Φάρος του Πνεύματος

  Στα όρια Ηπείρου και Θεσσαλίας, Περιφερειακής Ενότητας Άρτας και Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας, σε απόσταση 5,5 χιλιομέτρων βόρεια από το χωριό Πηγές Άρτας (πρώην Βρεστενίτσα), βρίσκεται ένα σπουδαίο θρησκευτικό μνημείο, φορτωμένο με το βάρος αναμνήσεων, η μονή Σέλτσου. Η μονή, στην οποία φθάνουν οι προσκυνητές και οι ταξιδιώτες ύστερα από διαδρομή μέσα σε επιβλητικό τοπίο, με θέα στις ρεματιές της ευρύτερης περιοχής που είναι γνωστή ως Ραδοβίζι (Ραδοβύζι), δεσπόζει στην κορυφή ενός απόκρημνου βράχου, στη ρίζα του οποίου κυλά ο Αχελώος. Το καθολικό, μονόκλιτη καμαροσκεπής βασιλική αθωνίτικου τύπου, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, ιδρύθηκε το 1697. Αρτινοί καπεταναίοι ήταν οι κτήτορες της μονής, Αρτινός και ο αγιογράφος αυτής, ο ιερέας Νικόλαος. Στη μονή Σέλτσου κατέφυγαν τα Χριστούγεννα του 1803, μετά την πτώση του Σουλίου και τον ιστορικό χορό του Ζαλόγγου Πρέβεζας, περίπου 1.150 Σουλιώτες, αγωνιστές και γυναικόπαιδα, με επικεφαλής τον Κίτσο και τον Νότη Μπότσαρη. Ύστερ...

  Λίγα μόλις χιλιόμετρα από τα Ελληνοαλβανικά σύνορα και καλά κρυμμένο ανάμεσα στο Όρος Κασιδιάρη και τον λόφο Σωσσίνου βρίσκεται το χωριό με την σημερινή ονομασία Άνω Παρακάλαμος. Ένα χωριό που τους χειμερινούς μήνες φιλοξενεί μόλις και μετά βίας 25 μόνιμους κατοίκους. Κι όμως αυτό το μικρό χωριό στο παρελθόν φιλοξένησε τόσο την μητέρα του Σουλεϊμάν του μεγαλοπρεπή όσο και τη πιο γνωστή από τις συζύγους του Χουρέμ. Οι κόντρες αυτών των δύο γυναικών έμειναν κυριολεκτικά στην ιστορία και δεν ήταν λίγες οι φορές που ο Σουλεϊμάν χρειάστηκε να τις χωρίσει προκειμένου να εξομαλυνθεί το κλίμα εντός του παλατιού. Ο λόγος που επιλέχθηκε η Πογδόριανη ως "τόπος εξορίας" αυτών των δύο γυναικών είναι ένας και σαφής. Θεωρούνταν πολύ ασφαλές μέρος για να φιλοξενήσει τέτοιου είδους προσωπικότητες ακόμα και αν αυτές στην ουσία τελούσαν υπό εξορία. Στην ουσία ο Σουλεϊμάν δεν θα μπορούσε ποτέ να εξορίσει ούτε την Χουρέμ που ήταν και η μητέρα των τεσσάρων παιδιών του και πολύ περισσότερο την ίδ...

Μας αρέσει να εξερευνούμε και να γράφουμε για τις όμορφες λίμνες της Ελλάδας. Ειδικά όταν αυτές έχουν ένα χαρακτηριστικό που τις κάνεις να ξεχωρίζει. Μια από αυτές που μπαίνει στην καρδιά σου αμέσως είναι… η ελληνική λίμνη καρδιά! Πρόκειται για μια τεχνητή λίμνη η οποία κατασκευάστηκε στο Χιονοδρομικό Κέντρο Ανηλίου στο Μέτσοβο αλλά είναι εντυπωσιακή όλες τις εποχές του χρόνου. Όπως και το ίδιο το Μέτσοβο, εξάλλου, το οποίο αποτελεί δημοφιλή προορισμό όλες τις εποχές του χρόνου. Η συγκεκριμένη λίμνη μπορεί να είναι απλώς μια επιπλέον αφορμή. Η ελληνική λίμνη καρδιά που λίγοι γνωρίζουν ότι υπάρχει Η λίμνη καρδιά στο Χιονοδρομικό του Ανηλίου Μετσόβου είναι ομολογουμένως ένα ιδιαίτερο αξιοθέατο που ομορφαίνει ακόμη περισσότερο την περιοχή. Αν την επισκεφθείς φθινόπωρο, τέλος άνοιξης και καλοκαίρι θα την θαυμάσεις ανάμεσα στα χρώματα της φύσης που λαμπυρίζει κάτω από το φως του ήλιου. Το χειμώνα, με τα χιόνια η εικόνα είναι απείρως πιο εντυπωσιακή καθώς το λευκό τοπίο συνδυάζεται μ...

