Φάρος του Πνεύματος

Ελληνίδα ποιήτρια και μεταφράστρια. Αγαπήθηκε όσο λίγες γυναίκες στην εποχή της, τόσο για την ομορφιά της, όσο και για το πνεύμα και τα ερωτικά της ποιήματα. Η Θεώνη Δρακοπούλου, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε το 1881 στο Μπεμπέκι, προάστιο της Κωνσταντινούπολης. Ο πατέρας της ήταν διπλωμάτης και έξι χρόνια μετά τη γέννηση της κόρης του διορίστηκε γενικός πρόξενος της Ελλάδας στην τουρκοκρατούμενη τότε Κρήτη, όπου μετακόμισε μαζί με την οικογένειά του. Μετά από παραμονή δυο χρόνων στο νησί, η οικογένεια Δρακόπουλου εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αθήνα, όπου η Θεώνη φοίτησε στη Σχολή Χιλ της Πλάκας. Από μαθητική ηλικία είχε κλίση προς την ποίηση και το θέατρο. Σε ηλικία 16 ετών προκάλεσε θόρυβο γύρω από το όνομά της, όταν απήγγειλε στον «Παρνασσό» το ποίημα του Κωστή Παλαμά «Ξύπνα, ξύπνα», - ένα σπαραξικάρδιο θρηνολόγημα για το παιδί του. Στη συνέχεια πήρε μέρος σε ερασιτεχνικές παραστάσεις αρχαίου δράματος και συνεργάστηκε με τη «Νέα Σκηνή» του Κωνσταντίνου Χρηστομάν...

910: Οι συμμαχικές δυνάμεις της Μερκίας και του Ουέσεξ, με επικεφαλής το βασιλιά Εδουάρδο τον πρεσβύτερο και τον Έθελρεντ, λόρδο της Μερκίας, νικούν στη μάχη του Τέτενχολ τον τελευταίο μεγάλο στρατό της Δανίας που εισέβαλε στο Βασίλειο της Αγγλίας. 1305: Ο Γουίλιαμ Γουάλας, ο οποίος ηγήθηκε της σκωτσέζικης αντίστασης εναντίον της Αγγλίας, συλλαμβάνεται από τους Άγγλους κοντά στη Γλασκόβη και μεταφέρεται στο Λονδίνο, όπου θα προσαχθεί σε δίκη και θα εκτελεστεί. 1463: Στρατιωτική δύναμη Χριστιανών καταλαμβάνει το κατεχόμενο από τους Τούρκους Ναύπλιο. 1583: Η Αγγλία ανακηρύσσει τη Νέα Γη δική της κτήση και ιδρύει επισήμως την πόλη του Αγίου Ιωάννη. 1824: Ο Ελληνικός Στόλος κατατροπώνει τον Οθωμανικό στα στενά της Μυκάλης, ανάμεσα στη Σάμο και τη Μικρά Ασία. Τα ολιγάριθμα ελληνικά πλοία, υπό τους Γεώργιο Σαχτούρη και Ανδρέα Μιαούλη καταφέρνουν να εξαναγκάσουν σε οπισθοχώρηση τα 300 και πλέον, εχθρικά πλοία. 1884: Τίθεται ο ακρογωνιαίος λίθος του αγάλματος της Ελευθερίας. 19...

Όταν μένουμε μόνοι για πολύ καιρό, γεμίζουμε τον κενό χώρο με φαντάσματα. Ένα νόμιμο φιλί αξίζει πολύ λιγότερο από ένα κλεμμένο φιλί. Η κατάκτηση γυναικών είναι η πιο συναρπαστική περιπέτεια ενός άντρα. Τα λόγια της αγάπης, που είναι τα ίδια πάντα, παίρνουν τη γεύση των χειλιών που τα προφέρουν. Οι μεγάλοι καλλιτέχνες είναι αυτοί που επιβάλλουν στην ανθρωπότητα τις αυταπάτες τους. Από όλα τα πάθη, το πιο αξιοσέβαστο μου φαίνεται ότι είναι η λαιμαργία. Κάθε κυβέρνηση έχει καθήκον να αποφύγει έναν πόλεμο όπως κάθε καπετάνιος έχει καθήκον να αποφύγει ένα ναυάγιο. Με τις γυναίκες.. πρέπει να συγχωρούμε τα πάντα... ή να τα αγνοούμε. Όλες οι ιδέες, όλα τα γνωμικά, όλες οι συζητήσεις, όλα τα πιστεύω είναι συνθηματολογία. Δεν πίστευε ούτε στο θεό ούτε στο διάβολο. Έτσι αμφισβητώντας τη μέλλουσα ζωή, είχε κακομεταχειριστεί με κάθε τρόπο την παρούσα ζωή. Οι γυναίκες μοιάζουν με τα κύματα. Ενώ φαίνονται όλες ίδιες, καμιά δεν μοιάζει με την άλλη. Πηγή: sansimera,...

Ο Γκυ ντε Μωπασσάν (Henry René Albert Guy de Maupassant, 5 Αυγούστου 1850 – 6 Ιουλίου 1893) ήταν Γάλλος συγγραφέας της νατουραλιστικής σχολής. Θεωρείται ο μεγαλύτερος διηγηματογράφος της Γαλλίας. Γεννήθηκε στο Château de Miromesnil, κοντά στη Διέππη. Τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια σημαδεύτηκαν από τον χωρισμό των γονέων του. Έμεινε ως τα δεκατρία του με τη μητέρα του, στην οποία ήταν αφοσιωμένος, και έτρεφε εχθρικά αισθήματα προς τον πατέρα του (που προβάλλονται σε πολλά από τα έργα του) παρά την κάθε είδους βοήθεια που έπαιρνε από αυτόν. Αποφοίτησε από το λύκειο της Χάβρης, αφού πρώτα φρόντισε να αποβληθεί από ένα ημιθρησκευτικό εκπαιδευτήριο, και το 1869 άρχισε να σπουδάζει νομικά στο Παρίσι. Πολέμησε ως εθελοντής στον Γαλλο-πρωσικό πόλεμο του 1870 στην πρώτη γραμμή αλλά ο πατέρας του πέτυχε τη μετάθεσή του σε λιγότερο επικίνδυνη μονάδα. Μετά την αποφοίτησή του από τη νομική σχολή, με τη βοήθεια πάντα του πατέρα του, ο Μωπασσάν διορίστηκε δημόσιος υπάλληλος. Η μητέρα του...

Έρωτας τάχα να ‘ν’ αυτό που έτσι με κάνει να ποθώ τη συντροφιά σου, που σαν βραδιάζει, τριγυρνώ τα φωτισμένα για να δω παράθυρά σου; Έρωτας να ‘ναι η σιωπή που όταν σε βλέπω, μου το κλείνεις σφιχτά το στόμα, που κι όταν μείνω μοναχή, στέκω βουβή κι εκστατική ώρες ακόμα; Έρωτας να ‘ναι ή συμφορά, με κάποιου αγγέλου τα φτερά που έχει φορέσει, κι έρχετ’ ακόμη μια φορά με τέτοια δώρα τρυφερά να με πλανέσει; Μα ό,τι και να ‘ναι, το ποθώ, και καλώς να ‘ρθει το κακό που είν’ από σένα· θα γίνει υπέρτατο αγαθό, στα πόδια σου αν θα σωριαστώ τ’ αγαπημένα. Πηγή: popaganda.gr

«Το χόμπι μου είναι η ίδια η ζωή αυτή τη στιγμή. Γιατί όπως έχει γίνει, τόσο απρόβλεπτη και δύσκολη, είναι κατόρθωμα να την περνάς όσο πιο αλώβητος γίνεται» Η Νατάσα Μανίσαλη γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1961 και σπούδασε στο Εθνικό Θέατρο  - ποιός δεν την θυμάται να σαρώνει τη σκηνή με τα ισχυρά Παιδιά του Εθνικού στην ταράτσα του Λαμπέτη με την πληθωρική παρουσία της, το μεγάλο της χαμόγελο όπου έπαιζε τη Μελίνα σε ένα νούμερο. Πρωταγωνίστησε σε πολλές θεατρικές παραστάσεις με πιο γνωστή την επιθεώρηση «Βίρα τις Άγκυρες» του Μιχάλη Ρέππα. Στην τηλεόραση έγινε εξαιρετικά δημοφιλής και γνώρισε μεγάλη επιτυχία με τη συμμετοχή της στη σειρά «Εμείς και Εμείς» στον ρόλο της Νατάσας Σαριτζόγλου. Συγκλονιστική υπήρξε η ερμηνεία της στο έργο των Ρέππα - Παπαθανασίου "Ποια Ελένη". Τα τελευταία χρόνια η ηθοποιός πάλευε ενάντια στον καρκίνο και μάλιστα έχασε αρκετά αγαπητά της πρόσωπα εξαιτίας του. Μιλώντας το 2011 στο People είχε πει για τον θάνατο του πατέρα της που έπασχε α...

Ω! τα μάτια, τα μάτια σου που όλο χρώματ’ αλλάζουν, με γητεύουν τα μάτια σου και βαθιά με σπαράζουν. Μες στα χέρια – τα χέρια σου – τα γερά, τ’ ατσαλένια, τρεμουλιάζουν τα χέρια μου σαν πουλιά λαβωμένα! Και το σώμα, το σώμα σου, νευρικό κι ανδρειωμένο, πώς το λιώνει το σώμα μου το βαριά κουρασμένο.

