Φάρος του Πνεύματος

Εσύ δεν λες τίποτα μα εγώ θα σου πω γι’ αυτό το νησί που ήταν όνειρο χτες και θυμάρι κι αμίαντο και σήμερα ποτάμι οδύνης ποτάμι που δεν λέει να σιγήσει κατρακυλώντας απ’ τους αιώνες όχι νερό μα τις πέτρες μας, πέτρες αρχαίες που χτίσαν ναούς και υψώσανε κάστρα και πολιτείες που χάραξαν τ’ όνομά τους στο χρόνο βαθιά, και για πάντα. Εδώ, σ’ αυτό το νησί, υδρίες λαδιού με παραστάσεις του μόχθου υδρίες κρασιού με παραστάσεις αγάπης ο χαλκός στου ανθρώπου τη δούλεψη ο χρυσός, η εικόνα, το κέντημα, το ξύλο που ευωδιάζει το χέρι, τάφοι προγόνων παλιών και χτεσινών πατεράδων. Εσύ δεν λες τίποτα μα εγώ θα σου πω για τα παιδιά που σκύψανε άξαφνα με το χέρι στο στήθος εκεί στις πλαγιές του βουνού Πενταδάχτυλος και φωνάζαν τη μάνα τους ώσπου ξεψύχησαν. Εσύ δεν λες τίποτα μα εγώ θα σου πω για τα σπίτια, τα δέντρα του κάμπου μας, τα πικρολέμονα του ίδρωτά μας που τα διαγούμισαν άλλοι και πέρα τα πήγανε. Εσύ δεν λες τίποτα μα εγώ θα σου πω γι’ αυτό το μαρτύριο που...