Νησί των πηγών.
Το Γιουκατάν σημαίνει «Δεν καταλαβαίνω» – ήταν η απάντηση των ντόπιων στους ξένους που ρωτούσαν: «Πως ονομάζεται η χώρα σας».
Το Χονγκ Κόνγκ σημαίνει Ευωδιαστός Πορθμός.
Φερόε Νήσοι σημαίνει Νήσοι των προβάτων.
Η λέξη Έλληνες, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία προέρχεται από τον Έλλην, ο οποίος ήταν γιος του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, απέκτησε τρεις γιους, τον Αίολο, τον Δώρο και τον Ξάνθο
Η ετυμολογία της λέξεως Έλλην προκαλεί μέχρι σήμερα συζητήσεις. Η επικρατέστερη άποψη είναι ότι προέρχεται από τους Σελλούς (φωτίζω), το ελληνικό φύλο της Ηπείρου που ήταν οι ιερείς της Δωδώνης και μέρος των οποίων μετανάστευσε στη Φθία. Άλλες απόψεις σχετίζουν το όνομα Έλλην με το θέμα ελλ- που σημαίνει ορεινός ή με τη λέξη ἔλλοψ που σημαίνει άφωνος, άφθογγος.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου