Φάρος του Πνεύματος

Μία εμβληματική φιγούρα της ελληνικής ομογένειας, ο δικηγόρος Τζορτζ Μπίζος, πέθανε σε ηλικία 92 ετών. Στην αυτοβιογραφία του, ο Νέλσον Μαντέλα τον αποκαλεί "αδερφό". Ο δικηγόρος Τζορτζ Μπίζος, μια εμβληματική προσωπικότητα της ελληνικής ομογένειας, ο οποίος υπερασπίστηκε τον στενό φίλο του, τον Νέλσον Μαντέλα, γλιτώνοντάς τον από τη θανατική καταδίκη, πέθανε χτες σε ηλικία 92 ετών, ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Νότιας Αφρικής Σίριλ Ραμαφόζα. Τα αίτια του θανάτου του Μπίζου, ο οποίος αποφάσισε να συνταξιοδοτηθεί μόλις πριν από λίγα χρόνια, δεν έχουν διευκρινιστεί. «Μόλις πληροφορήθηκα ότι ο αετός των δικαστηρίων της χώρας μας, ο Τζορτζ Μπίζος, απεβίωσε», ανέφερε ο Νοτιοαφρικανός πρόεδρος στους δημοσιογράφους, χαιρετίζοντας αυτό το «κοφτερό μυαλό». «Είναι μια πολύ θλιβερή ημέρα για τη χώρα μας», πρόσθεσε. «Ο Τζορτζ Μπίζος ήταν ένας δικηγόρος που συνέβαλε τρομερά στην επίτευξη της δημοκρατίας μας», συνέχισε. Κατά τη διάρκεια των ετών του απαρτχάιντ ο Μπίζος υπερασπιζό...

Έμαθα, ότι το θάρρος δεν είναι η έλλειψη φόβου, αλλά ο θρίαμβος επί του φόβου. Γενναίος δεν είναι εκείνος, που δεν νιώθει φόβο, αλλά εκείνος που τον υπερνικά. Ένα καλό μυαλό και μία καλή καρδιά είναι πάντα ένας τρομερός συνδυασμός. Πάντα κάτι φαίνεται αδύνατο, μέχρι να πραγματοποιηθεί. Αυτό που μετράει στη ζωή δεν είναι το γεγονός και μόνο ότι έχουμε ζήσει. Είναι τι διαφορά έχουμε κάνει στις ζωές των άλλων, το οποίο θα καθορίσει τη σημασία της ζωής που ζήσαμε. Εγώ δεν ήμουν μεσσίας. Ένας συνηθισμένος άνθρωπος που έγινε ηγέτης λόγω έκτακτων συνθηκών. Όταν ανέβει κανείς ένα μεγάλο βουνό, καταλαβαίνει ότι έχει μπροστά του πολλά ακόμη να ανέβει. Είναι προτιμότερο, να ηγείσαι από την πίσω γραμμή και να αφήνεις να φαίνονται, ειδικά όταν γιορτάζεις τη νίκη κάθε φορά που κάτι καλό συμβαίνει. Στην πρώτη γραμμή μπαίνεις μόνο, όταν υπάρχει κίνδυνος. Τότε και οι άνθρωποι εκτιμούν την ικανότητα ηγεσίας σου. Δεν υπάρχει τίποτα, που να με φοβίζει ...

Ζούμε σε ένα κόσμο όπου η γνώση και η πληροφόρηση έχουν κάνει τεράστια άλματα, αλλά εκατομμύρια παιδιά δεν έχουν την ευκαιρία στη μάθηση. Ζούμε σε ένα κόσμο όπου η πανδημία του AIDS απειλεί την ίδια τη δομή της ύπαρξής μας. Ωστόσο, εμείς ξοδεύουμε περισσότερα χρήματα για όπλα και όχι για τη θεραπεία και την υποστήριξη εκατομμυρίων ανθρώπων που έχουν μολυνθεί από τον ιό του HIV. Είναι ένας κόσμος όπου η ελπίδα και οι δυνατότητες μπορούν να θριαμβεύσουν. Είναι επίσης ένας κόσμος γεμάτος απελπισία, ασθένειες και πείνα. Από ομιλία του κατά τη διάρκεια συναυλίας στο Γιοχάνεσμπουργκ στις 2 Ιουλίου 2005