Η ιστορία της μπαγκέτας

Η μπαγκέτα είναι ένα από τα σύμβολα του γαλλικού γαστρονομικού πολιτισμού. Η στενόμακρη φραντζόλα, παρότι έχει ιστορία διακοσίων και πλέον ετών, αναγνωρίστηκε επισήμως από το γαλλικό κράτος μόλις στις 13 Σεπτεμβρίου 1993, με διάταγμα που υπέγραψε ο δεξιός πρωθυπουργός Εντουάρ Μπαλαντίρ, επί προεδρίας του σοσιαλιστή Φρανσουά Μιτεράν.

Μία τυπική γαλλική μπαγκέτα έχει ύψος 65 εκατοστά και διάμετρο 5 έως 6 εκατοστά. Υπάρχουν όμως και μπαγκέτες που φτάνουν το ένα μέτρο. Τα συστατικά της ζύμης καθορίζονται με νόμο και περιέχουν αλεύρι, μαγιά, νερό, και αλάτι.

Η ονομασία «μπαγκέτα» (baguette στα γαλλικά σημαίνει ραβδί) καθιερώθηκε τη δεκαετία του '20, περίοδο που εξαπλώθηκε η χρήση του αρτοσκευάσματος αυτού. Η επικράτησή της οφείλεται σ' ένα νόμο που απαγόρευσε στο προσωπικό των αρτοποιείων να εργάζεται πριν από τις 4 το πρωί, σε συνδυασμό με ευκολία παρασκευής της σε σχέση με το καρβέλι που κυριαρχούσε τότε.

Για το πότε εμφανίστηκε η μπαγκέτα δεν υπάρχει ομοφωνία. Μία θεωρία λέει ότι προέρχεται από το ψωμί του τύπου Βιέννης, που έφερε στη Γαλλία ο αυστριακός αξιωματικός Άουγκουστ Τσανγκ το 1839, μαζί με το κρουασάν.

Μία άλλη θεωρία ισχυρίζεται ότι την μπαγκέτα παρασκεύασαν οι αρτοποιοί του Μεγάλου Ναπολέοντα, κατά τη διάρκεια των Ναπολεοντείων Πολέμων (1803-1815), προκειμένου να μεταφέρεται ευκολότερα από τους στρατιώτες, σε σχέση με το καρβέλι, που ήταν τότε σε χρήση.

Μία τρίτη εκδοχή υποστηρίζει ότι κατά τη διάρκεια της κατασκευής του μετρό του Παρισιού στα τέλη του 19ου αιώνα, ο αρχιμηχανικός Φιλζάνς Μπιενβενί έβλεπε καθημερινά τους εργάτες, κατά τη διάρκεια του κολατσιού, να κόβουν το ψωμί χρησιμοποιώντας διαφόρων τύπων μαχαίρια. Σκέφτηκε τους κινδύνους που εγκυμονούσαν από τους οπλισμένους εργάτες και ζήτησε από ένα φούρναρη να του φτιάξει ένα ψωμί που να τεμαχίζεται με τα χέρια.

Την παράδοση αυτή συνεχίζουν και σήμερα οι λάτρεις της μπαγκέτας, που θεωρούν ιεροσυλία να κόβουν το αγαπημένο τους ψωμί με μαχαίρι.

Υπάρχουν πράγματα που σίγουρα δεν γνωρίζετε για την μπαγκέτα.

Η μπαγκέτα συνήθως έχει πλάτος περίπου 5 έως 6 εκατοστά, ύψος περίπου 3 έως 4 cm και μήκος περίπου 65 εκατοστών. Παγκοσμίως, η μπαγκέτα είναι ένα από τα τυπικά σύμβολα της Γαλλίας. Μαζί με το κρασί, το μπερέ και το τυρί, έγινε ένα σύμβολο ακόμα αν και πλέον αυτό το είδος αρτοσκευάσματος έχει διαδοθεί σε πολλές χώρες.

Τραγανότητα: Η “άψογη” μπαγκέτα πρέπει να είναι τραγανή και καλοψημένη εξωτερικά. Γι΄ αυτό και είναι πολύ δύσκολο να διατηρηθεί την επόμενη μέρα.

Πώς κρατάμε την μπαγκέτα: Η παράδοση θέλει τους Γάλλους να κρατούν τις μπαγκέτες κάτω από την μασχάλη τους και μάλιστα χωρίς να τις έχουν πρώτα συσκευάσει. Η νέα γενιά όπως είναι λογικό κάτι τέτοιο το αρνείται κατηγορηματικά, ωστόσο αν τύχει και δείτε την συγκεκριμένη εικόνα μην ξαφνιαστείτε.

Κόψιμο μπαγκέτα σε σχήμα διαμαντιού: Το χαρακτηριστικό κόψιμο της μπαγκέτας, σε λεπτές πλαγιαστές φέτες είναι γνωστό και ως “diamond cut” και αποτελεί τον πιο κλασικό τρόπο για να την απολαύσουμε.

Μπαγκέτες για πρωινό: Οι Γάλλοι εντάσσουν τον συγκεκριμένο τύπο ψωμιού πάντα στο πρωινό τους. Την ανοίγουν στην μέση, προσθέτουν βούτυρο και μαρμελάδα, την συνδυάζουν με κρουασάν, με χυμούς, με καφέ, με τσάι κλπ…

Jambon-beurre: Αυτή η κλασική συνταγή είναι κάτι σαν… το burger των Γάλλων. Πρόκειται για μια μπαγκέτα γεμισμένη με ζαμπόν και βούτυρο, ενώ ενδιαφέρον έχει και η θεωρία πως η τιμή του ορίζει περίπου το που κινείται η οικονομία όλης της χώρας.

Το σωστό μέγεθος της μπαγκέτας: Μια “σωστή” μπαγκέτα έχει μήκος 55-65 εκατοστά και ζυγίζει περίπου 250-300 γραμμάρια. Περιέχει 18 γραμμάτια αλάτι και φτιάχνεται με 1 κιλό αλεύρι. Αν θυμάστε αυτά τα νούμερα, και κυρίως όταν τα συναντήσετε σε κάποια boulangerie, τότε θα ξέρετε πως η μπαγκέτα σας είναι “αυθεντική”.

Το σωστό ψήσιμο της μπαγκέτας: Τραγανή απ’ έξω, αφράτη από μέσα. Αυτή η χημική διαδικασία που ονομάζεται “maillard effect” αποτελεί το Α και το Ω για μια “σωστή” μπαγκέτα.

Μπαγκέτες λιγότερο ψημένες: Μια έρευνα έδειξε πως περισσότερες από 230 boulangerie στο Παρίσι ψήνουν πλέον λιγότερο από τον καθιερωμένο χρόνο τις μπαγκέτες τους. Ο λόγος είναι για να διατηρούνται τελικά και την επόμενη ημέρα.

Το όνομα μπαγκέτα: Οι μπαγκέτες των μαέστρων αλλά και τα ραβδιά των μάγων ήταν αυτά που έδωσαν το όνομά τους στο αγαπημένο γαλλικό ψωμί.

Η ιδανική συνταγή για την μπαγκέτα: Την εμπνεύστηκε ο Louis XIV και δεν αποτελείται από τίποτα παραπάνω παρά από νερό, αλεύρι, μαγιά και αλάτι.

Πηγή: sansimera.gr, newsit.gr