Τα βήματα, τα βήματά σου τα γνώριμα τ’ αγαπημένα που είναι χαμένα. Έχω ποθήσει τη μιλιά σου, τα μάτια σου, τα δυο σου χέρια. Κι έχω διψάσει τα φιλιά σου και πια με σφάζουνε μαχαίρια. Σαν θυμηθώ τα βήματά σου, καίγονται ξαφνικά τ’ αστέρια. Βρίσκομαι μες την αγκαλιά σου. Τα βήματα, τα βήματά σου. Τα βήματα, τα βήματά σου, μες τα όνειρά μου τρομαγμένα, φτάνουν σε μένα. Έχω ξεχάσει τη μιλιά σου, τα μάτια σου, τα δυο σου χέρια. Κι έχω διψάσει τα φιλιά σου και πια με σφάζουνε μαχαίρια. Σαν θυμηθώ τα βήματά σου, καίγονται ξαφνικά τ’ αστέρια. Βρίσκομαι μες την αγκαλιά σου. Τα βήματα, τα βήματά σου.

Χρονογράφημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, δημοσιευμένο στην εφημερίδα  Νέον Άστυ  στις 5 Αυγούστου 1906. Ένα σπαρταριστό στιγμιότυπο της «νεοελληνικής παθολογίας» από την πέννα του μεγάλου συγγραφέα. ― Παρακαλώ, κύριε αστυφύλακα· εδώ απάνω, στο φράχτη, κοντὰ στον δρόμο, έχουν ρίψει ένα ψοφίμι, ένα μεγάλο σκυλί… Με τέτοια ζέστη, Ιούλιον μήνα… Θα μας κολλήσῃ πανούκλα όλους εδώ… Ίσα-ίσα στο ψήλωμα, εδώ, που είν᾿ ἐξοχικὸ μέρος… όπου έρχονται οι άνθρωποι να πάρουν λίγον αέρα καθαρόν!...     Ο ομιλών ―ο κύριος Α.― ήτο παχύμισθος υπάλληλος της Κυβερνήσεως. Το δημόσιον του έδιδε, δια τας εκδουλεύσεις του, υπὲρ τας τριακοσίας δραχμὰς τον μῆνα. Αλλὰ τας δραχμὰς αυτὰς τας εθεώρει ως ιερὰς και δεν απεφάσιζε ν᾿ αποκόψῃ λεπτὰ δι᾿ ένα πτωχὸν λούστρον, όπως σκάψῃ λάκκον και θάψῃ το ψοφίμι. Τοιαύτη θυσία θα του εφαίνετο ίσως μάλλον ιεροσυλία. Η δε οικία του έκειτο πλησιέστατα εκεί, και ήτο ο πρώτος ενδιαφερόμενος.    Όθεν απηυθύνθη εις τον υπ᾿ αρι...

Σ’ αγαπώ· δεν μπορώ Τίποτ’ άλλο να πω πιο βαθύ, πιο απλό πιο μεγάλο! Μπρος στα πόδια σου εδώ Με λαχτάρα σκορπώ τον πολύφυλλο ανθό της ζωής μου Ω μελίσσι μου, πιες απ’ αυτόν τις γλυκές, τις αγνές ευωδιές της ψυχής μου! Τα δυο χέρια μου, να, στα προσφέρω δετά, για να γείρεις γλυκά το κεφάλι, κι η καρδιά μου σκιρτά κι όλη ζήλια ζητά να σου γίνει ως αυτά προσκεφάλι. Και για στρώμα, καλέ, πάρε όλην εμέ, σβήσ' τη φλόγα σε με της φωτιάς σου, ενώ δίπλα σου εγώ τη ζωή θ' αγροικώ να κυλάει στο ρυθμό της καρδιάς σου. Σ’ αγαπώ· τι μπορώ ακριβέ, να σου πω, πιο βαθύ, πιο απλό, πιο μεγάλο;

1463: Στρατιωτική δύναμη Χριστιανών καταλαμβάνει το κατεχόμενο από τους Τούρκους, Ναύπλιο. 1583: Η Αγγλία ανακηρύσσει τη Νέα Γη δική της κτήση και ιδρύει επισήμως την πόλη του Αγίου Ιωάννη. 1824: Ναυμαχία της Σάμου. Ο ελληνικός στόλος κατατροπώνει τον Οθωμανικό στόλο στα στενά της Μυκάλης, ανάμεσα στη Σάμο και τη Μικρά Ασία. Τα ολιγάριθμα ελληνικά πλοία, υπό τους Γ.Σαχτούρη και Α.Μιαούλη κατάφεραν να εξαναγκάσουν σε οπισθοχώρηση τα 300 και πλέον, εχθρικά πλοία του Χοσρέφ Πασά. Το νησί δεν θα απειληθεί ποτέ ξανά από τους Τούρκους. 1861: Προκειμένου να εξοφληθούν τα χρέη του εμφυλίου πολέμου, η κυβέρνηση των ΗΠΑ, καθιερώνει την πρώτη φορολογία εισοδήματος, ως μέρος της Πράξης των Εσόδων του 1861. Σύμφωνα με την Πράξη αυτή, όσοι παίρνουν περισσότερα από 800 δολάρια το χρόνο, θα πρέπει να δίνουν το 3% του μισθού τους. 1882: Ιδρύεται στο Νιου Τζέρσεϊ η εταιρία πετρελαίου Standard Oil. 1884: Τελειώνουν οι εργασίες για το Άγαλμα της Ελευθερίας, ...