Κωνσταντίνος Θεοτόκης - Πίστομα!
Όταν ύστερα από την αναρχία, πούχεν ανταριάσει τον τόπο δίνοντας εις όλα τα κακά στοιχεία τι ελέφτερο να πράξουν κάθε λογής ανομία η τάξη είχε πάλε στερεωθεί κ’ είχε δοθεί αμνηστεία στους κακούργους, τότες επέστρεψαν τούτοι απ’ τα βουνά κι’ από τα ξένα στα σπίτια τους, κι’ ανάμεσα στους άλλους που ξαναρχόνταν εγύριζε στο χωριό του, κι’ ο Μαγουλαδίτης Αντώνης ο Κουκουλιώτης. Ήταν τότες ως σαράντα χρόνων κοντός μαυριδερός μ’ όμορφα πυκνά σγουρά γένεια και με σγουράτα μαύρα μαλλιά. Το πρόσωπό του είχε χάρη και το βλέμμα του ήτουν χαϊδευτικό και ήμερο αγκαλά κι’ αντίφεγγε με πράσινες αναλαμπές, το στόμα του όμως ήτουν μικρότατο και κοντό δίχως χείλια. Ο άνθρωπος τούτος πριν ακόμα ρεμπελέψει ο κόσμος, είχε παντρεφτεΐ. Κι’ όταν πήρε των βουνών το δρόμο για το φόβο της εξουσίας, αφήκε τη γυναίκα του μόνη στο σπίτι και τούτη δεν του εστάθη πιστή, αλλά με άλλον (νομίζοντας ίσως πως ο Κουκουλιώτης ήτουν σκοτωμένος ή αλλοιώς πεθαμένος) είχε πιάσει έρωτα κι’ απ’ τον έρωτα τούτον είχε γεννηθε...
