Φάρος του Πνεύματος

  Το πρόσωπό του εκείνο το γιωμένο που της καρδιάς του δείχνει τη σκουριά το γέλιο το κρυφό και λυσσιασμένο που η δυστηχία των άλλων τού γεννά. Το φθονερό του μάτι το σβησμένο που δείχνει βουλιμιά για συμφορά μας εξηγούν γιατ' είναι διψασμένο τ’ αχείλι του και πόλεμο ζητά. Διψάει να ιδεί στα μαύρα φορεμένους πατέρες και μαννάδες που μισεί, να τους ιδεί στα δάκρυα τους πνιγμένους:   Θάναι δροσιά στην έρμη του ψυχή. Για τούτο υπέρ Πατρίδος σκούζει, κράζει Όρνιο, που για κουφάρια αναστενάζει! Πηγή:  sansimera.gr

  Σατιρικός ποιητής από την Κεφαλλονιά, από τους τελευταίους εκπροσώπους της Επτανησιακής Σχολής. Μυήθηκε στις αναρχικές ιδέες στην Ελβετία, όπου σπούδαζε και με την ελευθερόφρονα στάση του προκαλούσε συχνά τη μήνι των συμπατριωτών του Ληξουριωτών. Ο Μικέλης (Μιχαήλ) Άβλιχος γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου του 1844 στο Ληξούρι από εύπορη και αριστοκρατική οικογένεια. Διδάχθηκε τα πρώτα γράμματα στο Πετρίτσειο Λύκειο του Ληξουρίου και αργότερα σπούδασε φιλολογία στη Βέρνη της Ελβετίας. Κατά την εκεί παραμονή του επηρεάστηκε αποφασιστικά από τα επαναστατικά ρεύματα που συντάραζαν εκείνη την περίοδο την Ευρώπη και ιδιαίτερα από την προσωπικότητα και τις ιδέες του Ρώσου αναρχικού Μιχαήλ Μπακούνιν. Όταν αργότερα επέστρεψε στο Ληξούρι, έταξε σκοπό της ζωής του την ηθική και πνευματική αναμόρφωση των συμπολιτών του, την απελευθέρωσή τους από τις θρησκευτικές και κοινωνικές προκαταλήψεις τους. Ως όπλο σ' αυτόν τον αγώνα χρησιμοποίησε τη σάτιρα, μία σάτιρα καυστική, που γρήγορα του στέρησε φιλίες...

Ω σεις, που θέσιν έχετε υψηλή, που κρίνετε του κόσμου τ' αδικήματα, που νεύετε κι ανοίγει η φυλακή ελεύθεροι να κάνετε ατοπήματα, που τη ζωή το χέρι σας κρατεί κάθε πολίτη την τιμή, τα χτήματα, ακούσετε της Μούσας τη φωνή που δε φοβάται φυλακή, προστίματα: Το ζύγι της η Θέμις δε σας δίνει, σαν άχυρο το δίκιο να ζυγίζετε για να 'χετε καιρό για το σεργιάνι. Κι αν δε διψάτε για δικαιοσύνη την πλάστιγγα κάνετε τηγάνι, που μέσα εκεί τον κόσμο να τηγανίζετε. Πηγή: sansimera.gr

Σσσς... πια τίποτε· τίποτε άσπρο ή λείο πια τίποτε Μεθυστικό, μελωδικό, τίποτε· κανένα φωτισμένο από το πίσω μέρος Νέφος ή συντροφιά του ανθρώπου έστω Κάτι πένθιμο, λιποθυμιστικό, ύστερα που η μέρα των Παθών Πήρε να γέρνει με το πλάι αργά και να βυθίζεται Ποια ψυχή να φεύγει και μυρίζει Τόσο δυνατά ο αέρας κι άλλο δεν αντέχω Σσσς... μέσα στα σκοτεινά κανείς δεν ξέρει· παρεχτός Καταπάνου στις κροκάλες, άκου, γδούποι απόκοσμοι όπως των         ψαράδων ή Σωμάτων που εισχωρούν το ένα στο άλλο ενώ τρέμει όλος ψυχή Ο αιθέρας                     κι ένα αστέρι αδόκητα βρίσκει το θάρρος με το μέτωπό σου                     ν'αγγιχτεί Όλος λάθη φεύγω· φιλιά που επάνω μου έμειναν Και τι ωραία στο ύψωμα τα κυπαρίσσια Τι ωραία και πάλι ν' αποχτούν αρχίζουν υπόσταση άλλη Τα ουράνια γεγονότα. Των άστρων τα διατσέντα, οι λύπες, οι ευωδιές Κι οι άλλες που απώλεσες παλαιές...

1662: Κυκλοφορούν στο Παρίσι οι πρώτες άμαξες - λεωφορεία, με θέσεις για οκτώ καθιστούς επιβάτες. 1821: Οι Πετμεζαίοι επιτίθενται κατά των ανδρών του Τούρκου Διοικητή των Καλαβρύτων Αρναούτογλου στην περιοχή Παλαιοπύργου και τους αποκλείουν στους τρεις οχυρούς πύργους της πόλης. 1844: Στον απόηχο της Επανάστασης της 3ης του Σεπτέμβρη του 1843 (κύριο αίτημα της οποίας ήταν η κατάργηση της απόλυτης μοναρχίας και η ψήφιση Συντάγματος) ο Όθων ορκίζεται ενώπιον της Συνελεύσεως ως Συνταγματικός Βασιλεύς. Στην ίδια συνεδρίαση, η εθνοσυνέλευση ψηφίζει εκλογικό νόμο, με τον οποίο καθιερώνεται η καθολική ψηφοφορία με κάποιες μείζονες εξαιρέσεις. Αποκλείονται όλοι όσοι δεν διαθέτουν κινητή ή ακίνητη περιουσία και οι γυναίκες. 1848: Αστικοδημοκρατική επανάσταση στα Γερμανικά κράτη. Ο λαός του Βερολίνου ξεσηκώνεται και στήνει οδοφράγματα, όπου διεξάγονται σφοδρές μάχες με τον στρατό. Εκατοντάδες ήταν οι νεκροί. Στην επανάσταση αυτή, που ξέσπασε σχεδόν ταυτόχρονα σε μ...