Φάρος του Πνεύματος

Στις 6, φερ’ ειπείν, ξεκινά Στις 6:30 κατακλύζει τις ακτές μας  κι εκεί που πρι λίγο περπατούσαμε  γίνεται βυθός.

Τώρα πια έμειναν κάτι υπόλοιπα στίχων,  τώρα πια έμειναν κάτι απερριμένα υπόλοιπα στίχων που κάπου κρύφτηκαν και διέφυγαν,  που κάπου κρύφτηκαν κι επανέρχονται γι’ αναθεώρηση ελπίζοντας τις ευνοϊκότερες περιστάσεις.

Υπάρχει μεγάλη ζήτηση στίχων για την Τουρκική εισβολή. Η κυρία Μ τους θέλει επειγόντως για μια ραδιοφωνική εκπομπή στο Παρίσι, δυο Ελληνικά κι ένα Αγγλικό περιοδικό τους χρειάζονται για τα ειδικά αφιερώματά τους, στην Camden Town και στη Νέα Υόρκη οργανώνονται δυο φιλανθρωπικὲς χοροεσπερίδες που θα τις ποικίλλει απαγγελία επικαίρων ποιημάτων. Είναι θέμα προβολής της Κύπρου που πολύ θα βοηθήσει στον έρανο για τους πρόσφυγες. Πως να τους πεις πως έπηξε το μελάνι στην πέννα σου, πως να τους πεις πως έπηξε το αίμα στην καρδιά σου, πως να τους πεις να μας αφήσουν ήσυχους; Πηγή:  sansimera.gr

Αυτή η κούκλα με το κομμένο χέρι,  που κρεμάστηκε στο παράθυρο  του γκρεμισμένου σπιτιού,  ποιο παιδάκι ήθελε ν’ αποχαιρετήσει,  σε ποιο παιδάκι σύρθηκε ως το παράθυρο ν’ ανεμίσει το χέρι και της το ‘κοψαν.

Τι άλλους στίχους θα γράφαμε, Κύριε,  τι άλλα πράγματα θα τραγουδούσαμε  αν προσέχαμε πόσο απλά στόλισες τον ουρανό Σου,  αν αντιλαμβανόμαστε την υπόδειξη .

Είν’ τόσο μακρινή και ξεχασμένη πια, παιδιά,  αυτή η αμιχούλα στην καρδιά,  η στάχτη αυτή από τη σβησμένη πυρκαγιά  σαν το σημάδι που μας άφησε  το μπόλι για την ευλογιά.   

Φαίνεται πως η επιβίωσή μας δεν είν’ δική μας υπόθεση, φαίνεται πως κάποιον άλλον πρωτίστως ενδιαφέρει, εκείνον που τόσο προσεχτικά φρόντισε να επικολλήσει ανταμοιβή ακόμα και στα πιο ασήμαντα που θα ‘πρεπε να κάνουμε για να ζήσουμε, κάποιον που ήξερε καλά πόση εμπιστοσύνη θα μπορούσε να μας έχει χωρίς αυτές τις ανταμοιβές. Ένα καυστικό σχόλιο του ποιητή για τη μικροπρεπή φύση των ανθρώπων, οι οποίοι επί της ουσίας δεν κάνουν τίποτε, αν δεν έχουν κατά νου κάποια προσδοκώμενη ανταμοιβή. Ο Μόντης αντικρίζει δίχως ψευδαισθήσεις τον κόσμο γύρω του και τονίζει πως από τα πλέον ασήμαντα έως τα πιο σπουδαία, οι άνθρωποι χρειάζονται ένα εγωιστικό κίνητρο για να δράσουν. Οι ανθρώπινες ηδονές, που ξεκινούν από τις σωματικές απολαύσεις και φτάνουν μέχρι τα ισχυρότερα θέλγητρα του χρήματος και της εξουσίας, είναι εν τέλει η κινητήριος δύναμη ενός κόσμου που απαξιώνει πλήρως την ανιδιοτέλεια και τη φιλαλληλία.  Πηγή:  latistor.blogspot.com

Χαρταετοί είμαστε, Χαρταετοί πιασμένοι στα ηλεκτρικά σύρματα. Μ’ εκείνους τους κομμένους σπάγγους, μ’ εκείνα τα ξεσχισμένα χαρτιά, μ’ εκείνη την εγκατάλειψη στον άνεμο, μ’ εκείνη την εγκατάλειψη στον εμπαιγμό μ’ εκείνη την εγκατάλειψη στο τέλος. Κώστας Μόντης Πέταξε τα όνειρά σου στο άπειρο σαν χαρταετό, και δεν ξέρεις τι θα φέρουν πίσω, μια καινούργια ζωή, έναν καινούργιο φίλο, μια καινούργια αγάπη ή μια καινούργια χώρα. Αναΐς Νιν Ποίηση χαρταετός που ξέφυγε απ’ τα χέρια παιδιού, πεταλούδα που γλιτώνει απ’ τη φωτιά, νύχτα στρωμένη τσιγάρα λέξεις …  Θωμάς Γκόρπας

Ελάχιστοι μας διαβάζουν, ελάχιστοι ξέρουν τη γλώσσα μας, μένουμε αδικαίωτοι κι αχειροκρότητοι σ’ αυτή τη μακρινή γωνιά, όμως αντισταθμίζει που γράφουμε Ελληνικά.

Νύχτα παγωμένη, δωδεκάμερα. Κρύωσε το φεγγάρι κ’ έκατσε παράμερα με την άσπρη γούνα του να του κόψη το βοριά, τη νιφάδα την αριά. Ούτε αγάπες ούτε ασήμι, ποίηση απόψε δεν το νοιάζει, πρώτη νύχτα που νυστάζει.