Mια «παρέα» κόκκινων λόφων, περίπου 5 χλ. Βόρεια της Φιλιππιάδας στο Νομό Πρέβεζας, μεταμορφώνουν το τοπίο σε κινηματογραφική εικόνα. Αυτό το παράξενο και ασυνήθιστο γεωλογικό και φυσικό φαινόμενο, που συνθέτει τους λόφους Κοκκινοπηλού, δημιουργήθηκε από τις βροχές που μετέτρεψαν αυτό το χαμηλό οροπέδιο ερυθρογής σε ένα εναλλασσόμενο τοπίο με λοφίσκους και μικρές χαράδρες. Το βρόχινο νερό παρασέρνει το απαλό αυτό ερυθρό γεωλογικό υλικό προς την πεδιάδα της Στεφάνης όπου ακόμα και τα χωράφια όταν οργώνονται φαίνονται κατακόκκινα… Είναι μια αρχέγονη έκταση με συνεχόμενους λόφους από κόκκινο χώμα και πλούσια βλάστηση. Το χρώμα του εδάφους γίνεται ακόμα πιο έντονο κατά τη Δύση και την Ανατολή του ηλίου, δημιουργώντας ένα μαγευτικό τοπίο από χρώματα.  Οι κόκκινοι αμμόλοφοι κλίνουν 5 μοίρες προς τα βορειοδυτικά, εξαιτίας του φυσικού ρήγματος που βρίσκεται στην περιοχή με αποτέλεσμα τις βρόχινες ημέρες το νερό να περνά ανάμεσα στις χαράδρες και να καταλήγει στην κοντινή πεδιάδ...

Το ποτάμι του Βίκου, ο Βοϊδομάτης, παραπόταμος του Αώου, χαρίζει μαγικές στιγμές στους επισκέπτες του... Οι κύριες πηγές του βρίσκονται κάτω από το χωριό Βίκος. Στην διαδρομή του δέχεται και άλλα υδάτινα ρεύματα που σχηματίζονται στις πλαγιές της Τύμφης ή προέρχονται από το Φαράγγι του Βίκου και τελικά συμβάλει στον Αώο κοντά στην Κόνιτσα. Η ονομασία του Βοϊδομάτη προέρχεται από το σλάβικο Μπόντε - Ματ, που σημαίνει καλό νερό. Ο Βοϊδόμάτης χαρακτηρίζεται ως ένας από τους καθαρότερους ποταμούς της Ευρώπης και διασχίζει μία από τις ομορφότερες ορεινές τοποθεσίες της Ελλάδας, η οποία έχει χαρακτηριστεί εθνικός δρυμός από το 1973. Οι σχηματισμοί των βράχων σε πολλά σημεία, παραπέμπουν σε αληθινά έργα τέχνης, ενώ τα πράσινα νερά του μαγεύουν… Πηγή:  newsbeast.gr

Πρόκειται για ένα όμορφο, καταπράσινο νησάκι που βρίσκεται ακριβώς μπροστά στο λιμάνι της Πάργας και αποτελεί δημοφιλές αξιοθέατο για τους επισκέπτες που πηγαίνουν στην περιοχή. Μόλις φτάσει κανείς στο λιμάνι, το νησάκι της Παναγίας σίγουρα θα τραβήξει το βλέμμα του και θα θέλει να το γνωρίσει από κοντά. Με ένα καϊκάκι μπορεί ο οποιοσδήποτε να φτάσει στο μικρό νησί πολύ γρήγορα και να δει αυτό το στολίδι της περιοχής. Το καταπράσινο νησάκι της Παναγιάς, βρίσκεται ακριβώς μπροστά στο λιμάνι της Πάργας, οφείλει το όνομά του στην εκκλησία της Παναγίας με το χαρακτηριστικό της καμπαναριό, που βρίσκεται εκεί. Η εκκλησία είναι χτισμένη στις παρυφές ενετικού κάστρου και είναι εμφανώς επηρεασμένη από την επτανησιακή αρχιτεκτονική. Στο ψηλότερο σημείο του νησιού υπάρχει ένα πανέμορφο Γαλλικό κάστρο, που χτίστηκε από τους Γάλλους κατακτητές το 1808 κατά την παραμονή τους εδώ (1797- 1814), προκειμένου να ελέγχουν τα μικρά πλοία στο λιμάνι, που δεν ήταν ορατά από το κάστρο. Oπως ...

Η αμμουδιά του Πίσω Κρυονερίου, κοντά στην κεντρική αμμουδιά της Πάργας, είναι μια μικρή και ήσυχη παραλία για όσους αγαπούν την ηρεμία. Βρίσκεται ακριβώς πίσω απο τον λόφο του Αγίου Αθανασίου, με το ομώνυμο εκκλησάκι στην κορυφή. Τα βράχια και το πράσινο που συνυπάρχουν δίνουν στο Πίσω Κρυονέρι μια άγρια και επιβλητική ομορφιά. Αξίζει να δείτε το νησάκι τής Πανάγιας, που βρίσκεται σε απόσταση μόλις λίγων λεπτών ,αν νοικιάσετε ένα  ποδήλατο θαλάσσης. Πηγή:  newsbeast.gr

Στην νοτιοδυτική άκρη της πόλης, ακριβώς στην είσοδο της χαράδρας του Αώου, βρίσκεται το μεγάλο μονότοξο γεφύρι της Κόνιτσας, το οποίο κτίστηκε το 1870- 71 από συνεργείο 50 μαστόρων με επικεφαλής τον πρωτομάστορα Ζιώγα Φρόντζο από την Πυρσόγιαννη. Κοντά στην Κόνιτσα, στην έξοδο του Αώου ποταμού, βρίσκεται το μονότοξο λιθόκτιστο γεφύρι που είναι από τα μεγαλύτερα της Ελλάδος. Έχει 36 μέτρα άνοιγμα, ύψος 20 μέτρα και μήκος 40 μέτρα. Χτίστηκε το 1870 από τον πρωτομάστορα Ζιώγα Φρόντζο από την Πυρσόγιαννη. Η κατασκευή του τελείωσε το 1871 και στοίχισε 120.000 γρόσια Τούρκικα με δωρεές των κατοίκων της πόλης και κυρίως του Γιαννιώτη Ιωάννη Λούλη (από τα Κατσανοχώρια), ο οποίες διέθεσε περίπου τα μισά από τα 120.000 γρόσια. Προηγούμενες ξύλινες κατασκευές του 1823 και μετέπειτα, τις πήρε το ποτάμι. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο αρχιμάστορας Ζιώγας Φρόντζος ήταν ένας αγράμματος λαϊκός τεχνίτης. Το γεφύρι αυτό πράγματι είναι ένα χάρμα τέχνης και ομορφιάς, τέλειο στη γραμμή του, αντάξι...

Αν περάσεις από κείνα τα μέρη, δεν μπορεί να το προσπεράσεις. Τόσο ο Αώος όσο και το παρθένο τοπίο της περιοχής θα σε μαγέψουν. Και τότε το μάτι θα πέσει πάνω σε ένα μονότοξο λιθόκτιστο γεφύρι, εκεί στο δέλτα του ποταμού, που θα σε μεταφέρει μαγικά σε εποχές αλαργινές. Για το ιστορικό Γεφύρι της Κόνιτσας ο λόγος, ένα από τα μεγαλύτερα της Ελλάδας, που απλώνεται στα 40 μέτρα μάκρος και ξεπερνά τα 20 μέτρα ύψος. Στήθηκε για να τα βάλει με τα καιρικά στοιχεία, καθώς όλους τους ξύλινους πρόγονούς του τους έπαιρνε το ρέμα. Το 1870 είπαν να το φτιάξουν σωστά. Ο γιαννιώτης τραπεζίτης Λούλης έβαλε τα μισά από τα 120.000 τούρκικα γρόσια που χρειαζόταν, ένα τρελό ποσό. Πρωτομάστορα όρισαν τον Ζιώγα Φρόντζο από την Πυρσόγιαννη, έναν λαϊκό τεχνίτη χωρίς θεωρητικές γνώσεις και κατάρτιση. Ο πρωτομάστορας ήταν όμως μεγάλος μάστορας. Το παρέδωσε μέσα σε έναν χρόνο και στέκει ακόμα εκεί, λαμπρό μνημείο της ηπειρώτικης τέχνης και αντάξιο της παράδοσης των μεγάλων κτιστών. Σαν να βγήκε ...